Zulmü dünyaya duyurmamız lazım

Hava koşulları nedeniyle Girit’teki Yerapetra Limanı’na demir atmıştık. Baskının ardından tekrardan enerjimizi topladık. Bir haftalık aranın ardından tekrar yola koyulduk. Eksiklerimizi tamamlayıp sabah altıda yeniden yelken açtık. İtalya’dan son teknemiz de geldi. Tüm filo artık bir aradaydık. Haliyle biraz buruk bir yolculuk, İsrail hâlâ iki aktivisti serbest bırakmadı. Teknelerin bazılarında aktivistler açlık grevine girdi. Greenpeace belli bir noktaya kadar bize eşlik etmişti ama onlarla da vedalaştık. OpenArms hâlâ bizimle beraber yola devam ediyor. Bu kez filoyla çok daha yakın bir şekilde ilerliyoruz.

ÖZGÜR FİLİSTİN DİYE BAĞIRIYORUZ

Filodaki diğer teknelerle selamlaşıp, ‘Özgür Filistin’ diye bağırıyoruz. Çekincelerimiz, endişelerimiz elbette var. Geçtiğimiz hafta Gazze’ye 600 mil mesafede baskın yedik. Karşımızda her türlü hukuksuzluğu yapan İsrail var. Ancak biz filo olarak her şeyi göze alıp da bu yola çıktık. Gazze’ye ulaşmak için sabırsızlanıyoruz. Her gün onlarca mesaj alıyorum. Bazen Gazze’den bazen ise Türkiye’den. Herkes tek yürek bizim Gazze’ye ulaşmamızı, orada çocuklarla kucaklaşmamızı bekliyor. Ben teknemizin kilerinde kalıyorum. Yaşadıklarım çoğu zaman film sahnesi gibi. Bir teknenin kilerinde Gazze’ye ulaşmaya çalışıyorum ama Gazze’nin acılarını düşündükçe ne kadar doğru yolda olduğumu görüyorum. Eleştiriler de oluyor tabi. Oraya gidiyorsunuz ama zaten giremeyeceksiniz şeklinde tepkiler var. Bu yola çıktık ve zulmü dünyaya duyurmamız lazım.

Dünya

Sumud çoğalarak devam ediyor