Her şey yekpare bir bütünlük içinde akarken; akışın ritmini duymayacak kadar kanıksamışken hatta, bir şey olur.O sabah biraz sonra okuyacağınız mektup posta kutuma düşmemiş olsaydı başlıkta gördüğünüz soruyu hiç sormamış olacaktım belki de.Biraz sonra okuyacağınız mektubun sahibi 1996 yılında eğitimine Sivas Cumhuriyet Üniversitesi''nde başlıyor.Başörtüsü yasağı olmayan şehirlere doğru sefer eylerken sonunda Viyana''ya kadar varıyor. Ve tam on beş yıl sonra diplomasına kavuşuyor.E. bu çileyi çekenlerden
Her şey yekpare bir bütünlük içinde akarken; akışın ritmini duymayacak kadar kanıksamışken hatta, bir şey olur.
O sabah biraz sonra okuyacağınız mektup posta kutuma düşmemiş olsaydı başlıkta gördüğünüz soruyu hiç sormamış olacaktım belki de.
Biraz sonra okuyacağınız mektubun sahibi 1996 yılında eğitimine Sivas Cumhuriyet Üniversitesi''nde başlıyor.
Başörtüsü yasağı olmayan şehirlere doğru sefer eylerken sonunda Viyana''ya kadar varıyor. Ve tam on beş yıl sonra diplomasına kavuşuyor.
E. bu çileyi çekenlerden sadece biri. Ne ki çileyi çekenlerin acılarına aşina değiliz.
Bu mektubu okuyup evden çıktığımda ve o gün randevulaşmış olduğum kurumlara gittiğimde evet kurumlar İslami kurumlardı. Ne demekse! Artık öyle bir şey var mı?! Hepimiz para kardeşiyiz. Evet o kurumlar 28 Şubat sürecinden önce başörtülü genç kızlar ve kadınlar ile dolu olurdu. Ki o zamanlar gazeteye verilen başörtülü, prezantabl tezgahtar aranıyor, sekreter aranıyor ilanlarına kızar, can havli ile yazılar yazardım. Üst düzey konumlar başörtülülere kapanırken tezgahtar kimliği ile vitrin oluşturulmasına karşı elimle, dilimle mücadele verirdim.
Şimdi "İslami kurumlar" suyu çekilmiş değirmen gibi. Başörtülü genç kızlardan geçtim. Daracık kıyafetler, minicik etekler seküler bir holding atmosferinde bile pek kolay rastlanmayacak iş kıyafetleri ile dolaşan "prezantabl" kadınlarla dolu.
E. okulunu bitirmiş. On beş yılını vermiş.
Geldiğinde ne görecek dersiniz...
Sizi onun satırlarıyla baş başa bırakıyorum.
Merhaba arkadaşlar,
Size duyduğunuzda;
Kiminizin çok şükür elhamdülillah diyeceği...
Kiminizin sen hâlâ öğrenci miydin, senin okul bitmemiş miydi diye soracağı...
Kiminizin aaa ne güzel deyip sevineceği...
Kiminizin vay bee ne inatçı kız, helal olsun ceht etti bitirdi üniversiteyi diyeceği...
Kiminizin neye yarar ki bu vakitten sonra ömrün yarısı gitti be kardeşim diyeceği...
Kiminizin eee ne olacak simdi son 15 yıldır hayata dair en büyük bahanenden /en büyük alışkanlığından yani "öğrenci olmaktan" mahrum kaldın simdi bahanesiz kalacaksın sen ne edeceksin bacım?! Diye soracağı...
Kiminizin her şeye rağmen mutlu olacağı bir haberim var arkadaşlar...
Okulum bitti... Sonunda ben de üniversite mezunu oldum...
1996 senesinde Cumhuriyet Üniversitesi''nde başlayan üniversite hayatım 11.07.2011 tarihinde Viyana Üniversitesi''nde encamına erdi...
Bölüm sekreterimiz az evvel kağıt üzerinde bugünün tarihini gösterip bu senin bitirme zamanın dedi ve diplomamı 19 Temmuzda üniversitenin fakülte ana sekreterliğinden alabileceğimi ekleyip beni tebrik etti...
Alles gute ...
Her şey senin için iyi olsun ...
Evet her şey benim için iyi olacak... Nedeni belli bir huzur var içimde... Üniversite bitirmenin sevinci değil -o sevinci kıvamına uygun yasamanın zamanını kaçırdım biliyorsunuz - içimdeki huzur bir kez daha başladığım bir işi bu sefer biraz uzun da sürse; Allah''ın izni ve inayeti ile bitirmiş olmanın sevinci. En güzeli de geçmişte 2 üniversitemi de başarılı olmama rağmen sırf başörtüsü yasağı sebebi ile bırakmak zorunda kalmış olmamın bana verdiği huzur ...
Bugün Viyana Üniversitesi Genetik & Mikrobiyoloji Bölümü''nden mezun oldum arkadaşlar...
Uzun, yorucu ve dolu dolu gecen bir 15 yıl yaşadım bu diplomaya varıncaya kadar... Üç başkentte Sivas-İstanbul ve Viyana''da öğrenci oldum...
Yaşadım... yaşlandım ...
Aslında ben bu gecen yıllarda sadece yaşadım, hayatı dolu dolu, ıskalamadan, ne olup bittiğini bilerek, erdemle, öğrenerek, düşünerek ve kendimi yetiştirmeye çalışarak yasamaya çalıştım ve bir taraftan da öğrenci oldum...
Rabbim''e bana bahşettiği her şey için sonsuz şükrediyorum...
Bundan sonrasında ne olacak bilmiyorum...
Bildiğim tek şey; Allah''ın yeniden başlayanların her zaman yardımcısı olduğudur...
Ben de yeniden bir Besmele çekip başlayacağım hayata...
Fakat bu sefer öğrenci olmayarak...
Vira Bismillah...
