Bayram notları

“İyiliğin gümüş ve altın sikkelerini toplamayan kişi dinar ve dirhemlerden daha fazlasını elde edemez. Eğer dünya ve ahirette hoşnut olmak istiyorsanız, Allah’ın (c.c.) size cömert oluşu gibi siz de cömert olunuz”

(Gülistan/Şeyh Sadi Şirazî)

“Ağaçların kökleri ne kadar dayanıklı, dalları da ne kadar sık olursa meyveleri o kadar küçük ve hafif olur. Zayıf ve yumuşak bitkilerin meyveleri ise büyük ve ağırdır, karpuz ve kabak gibi. Fakat burada ince bir nokta vardır. Bir bitkinin meyvesi büyük ve ağırsa, o meyveyi taşımaya takati yoksa, ona ‘şu ağır yükü sırtından indir de toprağa bırak’ denilir. Bu şekilde insanlar nerede zayıf ve aciz birisi varsa onun ilahî izzetin lutfuyla korunup beslendiğini bilirler”

(Keşfü’l Esrar/Meybudî)

“Dünyanın ve maddenin şekilleriyle aynası kirlenmiş olan kalp nasıl parlar? Şehvetleriyle bağlanmış olan kalp Allah’a doğru nasıl yol alır? Gafletlerin kirinden temizlenmemiş olduğu halde Allah’ın huzuruna girmeyi nasıl arzu eder? Saçma sapan şeylerden vazgeçmeden sırların inceliklerini anlamayı nasıl ümit edebilir”

(Hikem-i Ataiyye/Ataullah İskenderî)

“Dünya uyku, ahiret uyanıklık, bu ikisinin arası ise ölümdür. Biz ise karışık rüyalar içindeyiz. Kim hevâ gözüyle bakarsa şaşırır, kim hevâsına göre hükmederse zulmeder. Kim dünyaya uzun uzun bakar (dalar kalır) ise hedefine ulaşamaz. Çünkü dünyaya dalmanın bir sınırı yoktur”

(Kalplerin Keşfi/İmam-ı Gazalî)

“Hayat Sahibi anlamına gelen ey-Hayy, yeryüzünde bize bahşedilen hayatın aslında bize ait olmadığını; ancak hayatın tek sahibinden ikraz edilmiş kısacık bir an olduğunu, fani varlık boyutuna indirgenmiş bir beka olduğunu söyler. ‘Hayat nedir o halde?’ sorusuna verilebilecek en iyi cevap şu olurdu: Hayat içimizdeki ilahî bir kıvılcımdır”

(Öze Dönüş/Martin Lings)

“İnsanlar uyurlar ve öldükleri zaman uyanırlar. İnsan uykuya daldığı zaman bu âlem kaybolup gitmiyor mu? Rüyada gördüğü acı ve sevinçleri gerçek sananlar aldanırlar. Onlar sadece daha derin bir gerçeği işaret ederler. Binaenaleyh insan bu işareti tanımak mecburiyetindedir; çünkü ebediyet sabahı söktüğünde, kıyamet günü Allah, rüyaları Tabir edecektir”

(Ben Rüzgarım Sen Ateş/Annemarie Schimmel)

“Kabristan girişinde ‘Hamuşhane’ yazar. Bu ‘sessizlik evi’ anlamına gelir. Farsça ‘hamuş’, ‘sessizlik’ ve ‘ölüm’ anlamına gelir. Rumî’nin çok değindiği ölümün derin bir sessizlik olduğu düşüncesi Mevlevîhanelerin kutsal mimarisinde de yer bulmuştur”

(Dervişler/Alberto Fabio Ambrosio)

“İnsan girift bir yaratık, iç içe girmiş bir bütündür; en son iç, kökleri yerde bulunan, toprak ve suyla yaşayan bir ağacın kökü gibidir. Bu kök gizlidir. Ağacın geri kalan kısımlarında meyve, yaprak, gölge ve öz gibi birtakım haller mevcuttur. Eğer bu ağacın âlemini düşüncenle dolaşırsan, ağacın başı ve sonunda kökü olduğunu ve ağacın bu kök vasıtasıyla ayakta durabildiğini görürsün. Bu kök de Allah sayesinde diri ve tamamen Allah’a bağlıdır. İşte bu ağacın kökü olan sonuna eriştiği gibi, eğer kendi köküne ve sonuna da erişirsen Allah’a erişmiş olursun. Çünkü, insanın da ağacınki gibi bir kökü ve özü vardır ve bunlar onun sonudur. Son varılacak hedef, Allah’ın huzurudur”

(Maârif/Sultan Veled)