Erdoğan"ın ismini anmadığı liderler

Dünyada rekabetin en yoğun geçtiği alan, hatta en acımasız sürdüğü platform siyaset kulvarıdır.

Bu nedenle, siyasi rakiplerine fark atmak ya da tamamen yarış dışı bırakmak isteyen liderler, attıkları her adımda stratejik düşünmek zorundadırlar.

Bu çetin yarışta partileri en çok rahatsız eden gelişme, tamamen karşıt görüşteki partilerin yakaladığı rüzgar değildir. Siyasi görüşleri ve programları birbirine yakın partileri en çok tedirgin eden konu; aynı hedef kitleye, tabanda benzeşen seçmen kesimlerine yönelik siyaset yaptıkları aynı kulvardaki partilerin yakalaması muhtemel ivme ve yükselişe geçmeleridir.

Türkiye''de yaklaşık yüzde 65-70 oranında sağ, yüzde 30-35 oranında sol seçmen var. Eğer bir vatandaş kendini sağ seçmen olarak tanımladı ise ve avam tabiri ile kesseler bile bir sol partiye oy verme ihtimali yoksa, sağ partilerden birini seçerek oyunu kullanacaktır. Hakeze aynı durum sol seçmenler için de geçerli...

Eğer her hangi bir sağ seçmen, bir sağ iktidar olan AK Parti icraatlarından memnun değilse, hatta partiden nefret ediyorsa, partinin lideri en çok hangi sağ partiye yükleniyorsa inadına oyunu oraya verme yönelişinde olacaktır. Genel seçmen refleksi budur. Sağ iktidara kızdığı için sola, sol iktidara kızdığı için sağa oy veren seçmen kesimi kayda değer bir orana ulaşmaz.

Şu an iktidarda olduğu için AK Parti üzerinden örnek verelim...

Örneğin Başbakan Erdoğan''ı, AK Parti Hükümetinden istifa edip Anavatan Partisi''ne genel başkan olan Erkan Mumcu''yu eleştirirken hiç görmemişsinizdir. Aynı şekilde, Türkiye Partisi lideri Abdüllatif Şener''i, HAS Parti lideri Numan Kurtulmuş''u, Saadet Partisi lideri Erbakan''ı, Demokrat Parti lideri Namık Kemal Zeybek''i muhatap alıp eleştirdiğini de asla göremezsiniz.

Siyaseten doğru olan ve stratejik açıdan makul olan yaklaşım tarzı da budur.

Eğer Sayın Erdoğan bu liderleri siyaseten muhatap alsa ve eleştiriye konu etse, herhangi bir nedenle AK Parti''den hoşnut olmayan sağ seçmen kesimlerine gidecekleri bir adresi de kendi elleri ile göstermiş olur.

CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu''da aynı şekilde DSP''yi zikretmez ve lideri olan Masum Türker''in ismini anmaz. Bu yolla, sol seçmen olup da CHP''nin şu anki halinden memnun olmayan seçmenlere alternatif bir kapı göstermez.

Önümüzdeki seçimde AK Parti''nin oyu bir önceki seçime göre artacak gibi görünmekle birlikte, milletvekili sayısında herhangi bir artış olmama ihtimali Başbakan Erdoğan''ı düşündüren konuların başında geliyor.

Bu nedenle, CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu''na yeri geldikçe yüklenmek suretiyle tüm küçük sağ parti seçmenlerini AK Parti''ye yakın noktaya çekerken, seçim yaklaştıkça etnik siyaset yapan BDP''ye daha fazla yüklenmek suretiyle de, sağ seçmen olup da MHP''ye yakın duran seçmenleri AK Parti''ye çekmeye çalışacaktır. Başbakan Erdoğan seçim yaklaştıkça zaman zaman doğrudan MHP''ye de yüklenecek, MHP, CHP ve BDP''yi aynı siyasi çizgide göstermek suretiyle, özellikle MHP yanlısı seçmenlerin zihinlerini karıştırmaya çalışacaktır.

Sağ veya sol aynı kulvarda siyaset yapan partilerden daha yüksek oy oranına sahip olan partilerin liderleri daha küçük olan partilerin adını zikretmezken, buna karşılık, sağ veya sol aynı kulvarda siyaset yapan partilerden oy oranı itibariyle daha küçük olan partiler, aynı kulvarda siyaset yapan oy oranı daha yüksek partileri eleştirmek suretiyle kendi tabanlarını genişletmeye çalışırlar. Bu durum hemen hemen dünyanın her yanında aynıdır.

CHP''nin seçim barajının düşürülmesi yönündeki önerilere sıcak bakmasının bir nedeni de, barajı aşma ihtimali olan ikinci bir sol partinin şu an olmaması ile yakından ilgilidir. Oy oranı yüzde 4-5 civarında olan bir sol parti olsaydı, bu teklife en çok karşı çıkacak olan partilerin başında CHP gelirdi.

Hakeza, AK Parti''nin seçim barajının düşürülmesine sıcak bakmamasının bir nedeni de, 3-5 küçük sağ partinin bir araya gelerek barajı zorlama ihtimalinin ortaya çıkmamasıdır. Kısacası, seçim barajının demokratik olup olmadığı tartışmaları bir yana, bunlar siyaseten anlaşılabilir durumlardır.

Yazımızı bir anekdotla bitirelim:

Gerçekten de Demokrat Parti adayı Mondale televizyon programında vaktinin büyük bölümünü Reagan''a eleştirerek harcamış ve kendi projelerinden söz etmemiştir. Nitekim seçimleri Reagan çok rahat bir şekilde kazanır. (Ayrıntılı bilgi için: O. Özsoy, Propaganda, İstanbul 2011, Özel Kitaplar, 0216 328 46 90)

Sözün kısası, rakipleri eleştiriden daha çok, bir liderin ülke için neler yapmayı hedeflediğini anlatması, seçmenlere daha cazip gelmektedir.