Hayat Edebiyatçevresine 25 yıl küstüm

Edebiyat çevresine 25 yıl küstüm

Şair yazar Şakir Kurtulmuş, öğrenciyken çalışmaya başladığı Yeni Devir gazetesinde uzun yıllar kültür sanat sayfasını hazırladığını ve burada bugün ünlü pek çok yazar ve şairin ilk ürünlerini yayınladıklarını söyledi. Kurtulmuş, yetmişli yıllarda girdiği edebiyat çevresine 25 yıl neden küskün kaldığını da anlattı.

Abone Ol Google News
Haber Merkezi Yeni Şafak
Edebiyat
çevresine 25 yıl küstüm
Şair yazar Şakir Kurtuluş

Yetmişli yıllarda girdiği edebiyat ve medya çevresinden 80’li yılların sonunda büyük bir kırgınlıkla ayrılan yazar şair Şakir Kurtulmuş 25 yıllık küskünlüğünün hikayesini anlattı. Kurtulmuş, yetmişli ve seksenli yılların dergi, yayınevi ve gazete ortamlarından bugüne çok şeyin değiştiğini söylüyor.

Eskişehir’de lise öğrencisiyken edebi sohbetlerin yapıldığı öğrenci evinde arkadaşlarıyla birlikte çıkardığı duvar gazetesinde ilk ürünlerini yayınlayan şair yazar Şakir Kurtulmuş üniversite öğrencisiyken ilk şiirini Mavera dergisinde yayınladı. Yeni Devir gazetesinde uzun yıllar çalıştı. Burada bugün isim yapmış pek çok ünlü yazarın ilk yazısını yayınladı. İnsan yayınlarında çalıştı ve bugün hala baskısı yapılan onlarca kitabın okurla ilk buluşma hikayesine tanıklık etti. Kendi kurduğu küçük bir şirketle Anadolu’nun dört bir yanında kitap bekleyen okurlara ulaştı. Yazarlıktan yayıncılığa kadar pek çok alanda çalıştıktan sonra 1987 yılında edebiyat dünyasına küsüp 25 yıl kimseyle görüşmedi. Şakir Kurtulmuş’la yetmişli ve seksenli yılların Cağaloğlu’nu konuştuk. Kasap arkasını döndüğü edebiyat dünyasına yıllar sonra yeniden dönüş hikayesini dinledik, buyurun.

Önce edebiyat dünyasıyla tanışma hikayenizden başlayalım mı?

Benim de herkes gibi ortaokul, lise yıllarında başladı. O zaman Eskişehir’de bir öğrenci evi vardı. Masraflarını abilerimiz karşılardı. Akşamları o evde Eskişehir’de edebiyat ve sanatla uğraşanlar bir araya gelirdi sohbetler olurdu. Yazdıklarımızı arkadaşlarımıza gösterir, görüşlerini alırdık.

Nabi Avcı, Atasoy Müftüoğlu, Ahmet Kot gibi isimlerin Eskişehir’de Deneme dergisini çıkardığı yıllardan mı bahsediyorsunuz?

Evet o dönem,bahsettiğiniz Deneme Dergisi,yanlış hatırlamıyorsam oniki sayı çıkmıştı sonra o ekip üniversiteyi kazandı Ankara’ya gitti ve orada Deneme dergisinin devamı sayabileceğimiz Gelişme dergisini çıkarmaya başladılar. 1972 yılıydı sanırım bizim bahsettiğim o öğrenci eviyle tanıştığımız yıl. Deneme dergisi küçük bir kadro tarafından çıkarılıyor.Atasoy Müftüoğlu,Nabi Avcı,Ahmet Kot,Haydar Ergülen,Yılmaz Güney,Cümali Ünaldı Hasannebioğlu gibi isimlerin ve yine bu isimlere ait mahlas isimlerin ürünleri yayınlanmış. Gerçekten bir deneme dergisi olmuş. Eskişehir için önemli bir deneyimdi bu dergi.

