Nice 25 yıllara Koca Reis

Şiir gibi adı var: Recep Tayyip Erdoğan. “Gücünü milletten alan lider.”

Öğrencilik yıllarından itibaren çok iyi şiir okuduğu için her programda o görevi üstlenirdi.

Üstat Necip Fazıl’ın “Şiiri ben yazıyorum, sen okuyorsun.” dediği gençti o.

Hayatı da şiir gibi.

Gün geldi, okuduğu bir şiirden dolayı hapse girdi.

Okul kitaplarında yer alan Ziya Gökalp’in şiiriydi, ceza verilecek yanı yoktu ama herhangi bir gerekçe üretmek, bir bahane bulmak gerekiyordu, o şiiri gösterdiler.

“Minareler süngü, kubbeler miğfer/ Camiler kışlamız, müminler asker/ Bu ilahi ordu dinimi bekler/ Dillerde tevhit, Allahu Ekber…”

Her taşın altında irtica unsuru aranılan dönemde bundan âlâ gerekçe mi olur?

Her bir kelimesi rahatsız eder o zihniyete sahip olanları.

Ziya Gökalp’in 1912 yılında Balkan Savaşı döneminde yazdığı Asker Duası, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Recep Tayyip Erdoğan’ı cezalandırmak için bulunmaz bir fırsat görüldü.

Sonrasını cümle âlem biliyor. 25 yıl önce “Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak” dediğinde, diğer partilerinki gibi sıradan bir slogan anlayanlar olmuştu.

Hakikaten hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Nice 25 yıllara Koca Reis.

SÜLEYMANCILAR MI CILMAZ MI?

Cem Karaca’nın Raptiye şarkısında geçen “N’aber nitekim gene geldi şapka rap rap…” kısmı, siyasî tarihimizin bir dönemini özetler.

Burada “nitekim” denilen kişi darbeci başı Kenan Evren, “şapka” ise Demirel’dir.

Ne zaman darbe olsa, şapkayı alıp gidiyor diye eleştirenlere Demirel’in “Ne yapaydım, şapkayı bırakıp da mı gideydim?” diye cevap verdiği rivayet edilir.

Aynı zamanda “Ben bu fötr şapkayla 6 defa gittim, 7 kere geldim” sözü meşhurdur.

Gidiş kaçınılmaz. Mutlaka gidilecek de şapkalı mı şapkasız mı?

Fikret Kızılok’un “Süleyman hep başbakan” şarkısı ise, o gidiş gelişlerin en kısa ifadesidir.

*

Çocuk yaştayken “Süleymancılar” sözünü duyduğumda Demirel’i seven, onunla beraber yürüyenlerin kastedildiğini düşünmüştüm.

Süleyman Demirel’in partisine oy veriyorlarsa, o şekilde tanım mümkün elbette.

Bülent Ecevit’e oy verenlere Ecevitçi, Necmettin Erbakan’a oy verenlere de Erbakancı, Alparslan Türkeş’e oy verenlere Türkeşçi deniliyordu nitekim.

Bu nitekimin Evren’le alakası yok.

*

“Öyle değil.” dedi bilen bir büyüğümüz.

“O zaman, Kanuni Sultan Süleyman’ı sevenler mi?”

“Hayır, o da değil.”

“Rüzgâra, cinlere ve hayvanlara hükmeden, onlarla konuşan Hazreti Süleyman olsa gerek…”

“Yine bilemedin.”

Meğer Süleyman Hilmi Tunahan isimli bir din adamıymış bahsedilen. Onu sevenler ve izini takip edenlere Süleymancılar denirmiş.

*

Son dönemde şahit olduğumuz acayip gelişmeler üzerine hep beraber büyük şaşkınlıklar yaşadık.

Meğer Süleyman Hilmi Tunahan’ın yolundan sapmışlar, başka yerlere yönelmişler.

Süleyman Demirel gibi siyasetle ilgiliymişler.

Hz. Süleyman kadar zengin olma peşindeymişler. Bir de kuş dili bilseydiler, Kanuni gibi fetihler yapsaydılar…

O zaman “Hepsi” şıkkını işaretlemek gerekirdi.

*

Yüz milyar lira nasıl bir paradır arkadaş?

O para nasıl birikti, nereden toplandı, hangi ağaçta yetişti?

Yüz milyardan Türkiye’de yaşayan küçük büyük, kadın erkek herkese biner lira dağıtılsa, geriye 14 milyar lira kalır.

*

Yüksek binalar yapan yüksek mimar veya yüksek mühendis bildiğimiz kişi, alçak biri çıkabilir. (Baştaki takkeli yüksek mimarmış.)

Bu durumda yanılmış sayılmayız.

Farkına geç varışımız, iyi değerlendiremediğimiz anlamına gelmez.

Meslek ve kariyer ayrı, insanlık ayrı.

Din ayrı, ticaret ayrı, din ticareti ayrı.