İsrail “sebep”, diğer her şey “sonuç”

Amerikalılar arasında İsrail’e desteğin diplerde olduğunu herkes biliyor. Diğer yandan “İsrail Lobisi”nin kamuoyu oluşturma gücünün her geçen gün daha da azaldığı bir vakıa. Keza İsrail’i aklama-paklama konusunda öteden beri ustalaşmış bulunan Amerikan medyası da tabir yerindeyse patlamış durumda ve inanılırlığı kalmadı. İsrail için parlak dönemler geride kaldı.

Amerikan siyasetinin her iki kanadının genç tabanlarında İsrail Lobisi’nin ve milyarder Siyonist bağışçıların siyasi nüfuzlarına karşı geri çevrilemeyecek ölçüde şiddetli tepkiler söz konusu. İki partinin İsrail yanlısı yerleşik, merkezci liderlikleri de tabanda gelişen bu tepkileri püskürtmekte veya göğüslemekte eskisi gibi maharetli değiller. İsrail’e koşulsuz desteği hararetle savunan siyasetçiler bile kamuoyu karşısında ölçülü davranma gereği hissediyorlar.

İsrail Lobisi ve bağlantılı ana akım medya kuruluşları ile sinema endüstrisi öteden beri İsrail’in resmi tarih anlatısını Amerikan halkının zihnine yerleştirmekte önemli bir başarı sergiledi. Amerikan medyası Ortadoğu’da olan-biteni hep İsrail merceğinden Amerikalılara aktardı. Tam tersi olduğu halde, Filistinliler bu anlatıda Yahudilere zulmeden, onların topraklarını gasp eden ‘kötü adamlar’ idiler. Amerikalılar Filistinlilerin bu topraklarda binlerce yıldır yaşadıklarını ve topraklarının Siyonistler tarafından işgal edildiğini çok sonraları öğrendiler.

Siyonizm de Amerika’daki Hristiyan Siyonizmi de bir İngiliz icadıydı. Siyonizm ve Hristiyan Siyonizmi 19. Yüzyılda İngiltere’deki ana akım Protestanlıktan sapan vaizler tarafından Amerika’ya taşınmıştı. Hristiyan Siyonizmi İsrail’in kurdurulmasından sonra büyüyen bir harekettir. Siyonistler, Hristiyan Siyonistlerde kendilerine en bağnaz destekçilerini buldular.

1947’de İsrail kurdurulduğunda Batı dünyasındaki anlatı Filistin’in “halksız bir toprak” olduğu, Yahudilerinse “topraksız bir halk” olduğu şeklindeydi. Bu anlatıya göre Yahudiler çölden ibaret olan Filistin topraklarını yeşile çevirerek bir mucize gerçekleştiriyorlardı. Bu da büyük bir yalandı. Bu anlatı Batı uygarlığının sözde ‘Hristiyan-Yahudi değerleri’ üzerinde temellendirildiğini, İsrail’in de bu uygarlığın parçası olduğuna dair bir palavrayla beslendi. “İki devletli çözüm” ise ABD ve Batı tarafından sürekli savuşturulan bir politika olarak kaldı.

İngilizler “İsrail’in bölgedeki askeri üstünlüğü” politikasının da mimarlarıydılar. Bu politika 1950’lerden sonra Amerika’ya devredildi. İngiliz İmparatorluğu’nun çöküşüyle birlikte İngilizler yükselen Amerika’nın gücünü İsrail’in korunmasına yöneltilmesinde rol oynadılar.

Amerika, sömürgeci yerleşim politikalarının bir sonucuydu. Bu yüzden “Siyonizm” Amerikan siyasi elitlerine yabancı değildi. Bu aşinalık, ABD’nin İsrail’e koşulsuz desteğinin kökünde yer alıyor. “Soğuk Savaş” döneminde ABD-İsrail ilişkisi çok daha ileri boyutlara taşınacaktır.

1960’da gösterime sokulan, ünlü aktör Paul Newman’ın başrolünde yer aldığı “Exodus (Çıkış)” filmi Yahudilerle Beyaz Avrupalılar arasındaki özdeşleştirmenin tipik bir örneğiydi. Sarışın, mavi gözlü Newman, İsrail’in kuruluşunun Amerikalılar tarafından nasıl algılanması gerektiği konusunda seçilmiş bir karakter olarak başrolde oynatılmıştı. Filmde Newman’ın oynadığı başkarakter Ortadoğu’ya medeniyet getiren bir kahraman olarak resmediliyordu.

Oysa Batı hafızasındaki Yahudi, bu filmde gösterilen Siyonist Yahudi’den çok farklıydı. Haçlı Seferleri sırasında Ren Havzası’ndaki Yahudi katliamlarını veya 15. Yüzyıl sonlarında İspanya’da yaşananları, sonrasında Batı’lı Nazileri hatırlayın. İsrail’in cebren kurdurulması Batı için “elini yıkayıp sıyrılma” işiydi. Faturasını da Filistinlilere çıkararak yaptılar bunu.

Batı destekli Siyonizm’in bir soykırım ideolojisine dönüşmesi kaçınılmazdı. Gazze başta gelmek üzere Filistinlilerin yaşadığı toprakları Amerikan bombalarıyla çöle çevirenlerin Batı’nın iki yüzlü politikaları sayesinde palazlanan “Siyonist Faşistler” olduğunu bütün dünya gördü. Dünya, bölgedeki savaşların ve istikrasızlığın kaynağının İsrail olduğunu artık biliyor.

Filistinliler özgürleşmeden bölgede huzur ve sükunun sağlanması mümkün değil. Soykırımcı faşist Siyonizm’i bu bölgeye getirip yerleştiren ve besleyen Batılılardır. Gelinen noktada İsrail ABD ve Batı’nın sırtında katlanılması çok zor bir yük haline geldi. Batılılar bu yükü sırtlarından indirmedikleri takdirde Filistinlilerin soykırıma uğratılmasından ellerini yıkayarak çıkamazlar.