EVDE DUVAR DERGİSİ ÇIKARDIK

Eskişehir’de kültür ve sanat ortamı bir dönem hayli hareketliymiş.

Eskişehir’de başlayan sanat edebiyat dergisi deneyimi Gelişme ile Ankara’da devam ediyor. Böylesine edebi bir mekan olarak önemli sayabileceğimiz Eskişehir’de arkadaşlarla bir araya geldiğimiz mekanlarda lisede okuyan genç öğrenciler olarak sürekli edebiyatı,sanatı konuştuğumuz,bir araya geldiğimizde yazılarımızı,şiirlerimizi birbirimize gösterdiğimiz bir evdi ‘öğrenci evi’miz.. Ankara’dan, İstanbul’dan Bursa’dan Eskişehir’in kültür ve sanat ortamında yetişmiş isimler de gelirdi. Akşamları bu evde misafir edilirlerdi. Bizim yazarlarla, dergilerle, kitaplarla tanıştığımız ortam orası oldu. İlk okuma-yazma terbiyemizi o evde aldık,diyebiliriz.

İlk ürününüz nerede yayınlandı hatırlıyor musunuz?

Mavera dergisinde yayınlandı ilk şiirimiz. 1978 yılıydı yanlış hatırlamıyorsam. Üniversitede okuyordum. İlk yazım da Yeni Devir gazetesinde çıkmıştı. Mavera dergisinin ilk sayısını tanıtan bir yazıydı. Ama daha lisedeyken Eskişehir’de duvar dergisi çıkarıyorduk arkadaşlarla.

Okulda mı?

Hayır edebiyat buluşmaları yapılan bahsettiğim o öğrenci evinde. Biz de o evin duvarında ilk ürünlerimizi yayınlamaya başlamıştık. Bu eve Türkiye’nin dört bir yanından misafirler gelirdi ve bizim lisede oluşturduğumuz bu duvar dergisini okurlardı.

Kimlerin ürünleri çıkardı o duvar dergisinde?

Adını fecir koymuştuk. Mustafa Özçelik, Nezih Erdoğan, Ufuk Uyan,Murat Mercan, Nebi Kılıçarslan’ı hatırlıyorum. Hepimiz liseden sınıf arkadaşlarıydık. Arkadaşlar yazdıkları ürünü bana verirdi tek elden çıksın diye hepsini ben temize çeker ve duvardaki panoya iğneyle iliştirirdim. 15 günde bir yeni yazılarımızı, şiirlerimizi asardık. Eve gelenler de önce bu köşeye uğrar neler yayınlanmış diye okurlardı.

O zaman oldukça popülerdi o duvar gazetesi.?

Tabi hatta daha sonra Bursa’dan İstanbul’dan Maraş’tan da arkadaşlar rica ettiler, ‘Biz de bu köşedeki ürünleri kendi öğrenci evimizin köşesinde yayınlamak istiyoruz’ dediler. Bu sefer ben 15 günde bir ürünleri dört nüsha hazırlayıp oralara da göndermeye başladım.

ESNAF, YAZAR ÖĞRENCİYLE EDEBİYAT SOHBETLERİ

Kimler gelirdi o eve?

Nabi Avcı, Atasoy Mütfüoğlu, Nazif Gürdoğan, Ahmet Kot, Bekir Şahin, rahmetli Abdurrahman hocamız,Burhan Erdem başta olmak üzere okullardaki öğretmen arkadaşlar,esnaftan yine okuyan kültürle ilgili arkadaşlar… Eskişehir dışındaki arkadaşlar hafta sonları ya da tatillerde geldiklerinde mutlaka her akşam bu evde toplanır dolu dolu yaşardık akşamları. Yine her akşam biz liseden çıkar bu eve giderdik. Kolejden, üniversiteden öğrenciler gelirdi 30-40 kişi olurdu ve edebiyat sohbetleri yapılırdı.

