Din adına, çıkar yolları...

İsrail Başbakanı''nın, Türkiye''ye gelirken, Kudüs''teki "Ağlama Duvarı"na gidip, Tevrat''a göre duasını yaptığının görüntülerini ajanslar verdi!

Amma İsrail''de "daha dinci" bir parti var: SAŞ!..

Onlar tamamiyle "Yahudi şeriatı"na göre "politika" yapıyorlar.

Bunun böyle olmasına bakıp, Türkiye''de de böyle olsun, diyemeyiz!

Amma, bugün Türkiye''de dindârım, Müslümanım veya Hristiyanım, Yahudiyim, diyenlerin de bir "ayrıcalığı" olmasa gerekir.

Bu durum Müslümanlar için de gereklidir.

Bugün bizim tüm siyasî partilerimizde, açıkça "dinsizim" demedikçe, büyük bir çoğunluğun, "Elhamdulillah Müslümanım" diyenlerin adı, sanı ve kimliği inkar edilemez.

Bu durumda, elbette "din üzere siyaset"e hiç kimseye "özel icazet" verilemez, verilmesi iddiası da bir "haddini aşma" olarak sayılmalıdır.

Böyle bir durumla yola çıkılmalı ki, olur olmaz, herkes dine ve dince kutsal sayılan ve milletin hayat damarlarına kadar işlemiş ne varsa, hepsine kişiler üstü ortak yaklaşım olsun!..

Amma görüyoruz ki, durum böyle değil...

Bazı kişiler ve topluluklar, ''Allah''a giden yolları'' kendi kontrollerinde "trafik kuralları" sanıp, kimine yeşil, kimine de kırmızı ışık gösterilerinde bulunuyorlar.

Halbuki, İlahî sevgi, Allaha kulluk ve Rasûlu''ne ittiba yolunda, hiç kimse "şefaatçı" olamaz!

Böyle bir yetkinin hiçbir beşerî orotireteye verilmesi mümkün değil.

O zaman, herkes "vasıtasız" kendini herşeyden en yakın olan Mutlak Yaratıcı''nın "evrensel düstürları"na sarılıp, yöre ve coğrafya ayırımına gitmemeli ki, ortam her türlü teneffüslere imkan sağlamış olsun!

İsrailiyat''ta, "Tanrı''nın kulları" "tek bir millet"ten zuhur ederken, Hristiyanlık''ta "teslis" ile, "ruhban sınıfı"nın egemenliği öne çıkar: Vaftizle "ter ü taze" olunur!

İslam''da böyle bir şey yok: Allah âlemlerin terbiye edicisi ve insanlara "şah damarından daha yakın" olmakla, yeryüzü coğrafyasındaki insanların, hatta canlıların yaratıcısıdır.

Öyle ise, dileyen havraya, dileyen kiliseye, dileyen de ilk ve son kıbleye yönelip, Allah''a kullukta yarışmalıdır.

Çünkü bunda hiçbir engel olamaz.

Hiç kimse de kalkıp, bir başkasına "şefaatcı" kesilemez veya "bilet" de dağıtamaz.

Her şeyde, "toplumsal İslam"dan yol ve ilham alınır!..