Sömürü: Müesses nizamın sopası CDS (kredi risk primi)

Kısaca CDS denilen “kredi risk primi”; kredi verenin verdiği kredinin geri ödenememesi durumuna karşılık alacaklarını sigorta ettirme bedelidir. İşlevsel olarak ise; müesses ekonomik nizamın hem sömürme hem de ayar verme sopası olarak işlevini tüm gelişmekte olan ülkeler üzerinde göstermektedir.

İşin ilginç yanı? Asıl gelirin yani “faizin”, “sigortasından” daha ucuz olması veya tam tersi “sigortanın” “asıl gelirden (faiz)” fazla olması!

Ne demek bu der gibi olduğunuzu duyuyorum; asıl işi ve geliri verilen borca karşılık faiz geliri elde etmek olan kurumlara tüm dünya ayrıca sigorta primi de ödemektedir. Ne var bunda derseniz, esasen elbette sigorta için bedel ödemek doğal bir durumsa da faizin bazen 3 katı kadar sigorta primi ödeyen gelişmekte olan ülkeler için neredeyse faiz bir yük olmaktan çıkmakta sigorta bedeli ise taşınamayacak kadar ağır bir sömürü enstrümanı haline gelmektedir.

Dünyada son on yılda sadece Arjantin ve Yunanistan vakaları hariç 200 civarındaki ülke her ay ödemelerini vaktinde yapmıştır. Ancak ne hikmetse husussan gelişmekte olan ülkelerde “faizin aslı”ndan fazla “sigorta bedeli” ödenmektedir. Kimse bu konuyu sorguluyor mu? Hayır. Zira müesses nizamın kurucuları bu düzeni böyle kurdu.

Peki bu oranlar neye göre belirleniyor?

İşte burası tam bir muamma. Zira objektif kriter yok! Kredi verenlerin iltisaklı olduğu kurumların genel görüşü neticesinde kâh siyasi risk, kâh jeopolitik risk, kâh savaş riski, kâh aman ha ABD ile bozulması muhtemel ilişkiler, kâh Rusya ile fazla yakınlaştın gibi mesnetsiz veya ölçülemez risk algıları ile yönetilen bir düzen bu!

Her şeyi rasyonel mantık ile yorumluyorsan bu neyin nesidir?

Batmış yani borç ödeme takvimine uymamış Yunanistan’ın şu anki “CDS” kredi risk prim maliyeti takribi %0.9 iken aynı anda tüm borçlarını muntazam olarak daima ödemiş Türkiye’nin risk prim maliyeti ise %4’tür. İşte bu kadar objektif kriterler üzerinden hesaplanan risk primi maliyeti, bu çarpık neticeyi meydana getiriyor!

Sonra Batı’nın muhtelif üniversitelerinden mezun kimliksiz iş birlikçileri de bu haksızlığa, izansızlığa, tefeciliğe, kılıf uydurmaya çalışırlar yandaş muhalif medyalarda…

Uluslararası kredi derecelendirme kuruluşları, gelişen makroekonomik temellerinden veya küresel ekonomik ortamdan bağımsız olarak, sürekli olarak aşırı şişirilmiş riskleri gelişmekte olan ülkelere tahsis etmektedir. Bu “algı primleri”, ülkelerin en büyük kalkınma zorluklarından biridir.

İşin bir diğer yönü ise; tavuk mu yumurtadan yumurta mı tavuktan çıktı hikayesidir. Örneğin; malumunuz salgın döneminden geçiyoruz, alın size bir sebep hop sigorta primleri yükselsin! Bu durumda salgın ile mücadele eden ülkeler daha yüksek borçlanma maliyetlerine katlanmak zorunda kalırken bu maliyetlerin şişmesi ile GSMH/BORÇ oranları artar ve bu neden de yeniden risk priminin artmasına zemin/sebep oluşturulmaktadır. Yani bildiğiniz tefeci zihniyeti! Zengini daha zengin, fakiri daha fakir yapmak üzere kurulu bir sistemden bahsediyoruz. Finansmana ihtiyacın yoksa kredi maliyeti düşük, yok eğer ihtiyacın varsa maliyet yüksek.

Siyasi riskler, jeopolitik riskler veya seçim riski gibi bahaneler ile oluşturulan risk algısı Siyonist düzenin tüm ulus devletleri sömürdüğü düzenin sıradan bahaneleridir.

Her İsrail devlet terörü sonrası Siyonistlerin kurduğu sömürü düzeni ile sömürülen Dünya aklıma geldikçe Cumhurbaşkanı Sn. Erdoğan’ın “Kudüs meselesi tüm Dünya’nın meselesidir” lafı aklıma geliyor. Zira Kudüs zulmüne ses çıkaramayan Dünya, CDS prim düzeni gibi haksız yapılarla terbiye edilmekten aciz hale gelmiştir. Buna dur diyecek, yeni alternatifler üretecek tek cesur ses de Türkiye’den çıkmaktadır. Dikenlere fazla takılıp da Gül’ü görmezden gelenlerden olmamak lazım…