Nasıl bir ortamdı?

Edebiyat ortamının canlı yaşandığı bir yerdi . Her kesimden insanın bir araya geldiği ortamdı. Diriliş dergisiyle, Necip Fazıl, Sezai Karakoç, Nuri Pakdil, Rasim Özdenören , Alaaddin Özdenören, Cahit Zarifoğlu gibi yazarların isimlerini ilk duyduğumuz eserlerini ilk konuştuğumuz yerdi orası.

Sonra üniversite okumak için İstanbul’a geldiniz değil mi?

Evet Edebiyat Fakültesi’ni kazandım. Bir öğrenci evimiz vardı. O ev bizden sonra da devam etti. 15 yıl kadar bu evde sayısız ismin öğrenciliği geçti. Mezun olan yeni gelen öğrencilere bırakıyordu odasını.

Kimler kaldı o evde hatırlıyor musunuz?

İlhan Kutluer ile ben aynı evde aynı odayı paylaşmıştık. O Biga’dan ben Eskişenir’den gelmiştik.Yine Eskişehir’den gelen arkadaşlardan Kemal Güler,Nebi Kılıçaslan,Levent Selamoğlu,Yener Sonuşen,Ufuk Uyan aynı evde kaldığımız isimler. Ben öğrenciyken evlendim ve kendi evime çıktım. Bizden sonra bu ev uzun bir süre bizim çevreden pek çok arkadaşımızı barındırdı.O isimler arasında ilk hatırlayabildiklerim Hüseyin Atlansoy,İrfan Çalışan..

Yayın dünyasıyla bu ev sayesinde mi tanıştınız?

İstanbul’a geldiğim ilk yıl ekonomik anlamda çok sıkıntı yaşayınca karar verdim yazın Eskişehir’e gitmeyip yeni kurulan Yeni Devir gazetesinde musahhih olarak çalışmaya başladım.

BİR GAZETEYİ BEŞ KİŞİ OKURDU

Yeni Devir’de kimler yazıyordu o dönem?

Gazete daha yeni kurulmuştu ben işe başladığımda. Rasim Özdenören,Cahit Zarifoğlu,Akif İnan,Erdem Bayazıt,Alaaddin Özdenören,İsmet Özel, Atasoy Müftüoğlu,Ahmet Kot, Nabi Avcı, Fehmi Koru gibi isimler yazmaya başladı. Gazete o kadar ilgi gördü ki özellikle Anadolu’dan onlarca mektup almaya başladık. O yıllarda dağıtımda sorun vardı ve en ücra yerlerden gazeteye ulaşamayan okurlar yazıyordu. Mektuplardan öğrendiğimize göre bir ilçeye bir beldeye giden gazetenin tek bir nüshasını en az beş kişi sırayla okuyordu. Müthiş bir ilgi görüyordu gazete.

En önemli sorununuz dağıtım o zaman? Nasıl çözüyordunuz bu sorunu?

Evet dağıtım en önemli sorundu ama gazetenin dağıtımı maalesef çözülemiyordu.Dergilerdeki sıkıntı kısmen abonelerle çözülebiliyordu fakat gazete dağıtımındaki sorun yıllarca devam etti.Burada özellikle Atasoy Müttüoğlu’nun adını anmak isterim. O yıllarda kendisi Eskişehir’de belediyede çalışırdı. Bütün dergileri gazeteleri kucaklayan bir insandı. Onların yaşaması için elinden geleni yapardı. Mesela hiç unutmam Diriliş’i Sezai Karakoç tekrar çıkarmak istiyordu ama ekonomik imkan yoktu. Bunun üzerine Atasoy Mütfüoğlu bütün Anadolu’yu gezip hepimizi örgütleyerek bir abone kampanyası başlattı ve epey kabarık bir abone listesi ile Diriliş’in yeniden yayınlanmasına vesile oldu.

