Yasını tut TÜRKİYE!

Yalandan yas tutma.

Acının ve kederin sahnelenemez olduğunu biliriz.

Bizi ne kadar üzgün ve öfkeli olduğuna inandırmak için kederin karesine beyhude sığmaya kalkma!

Yasını tut. Ama sükut ile tut.

Yas tutmanın efelenmek/dayılanmak/bağırmak/yaranmak olmadığını bil de tut yasını.

Yas tutmasını bilmiyorsan hiç olmazsa çeneni tut.

Yasını tut, bütün bunlardan benim üzerime düşen yük ne idi, hangi yükü kaldırmadım da olanlar oldu diye, tefekkürün ıssızlığında tut gözyaşını.

Yasını tut Türkiye.

Saçma sapan programları 24 saatliğine ekrandan uzaklaştırmayı yas tutmak olarak görmeden, yasını tut.

Deliye her gün bayram neşesinden sıyrıl da, acının içinde hiç olmazsa 24 saatliğine akıllı ol.

İnadına alışveriş inadına hayat filan diye aptalca cümleler kurmadan, bi sus. Sus da biz seni yaslı bilelim.

Yüzüne bakmaya doyulmayacak evlatların, kara toprağın koynuna indirildiği gün, dünyadan kam almayıver.

Bir gün de hayatın tadı sensiz çıksın.

Kendinlen barışık durma.

Kendini iyi hissetme.

Bir gün sadece bir gün NLP kitabından aparılmamış bir cümle kur.

Yüreğinin sesini, rengini göreceğimiz bir cümle.

Hayat sana AVM olmasın. Dur. Olduğun yerde dur.

Dursun hayat,

Duran hayattan devşir umudunu!

Bu çocuklara, bu gencecik çocuklara hayat borçlu olduğunu unutmadan tut yasını.

Aldığın nefesin kıymetini bilerek tut yasını.

Babasını, tabutun içine yakıştıramayan Duru'nun gözyaşlarına bak da; ben insan mıyım, benim kalbim niye bu kadar kuru diyerek kendi tükenmiş insanlığın için tut yasını!