Uzay enkazları ve 3. Dünya Savaşı

Aynı dünyamızın yüzeyi gibi çevresi de her geçen gün kirleniyor. Çevre derken yakın uzayı ya da diğer bir ifadeyle alçak dünya yörüngesini kast ediyoruz.

Uzaya gönderilen uyduların, roketlerin ve bilumum uzay araçlarının çeşitli sebeplerden ötürü infilak etmesi sonucu oluşan bu

, herhangi bir amaca hizmet etmeksizin başıboş bir şekilde dünyamızın çevresinde dolaşıyor.

Elbette bu enkazların varoluşunun tek sıkıntısı görüntü kirliliği değil, yaymış olduğu tehlike. Sadece 10 cm'nin üzerinde

parçanın olduğu biliniyor. 1-10 cm büyüklüğe sahip parçaların sayısı ise yaklaşık

. 1 cm'nin altında ise

enkaz parçası olduğu tahmin ediliyor.

hızda dolaşan bu enkazlar büyük tehlike saçıyor. Bildiğimiz dünyamızın çevresinde birçok ülkeye ait uydu ve uzay istasyonları bulunuyor. Bu enkazların uydulara çarpıp onları da infilak ettirmesi demek; domino etkisi gibi birçok uydunun yok oluşu anlamına geliyor. Hatta işler çığırından çıkarsa bazı ülkelerin iletişim ağları bile kopabilir.

ise bu konuya farklı bir açıdan yaklaşmış: Ya uzay enkazları bir ülkenin askeri uydusunu parçalarsa? Evet, az önce belirttiğimiz gibi bu olay son derece olası. Ayrıca bu enkazlar oldukça süratli ve küçük nesneler olduğu için yerlerinin tespit edilebilmesi de neredeyse imkansız. Böylece uydunun nasıl infilak ettiği de anlaşılmayarak

meydana gelebilir. Şöyle ki; askeri uydusu infilak eden bir ülke, diplomatik sorunlar yaşadığı başka bir ülkeyi bundan sorumlu tutabilir. Daha da önemlisi ise şu ki, tarih meraklısı hepimizin bildiği gibi 20. yy'da yaşadığımız hemen tüm savaşların çıkışı bir bahaneye bakıyor. Yani savaş niyeti zaten var ama elde bahane yok. İşte bu tür bir 'kaza' (kaza olsun ya da olmasın) pekala da oldukça geçerli bir savaş sebebi olarak kabul edilebilir.

Ayrıca bu enkazların astronotlar açısından da büyük tehlike saçtığını unutmamak gerekir. Örneğin, 2014'te

(UUİ) 5 kez enkaz istilasına denk gelmiş, bu istilalar çeşitli manevralarla atlatmış. O sırada astronotun istasyon dışında olduğunu varsayalım. Saatte 30,000 kilometre hızla gelen bir cıvata, astronotun hayatını kaybetmesi için son derece yeterli bir etken olurdu.

http://image.piri.net/resim/imagecrop/2016/01/25/02/25/resized_e7975-0eb9a24f19gb18os93iuijpg.jpg

uzun zamandır bu ciddi tehlikenin farkında. Bu nedenle UUİ'nin çevresi, enkaz parçalarından koruyucu bir kılıf ile kaplı. Ancak istasyonun güneş panelleri, teleskop vs. gibi bazı parçaları açıkta bulunuyor ve hala tehdit altında.

Son olarak da geçtiğimiz sene, uzay çöplüğünü temizlemek için İsviçre'de yeni bir uydu geliştirildiğini not olarak düşelim.

ismi verilen bu yapay uydunun 2018'de uzaya fırlatılması hedefleniyor. Başarılı olup olamayacağını ilerleyen senelerde hep birlikte göreceğiz.