Siz de bu abone çalışmalarında arkadaşlarınızla birlikte çalışır mıydınız?

Hepimize görev verilirdi. Ben Diriliş için hiç unutmam Atasoy abinin yönlendirmesiyle 40 abone bulmuştum.

BİR İLÇEDEN 40 DİRİLİŞ ABONESİ

Kimleri abone yaptınız hatırlıyor musunuz?

O yıllarda nişanlıydım. Bu vesile ile Balıkesir Dursunbey’e gidip geliyordum. Dursunbey’e gittiğimde orada edebiyata meraklı gençlerle bu konuyu konuştum. Birlikte ilçenin önde gelen esnafının kapısını çaldık durumu anlattık. Bize 40 abone parası verdiler biz de bu parayla oradaki öğrencileri lise ve üniversite öğrencilerini Diriliş’e abone yaptık.O isimler arasında hatırlayabildiğim Ali Sali, Üzeyir Sali,Hüseyin Bektaş,Ali Osman Sali,Ramazan Tayyar başta olmak üzere pek çok genç vardı.

Diriliş’e gidip gelir miydiniz?

Yeni Devir gazetesinde işe başladığım zaman sık sık Diriliş’in Üretmen Han’daki merkezine uğrardım. Küçücük bir yerdi. Hiç unutmuyorum koridorun iki tarafı kitaplarla doluydu ve ancak bu koridordan bir insan zorla geçebiliyordu. Koridorun sonunda ise bir küçük oda ve bu odada iki masa vardı. Birinde Sezai Karakoç otururdu diğerinde de o dönem orada çalışan Mesut Güvenli arkadaşımız otururdu. Ziyarete gelenler oturacak yer bulamadığı için ayakta beklerdi.

SEZAİ KARAKOÇ YAZMAK İÇİN KAHVEYE İNERDİ

Ziyarete gittiğinizde Sezai Karakoç’la sohbet fırsatınız olur muydu?

Sezai Karakoç gelen ziyaretçilerle pek konuşmaz daha çok yazılarını hazırlardı. Biz de bu yüzden rahatsız etmemek için fazla kalmazdık. Diriliş o zaman haftalık çıkıyordu ve gazetenin dağıtımına destek olmak için gidiyorduk. Gazete çıkmışsa alır katlar poşetlere koyar kitapevlerine götürüp dağıtırdık. Bu işi gençler gönüllü olarak yapardı.Oda aynı zamanda Üstadın yazı yazdığı mekandı ve biri gelince yazmayı bırakıp beklerdi. Hatta bazen içerisi çok kabalık olursa Üretmen Han’ın karşısında bir kahvehane vardı yazmak için oraya inerdi.

İlk şiiriniz 1978 yılında Mavera’da çıktığını söylediniz. Mavera çevresiyle tanışıklığınız nasıl oldu?

Yeni Devir gazetesinde çalışırken tanıştım. Çünkü çoğu orada köşe yazısı yazıyordu. Bir de gazetede uzun yıllar kültür sanat sayfasını hazırladım ve bugün kitapları çıkan pek çok yazarın ilk yazılarını biz o sayfalarda yayınladık. Haftada iki gün iki sayfa olarak çıkardı. Önceleri Ahmet Kot ve Bekir Şahin hazırlıyordu bu sayfaları. Hatta benim ilk yazım da Yeni Devir’de bu dönemde bu sayfalarda çıktı. Mavera Dergisi’nin ilk sayısını tanıtmıştım. Daha sonra Ahmet Kot, Mehmet Ocaktan, Bekir Şahin ve İhsan Işık’la birlikte o sayfaları birlikte hazırladık.

HASAN AYCIN’IN İLK ÇİZGİLERİNİ YAYINLADIK

Kimlerin yazıları bu sayfalarda yer aldı hatırlıyor musunuz?

