Yeni Şafak Haberlerini Daha Sık Gör: Tıkla ve Google'da Favorilere Ekle!

Üzgünüm

Lise birin ilk günüydü. Hasan Sevda'yı görmeseydi sıkıntı olmayacaktı. Gördü, sıkıntı oldu. Neden dersen, Hasan Sevda'yı gördüğü an öyle esaslı bir 'yandım anam' çekti ki Haydar-ı Kerrar'ın kılıcıyla ikiye biçilen Hayber Yahudisi'nin 'yandım anam'ı da öyle değil.Lise birin ilk günüydü. Şehrin merkezindeki liseye leylî gelmişti Hasan. Anasının umudu, babasının gururuydu. Okuyacak da adam olacaktı. Sülalenin tek okumuş çocuğu olarak tarihe geçecek, tarihe geçtiğinden pek az insan haberdar olacak olsa da bu anasıyla babasına yetecekti. 'Bizim oğlan avukat, doktor, mimar çıkacak' diyecekti anası ilçede. 'Bugüne bugün benim oğlum okumuş bir insan oldu da işte eli ekmek tuttu' diyecekti. Belki babası kahvede çayını kıtlama şekerle höpürdetirken 'yıkılmaz olduk gayrı. Bizim oğlan okulu bitirince sırtımız yere gelmez olur da feleklen kozumuzu bi pay ederiz. Bakalım neler olur' diye düşünüp iç geçirecekti.