Nefsi kurban eyle sen

Yılda bir kurban keserler halk-ı âlem ıyd içün

Dembedem sâat besâat ben senin kurbanınam

Cana meylin var ise hükmeyle teslim eyleyim

Padişahım ben senin bir bende-i fermânınam

Fuzûlî

Büyük şair Fuzûlî’nin bu kıt’asının ilhamı ile:

Îsar ve ihlas

Kebş-i nefsin Hakka kurban eyleyendir kul bilin

Nefsi kurban eyleyip bayram edin can kardeşim

Kim ki has kul olmak ister nefsi ıslah etmeli

Nefs-i emmâren olursa ber-hayat müşkil işin

Her ibadetten olur nefsin payı şirk-i hafî

Evvelâ ıslâh-ı nefse cehd için haydi gelin

Yılda bir kez et dağıtmak şükre yetmez ey azîz

Fazla maldan her saat muhtaçlara ayrıp verin

Rabbimiz Kur’anda övdü sevdi mûsir kulları

Çünkü mûsir kendine tercih eder din kardeşin

Paylaşırsak nimeti bayram olur ümmet için

Hayri mûsir ol ki cennet hem cemal olsun yerin

Ödül günü: Bayram

Nefret yerine sevgi

Yakınlarına ilgi

Azdan çoktan paylaşmak

Varsa günün bayramdır

Bağışlama ve rahmet

Bir de müjde var: cennet

Böyle bir güne geldik

Ödül  günün bayramdır

Dünyanın derdi bitmez

İyilik boşa gitmez

Bir derde derman olsan

Mutlu günün bayramdır

Hayri der dosta: Selam

Şudur hâsıl-ı kelâm

Yaşama sevincimiz

Olsun bugün bayramdır