Hasan Aycın’ın ilk çizgileri bu sayfalarda yayınlandı. Yine Ali Haydar Haksal Erzurum’da öğrenciydi ve ilk yazı ve şiirlerini bize göndermişti onları yayınladık.

Başka kimler vardı?

Yüksel Kanar, Ahmet Kot,İlhan Kutluer,Nazif Gürdoğan,Bekir şahin,Ebubekir Eroğlu (Süha Kalaycı imzası ile),Ufuk Uyan,Nebi Kılıçaslan,Nabi Avcı (Enes Harman imzası ile),Şerafettin Gölcük,Emin Bilgiç,Osman Bayraktar,Ümit Meriç. Cahit Zarifoğlu, Yusuf Yazar, Mehmet Kahraman,Murat Mercan, Nezih Erdoğan, Nebi Kılıçaslan, Osman Can,Avni Doğan, Cafer Barlas, İsmail Kıllıoğlu, Hasan Akay, Yaşar Akgül, Ali Haydar Haksal (Yasir Vurgun imzası ile),Osman Konuk,İbrahim Balcı,Fatih Uğurlu,Süleyman Yıldırım,İlhan Kutluer ,İsmail Bosnalı, Atilla Koç,Ümit Aktaş,Ahmet Kot (Oğuz Yeni imzası ile),Yüksel Kanar,Ebubekir Eroğlu (Süha Kalaycı imzası ile), Mustafa Özçelik (hem kendi ismi hem de Ferhat Mansur imzası ile), Şakir Diclehan, Nihat Hayri Azamat, Necati Polat, Ahmet Şirin,Sıtkı Can,Orhan Cebeci,Adnan Tekşen,Cemil Çiftçi,Remzi Günay…hatırlayabildiğim isimler..

Bir gazetenin kültür sanat sayfası aynı zamanda bir okul olmuş diyebiliriz…

O yıllarda evet bu sayfalar çok önemliydi. Bir gün gönderilen şiir, hikaye gibi yazıları yayınlardık bir gün düşünce fikir yazılarını… Büyük ilgi görürdü bu sayfalar. Hatta Cahit Zarifoğlu edebiyat yazıları yanında bir de yeni yazdığı Şeyhana romanını göndermişti bize her hafta bir bölümünü yayınladık.

MAVERA DERGİSİ 10 BİN MEKTUP GÖNDERDİ

Edebiyat ortamının da oldukça hareketli olduğu yıllar değil mi?

Yetmişli yıllar evet öyleydi. Diriliş yeniden çıkmaya başlamıştı bir yandan onun dağıtım ve abone çalışmalarını yaparken ardından Ankara’da Mavera dergisi yayın hayatına başladı. Cahit Zarifoğlu beni aradı ve Rasim Özdenören tarafından kaleme alınan bir mektuptan çok sayıda gönderdi bunu çevrenizdeki insanlara dağıtın dedi. Mavera dergisinin çıkış hikayesini anlatan 10 bin adet basılmış bir mektup. Bu mektuplar Türkiye’nin dört bir yanında dağıtıldı. Daha sonra da abone çalışmalarına başladık.

Nasıl ilgi gördü mü?

Ben Mavera’nın İstanbul dağıtımını üstlenmiştim. İlk sayı olarak 150 adet gönderilmişti ve bu sayı satıldı. Yıl sonunda derginin İstanbul satışı 750’yi bulmuştu. O dönemin en çok ilgi gören dergisiydi yani. Cahit abi aynı zamanda bizlerden yazı ve şiir de istemişti. Ben de gönderdim ve dergide yayınlandı. Daha sonraki yıllarda ise ilk şiir kitabım Mavera dergisinin bir kuruluşu olan Akabe yayınları arasında çıktı.

Gazetecilik maceranız ne kadar sürdü?

Öğrenciyken başladı 8-9 yıl sürdü arada bir buçuk yıl kadar ara verip tekrar döndüm. Daha sonra yayıncılık piyasasına girdim.

