Milletin kalbi, ümmetin alnı

Büyük bir insanı yazmak, görmediğiniz bir şeyi anlatmak gibidir. Nereden başlayacağınızı bilemezsiniz.

Evet, 1953 yılında "Biz mahcup ve onurlu çocuklarız / Başımızı kaldırıp bir bakmayız" (Şahdamar) dizelerini yazan, aradan altmış sene geçmesine rağmen hep öyle kalan Sezai Karakoç"tan bahsediyorum.

Mahcup ve onurlu.

Yalnız değil, fakat bir başına.

Dünyaya tenezzül etmeyen, ondan sakınan.

Mülkiyeli olmasına rağmen, mülkiyet duygusu olmayan.

"Şairler, dervişlerin kardeşidir" sözü, asıl anlamını Sezai Karakoç"ta bulur.

Sezai Karakoç, Sıddık Akbayır"a göre, vazifeli şairler soyundandır. Biz buna, güzel ahlaktan kaynaklanan yüksek mesuliyet duygusu diyoruz.

Karakoç, şairi, milletin kalbi şeklinde görür. Biz de onu, ümmetin tertemiz alnı olarak görüyor ve biliyoruz.

Kendi adıma, şunu da söylemek isterim: Değeri sonradan anlaşılan şeyler, derin bir üzüntüyü de beraberinde getiriyor.

***???

Sezai Karakoç"la ilgili en mühim çalışmayı, Turan Karataş hocamız yapmıştır: Doğu"nun Yedinci Oğlu. (Eylül 1998)

Şu cümlelerin altını çizelim: "Onuru, ağırbaşlılığı, küçük hesapların peşinde olmayışı, günlük olayların, çelişki ve çatışmaların uzağında kalması, Karakoç"un kişiliğinin önemli vasıflarıdır. Mütevazıdır. Adeta, sabrı kendisine zırh edinmiştir." (Sayfa 532)

Bu ülkedeki en zor şeylerden biri de, ortak kabul görmektir. Sezai Karakoç, bunu çok erken başarmış bir şairimizdir. Sadece sanatıyla değil, şahsiyetiyle de.

Doğu"nun Yedinci Oğlu, Karakoç"u en güzel anlatan ifadelerden biridir. Zaten kendisi de, "Doğulu olarak ölmek istiyorum ben" diye yazmıştır. (1969)

"Doğu" derken, nereyi yahut neyi kastettiğimizi de sözün sahibi söylesin: "Göz seni görmeli, ağız seni söylemeli." (Küçük Na"t, 1962)

***???

Kırklar dergisini çıkarırken, son sayımızla beraber, Sezai Karakoç"u ziyaret etmiştim. İlk izlenim: "Güzele benziyordu, tam bakamadım."

Çağ ve İlham kitabında Ak Kırklar - Kara Kırklar anlatılıyordu. Ak Kırklar iyiyi, Kara Kırklar ise kötüyü temsil ediyordu. Bunu konuştuk.

2005 yılında hazırladığım Seçilmiş Şiirler Antolojisi"ne Sezai Bey"in Çocukluğum başlıklı şiirini almaya karar vermiştim. Telefon edip izin istemek şık olmazdı. Yanına gitmeli, öyle izin almalıydım. Beni oldukça sıcak karşıladı. İlgilendi, sorular yöneltti, verdiğim cevapları sabırla dinledi.

"Seçki hangi şairlerle başlıyor" diye sordu. "Ziya Osman Saba, Ahmet Muhip Dıranas ve Behçet Necatigil"le başlıyor" dedim. Bu üç şair hakkında uzun sayılabilecek bir konuşma yaptı. Söyledikleri hep iyi, olumlu şeylerdi.

"Sizin de Çocukluğum başlıklı şiirinizi almak istiyorum" dedim. "Bak, böyle izin istesinler, verelim" dedi ve izni verdi.

***???

Doksan kuşağı mensupları olarak, Diriliş dergisinin son zamanlarına yetiştik. Aralıklarla sekiz dönem çıkan Diriliş"in özeti, sanki, Karakoç"un şu dizesiydi: "Yenilgi yenilgi büyüyen bir zafer vardır." (1971) Bir de bu: "Hep doğmak, yeniden doğmak, tekrar be tekrar doğmak." (Yeniden, 1988)

Onun için, "mağlup görünür, fakat her zaman galiptir" denilmiştir. (Yoktur Gölgesi Türkiye"de, Sayfa 43)

Ve Diriliş Partisi. Sezai Karakoç, bildiğimiz manada, "siyasete atılmamıştır." Yukarıda sözünü ettiğimiz yüksek mesuliyet duygusunun bir sonucudur bu.

Görünmek arzusu yoktur. Medyadan uzak durur, fotoğraf çektirmez, söyleşi vermez, kimseden bir şey kabul etmez.

Partinin amacı, şu üç kelimeyle özetlenir: Hakikat, adalet ve fazilet.

"İnat etmiyoruz, ısrar ediyoruz" sözü de Karakoç"a aittir.

Toparlayalım. Millet olarak, zorlu bir dönemeçten daha geçiyoruz. Diyarbakır doğumlu olan, her fırsatta İstanbul, Bağdat ve Şam"ı birlikte anan Sezai Karakoç"un yazdıklarına, söylediklerine daha sık müracaat etmemiz gerekiyor. Özellikle de millet adına karar alan-veren kimseler.

Son sözü de Sezai Karakoç"a bırakalım. Özetle: "Toplumun çilesine sahici bir şekilde sahip çıkabilmemiz için, bizim de aynı çileyi çekmemiz şart." (Diriliş, 1988)