Çok cömert ve merhametli bir Müslüman olan rahmetli babam, Peygamber Efendimiz"in bu hadisini pek sever, sıkça anardı: "Veren el, alan elden üstündür!"Kimseden bir şey almamak ve asla borçlanmamak prensibiyle yaşayan babam, muhtaçlara karşı savurgan denecek kadar cömertti. Babam bunun ayrıca bir aile prensibi olduğunu, kimseden bir şey almadan ve fakat ihtiyaç sahiplerine mutlaka yardım ederek, koruyup gözeterek yaşamamız gerektiğini söz ve davranışlarıyla sürekli telkin ederdi. Atasözlerimizden
Çok cömert ve merhametli bir Müslüman olan rahmetli babam, Peygamber Efendimiz"in bu hadisini pek sever, sıkça anardı: "Veren el, alan elden üstündür!"
Kimseden bir şey almamak ve asla borçlanmamak prensibiyle yaşayan babam, muhtaçlara karşı savurgan denecek kadar cömertti. Babam bunun ayrıca bir aile prensibi olduğunu, kimseden bir şey almadan ve fakat ihtiyaç sahiplerine mutlaka yardım ederek, koruyup gözeterek yaşamamız gerektiğini söz ve davranışlarıyla sürekli telkin ederdi. Atasözlerimizden "Evini yık, yüzünü ağart!" sözünü de çok sever bu bağlamda sık kullanırdı. Bu söz, "veren el" olmanın şerefli mutluluğunu korumak için her fedakârlığa katlanmak gerektiğini telkin ediyordu.
Veren el, yoktan var ederek veren el, almadan veren, karşılıksız veren, daima veren, kâfir-müslüman, hayvanat, nebatat herkese ve herşeye sürekli veren el, sonsuz hazine sahibi Cenab-ı Allah"tır şüphesiz. Allah"ın ahlakıyla ahlaklanma ödevindeki Müslüman da Allah"ın kendisine verdiğinden vererek; dağıtarak, paylaşıp bölüşerek manen ve ruhen yücelecektir. Kur"an"ın ifadesiyle "infak" (Allah"ın verdiğinden Allah rızası için dağıtmak) en yüce bir insan davranışıdır bu sebeple. Dünya malına, dolayısıyla dünyaya bağlılık hastalığına yakalanmaya karşı da koruyucu bir aşıdır infak.
Şu ya da bu sebeple çalışamayana, yaşlıya, kimsesiz yoksula, yetime, mazlum ve mağdura, hısım ve akrabaya, konu komşuya sende olandan, Allah"ın sana verdiğinden vermek, gerçekte Allah"ın vermesidir. Allah, seni bu güzel işe memur etmiş, açı doyurup yoksulu giydirme işine, yetimin başını okşayıp yüzünü gülücüklere boğma mutluluğuna seni vesile etmekle sana iltifat edip yüceltmiştir. "Veren el" gerçekte "Verdiren el"in bir uzantısına dönüşmüştür adeta. İşte "veren el" bu sebeple alan elden üstündür.
Hazreti Mevlana"nın müritlerine mutlaka bir meslek sahibi olmalarını, sadaka vermelerini ancak sadaka kabul etmemelerini öğütlemesi ve onlara dilenciliği yasaklaması da bu hadis-i şerife riayet etmedeki titizliğinin bir göstergesi olmalıdır diye düşünüyorum.