TEK KİŞİLİK DAĞITIM ŞİRKETİ KURDUM

O sektörde neler yaptınız?

Önce pek yapılmayan bir iş yaptım. Gazetelerde dergilerde adı geçen bir çok kitaba Anadolu’daki okuyucular ulaşamıyordu. Kitapçı sayıları da yeterli değildi. Hatta kitapçılar bile bazı kitapları hangi yayınevinden alacağını bilmiyordu. Ben Cağaloğlu’nda küçük bir büro açtım ve gazeteye de şöyle bir ilan verdim: ‘Okumak isteyip bulamadığınız kitaplar için bizi arayın’ . Bu ilandan sonra kitapçılardan okurlardan çok sayıda mektup almaya başladım. İstedikleri kitapları yayınevlerinden indirimli alıp Anadolu’ya gönderiyordum. Tek kişilik dağıtım işi yapıyordum anlayacağınız.

Hangi tür kitaplarla ilgili talepler geliyordu?

1979 İran devriminden sonra Ali Şeriati, Seyyid Kutup, Mevdudi,Hamidullah gibi yazarların kitapları çok satmaya başladı.

Hangi yayınevlerinin kitapları o yıllarda popülerdi?

Beyan, Fikir, Akabe, Çağrı yayınlarının kitapları ilgi görüyordu. Sağ sol camiasının yakınlaştığı bir dönemdi o yıllar. İletişim Yayınları Cemil Meriç’in kitaplarını basmaya başlamıştı. Yayın dünyasındaki bu yakınlık dergi dünyasına da yansımıştı. Mesela Adnan Özer ve arkadaşlarının çıkardığı Üç Çiçek dergisinde bizim camiadan İhsan Deniz, Osman Konuk, Mehmet Ocaktan gibi isimler şiir vermeye başladı. Hatta aynı isimle kurulan yayınevinden kitapları çıkan arkadaşlarımız oldu.

ÇORLULU’DA SAĞ SOL BULUŞMALARI BAŞLADI

Sadece yazı alışverişi mi oluyordu ortak edebi sohbetler de yapılıyor muydu?

Sağ ve sol kesimden isimler o yıllarda Çorlulu Ali Paşa Medresesi’nde buluşmaya başladı.Adnan Özer Seyhan Özçelik, Haydar Ergülen’i hatırlıyorum. Bizden Mustafa Kutlu, Necat Çavuş, Ebubekir Eroğlu,İhsan Deniz,Hüseyin Atlansoy,Mehmet Ocaktan,Adnan Tekşen gibi isimler gelirdi.

Neler konuşulurdu şu an hatırladığınız bir anı var mı?

Sık sık Cemal Süreya ile Sezai Karakoç’un arkadaşlıkları gibi edebi dostlukları konuştuğumuzu hatırlıyorum şimdi niye öyle dostluklar yok falan dediğimizi.

Sezai Karakoç peki bu arkadaşlıklarıyla ilgili bir şey anlatır mıydı hatırlıyor musunuz?

Sezai Karakoç ile Cemal Süreya’nın arkadaşlıklarının koptuğu yıllardı bu yüzden bunları pek konuşmak istemezdi.

  • NİTELİKLİ YAYINCILIĞIN TEMELİ ATILDI
  • İki kesimin birbirine yaklaşması yayıncılık sektörüne nasıl yansıdı?
  • O dönemden sonra sağ sol kesimin okuyacağı düşünce ve fikir kitapları basılmaya başlandı. Bunun öncülüğünü de İnsan yayınları yaptı. Bizim camiadan bir grup isim bir araya geldi ve her kesime hitap eden çeviri düşünce ve fikir kitaplarını bastık ben de Beyan Yayınları’nın sahibi Ali Kemal Temizer’in davetiyle bu yayınevinin kuruluşunda görev aldım orada çalışmaya başladım.

Kimler vardı ekipte?

Ali Kemal Temizer, Ahmet Şişman, Necati Aktülün, İlhan Kutluer,Ali Bulaç isimlerini hatırlıyorum şu an. Bugün hala büyük ilgi gören Malcolm X (Alex Haley), İnsanın Kökeni Nedir (Maurice Bucaille) , Öfkenin Sonbaharı (M.Hasaneyn Heykel) ,Mekkeye Giden Yol (Muhammed Esed),Rufun Uyanışı (İbn-i Tıfeyl),İslam ve Modern İnsanın Çıkmazı (Seyyid Hüseyin Nasr),Bireysel ve Toplumsal Değişmenin Yasları (Cevdet Said), Evrenin Ytışmaz Yapısı (Abdülkerim Süruş), Müslüman Psikologların Çıkmazı (Malik Babekir Bedri),gibi önemli çeviri kitaplar bastık ve kitaplar büyük ilgi gördü. Daha sonra İlhan Kutluer’in Modern Bilimin Arkaplanı,Rasim Özdenören’in Müslümanca Düşünme üzerine Denemeler ve Yaşadığımız Günler isimli telif eserlerini yayınladık.

Ne kadar süre çalıştınız burada?

İki yıl kadar. Daha sonra yeniden gazetede çalışmak için ayrıldım yayınevinden.

Yeniden gazeteciliğe mi dönme kararı aldınız yani?

Evet, Fehmi Koru ile Yeni Devir gazetesinden tanışıyorduk. Yeni Devir gazetesine Suriye’de yaşadığı yıllarda ‘Şam Mektupları’ gönderirdi yayınlardık. Bir gün Ankara’dan aradı ve ‘hazırlanın, gazete çıkarıyoruz, İstanbul’a geleceğim o zaman bir toplantı yapalım’dedi. Ali Bulaç’ın evinde Ali Kemal Temizer, Necati Aktülün ben birkaç arkadaş daha buluşup gazete için neler yaparız onları konuştuk. Herkes bir takım önerilerde bulundu. Ama haftalar geçti Fehmi Koru’dan ses yok.

Gazete işinden vaz mı geçildi?

Hayır. Zaman gazetesinin ilk kurulduğu yıllardan bahsediyorum. Bir baktık gazete çıkmış bile. İstanbul’daki temsilciliğinin başına da Ali Bulaç getirilmiş.

Sizi niye aramamış Fehmi Koru tekrardan?

Bilemiyorum. Fehmi Koru İstanbul’a gelmiş ve buradaki arkadaşlarla buluşup ilk çalışmayı yapmışlar ve gazete yayınlanmaya başlamış.

Siz ne yaptınız peki?

O sıralarda Ilıcak grubu da bir gazete çıkardı. Ahmet Kabaklı’yı transfer etmişlerdi. Milliyetçi çizgide bir gazete. Oradan çağırdılar rahmetli Cem Ertürk ve Ömer Lütfi Mete,Halit Kakınç’la birlikte Yeni Haber gazetesinde 4 ay çalıştım ancak trajı istenilen noktaya gelmeyince kapatıldı.

  • EDEBİYATI BIRAKIP HAVA YOLUNDA ÇALIŞTIM
  • Yeniden yayıncılığa mı döndünüz?
  • Yayıncılık ve gazeteciliğe son verme kararı aldım ve içinde bulunduğum çevreden uzaklaştım.Havalimanında önce İran Hava Yolları’nda işe girdim 3 yıl kadar çalıştıktan sonra oradan ayrılıp Kıbrıs Türk Hava Yolları’na girdim ve uzun bir süre bir daha gazeteler,yayıncılar ve edebiyat çevresinden kimseyle görüşmedim.
  • Bu küskünlük ne kadar sürdü?
  • 1987’den 2010 yılına kadar hiç kimseyle görüşmedim. 20 yıldan fazla sürdü.Bir süre Kıbrıs’ta ve Adana’da görev yaptım Kıbrıs Türk Hava Yolları’ndan ayrılıp yeniden İstanbul’a geldim ama artık bambaşka bir dünyanın insanıydım. Yazmayı çizmeyi okumayı tamamen bırakmıştım bu sürede.

İLK ALİ HAYDAR’I ARADIM

Bu küskünlük ne zaman bitti?

Bir gün beni Adem Turan arayıp görüşmek istedi. Buluştuk epey bir sohbet ettik. Adem Turan o dönemde Dünyabizim sitesinde “O şimdi nerede” diye bir köşe yazıyormuş izin alıp konuştuklarımızı orada yazdı. Ben de böylece yıllar sonra ilk kez bir edebiyat sitesini keşfettim ve burada ara ara haberleri okumaya başladım. Burada Atasoy Müftüoğlu ile Ali Haydar Haksal’ın kanser olduklarını ve tedavi gördüklerini okudum. İkisi de kendileriyle yapılan sohbette okuyup yazmaktan bahsediyordu. Onların okuma yazma tutkuları beni çok etkiledi. Dünya Bizim sitesini takip ederek kültür ve yayın dünyasını daha yakından takip etmeye başladım. Ali Haydar Haksal’ın telefonunu bulup kendisini aradım.

Yıllar sonra ne konuştunuz?

40 yıllık dostum, sanki yıllar hiç geçmemiş gibi sıcak bir dostlukla karşıladı beni Ali Haydar Haksal. Kendisine geçmiş olsun dileklerimi ilettikten sonra piyasadan koptuğum yıllarda çıkardıkları dergilerden ve kitaplardan ellerinde kalanlardan göndermesini rica ettim.

İKİ YIL BÜYÜK BİR KOLİ DERGİ VE KİTAP OKUDUM

Gönderdi mi?

Hem de bir mini buzdolabını alacak kadar büyük bir koli geldi iki gün sonra evime. Ben de iki yıl boyunca bu dergileri kitapları okuyarak beslenmeye çalıştım. O kadar yıl koptuğum edebiyat dünyasında kim ne yapmış yeni hangi isimler katılmış edebiyat dünyamıza onları gördüm, okuyup tanımaya çalıştım.

Yazmaya başladınız mı?

Evet yıllar sonra (2012) ‘konuşmak üzre sustum’ başlıklı ilk şiirimi yazıp Yedi İklim dergisine gönderdim. O tarihten bu yana yazmaya devam ediyoruz hamdolsun. İlk şiir kitabımızın ardından( 1985’te yayınlanmıştı) ikinci şiir kitabımız ‘Yusufun Kuyusu’ ardından ‘Ölüm ve Ayna’ yayınlandı. Geçtiğimiz aylarda denemelerimiz kitaplaştı ’Edebiyatın İzi’ adıyla. Çıra Edebiyat dizisinde editör olarak çalışıyorum.Yeni dönemde yeni kitaplarla yayınlarımız devam edecek inşallah.Yedi İklim’in ilk sayısı 1987 yılında yayınlandı.O ilk sayıda şiirim vardı, yeniden Yedi İklim bünyesinde şiir ve yazılarımız yayınlanmaya devam ediyor. Her cuma akşamı Yedi İklim dergisi bürosunda süren toplantılara da imkanlar ölçüsünde katılmaya gayret ediyorum. Cuma akşamları üç kuşak bir araya geliyor gündem ve edebiyat üzerine söyleşiler yapıyoruz.Bu sohbetleri ben ilk gençlik yıllarımızda Eskişehir’de yaşadığımız sohbetlere benzetiyorum bir bakıma. Yeni gelen genç arkadaşları, yazı ve şiir çalışması olan gençleri özellikle bu sohbetlere katılmaya çağırıyorum.

6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunundaki amaçlar ile sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerezler kullanılmaktadır. Detaylı bilgi için çerez politikamızı inceleyebilirsiniz.