I-Bu gün bayramın son günü.Anadolu tabiri ile gönülsüz damatlar bayramı günü.Komşu köyde mukim damadın durup durup da son gün, o da öğleden sonra bayramlaşmaya gelmesine atıftır Kurban Bayramı"nın dördüncü günü akşam vakitlerine bırakılmış olan bayramlaşma.Her tabirin hayat bulduğu bir ortam var. Türkiye"nin yarısından çoğu artık şehirlerde yaşıyor ve köy ölçeğinin tabirleri ve adetleri hızla unutuluyor.Aşağıda okuyacağınız satırlar 16 yaşındaki oğlunu, bayramlaşmaya ikna edememiş bir anne ile bayramlaşmayı
I-
Bu gün bayramın son günü.
Anadolu tabiri ile gönülsüz damatlar bayramı günü.
Komşu köyde mukim damadın durup durup da son gün, o da öğleden sonra bayramlaşmaya gelmesine atıftır Kurban Bayramı"nın dördüncü günü akşam vakitlerine bırakılmış olan bayramlaşma.
Her tabirin hayat bulduğu bir ortam var. Türkiye"nin yarısından çoğu artık şehirlerde yaşıyor ve köy ölçeğinin tabirleri ve adetleri hızla unutuluyor.
Aşağıda okuyacağınız satırlar 16 yaşındaki oğlunu, bayramlaşmaya ikna edememiş bir anne ile bayramlaşmayı değil "ilişki biriktirmeyi" önemli bulan oğlunun hikâyesi.
Oğul, Anadolu Lisesi 3.sınıf öğrencisi. Özel okulda okuyor. Özel okullar devlet okullarına nazaran "fark yaratma olgusu"na odaklandıkları için serseri ruhlu lakin müteşebbis soslu çocuklar için hızlı bir popülerleşme ortamı sunuyor. Çocuklar hızla popülerleşip; her hızlı popülerleşmenin sonucu olan hızlı bir unutulma sürecini de erkenden tattıkları için, egoların sınırsızlığında yol alıyorlar. Egonun sınırsızlığının mihmandarı öfke ve şiddet.
Okulun rehberlik servislerinin devreye girmesini bekleriz bu durumda. Lakin rehberlik servisindeki çiçeği burnundaki eğiticiler de "sosyalliği" aşırı önemsedikleri ve konu ile ilgili olarak kafaları bir hayli karışık olduğu için sorun klasik bir anne oğul çatışması alanında çözümsüzleşiyor.
II-
—Anne anlamıyorsun ben çok meşgul bir insanım. Bayram, boş vakti olanlar için. Tivıtırda on bin takipçim oldu. Bizim okulda ne büyük süksem var bilsen.100 bin yap hedefini, büyüklerin masasına otur dedi müdür bey.
—Oğlum sen iyi misin? Derslerin yerlerde sürünüyor. Kimin masasına oturacağını bilemem ama şapın üzerine oturacağın kesin.
—İlişki biriktiriyorum anne.
—Ne biriktiriyorsun ne biriktiriyorsun?
—İlişki. Bak çağın ruhunu yakala. Para biriktirmek çok önemli değil. Önemli olan ilişki biriktirmek.
-…
_Para ile takipçi filan diyorlar ya. Yalan onlar anne. Bak ben ilişki biriktiriyorum. Kimin kapısını çalsam işim hazır.
—Hangi işin oğlum! Daha sen liseyi bitirmedin!
—İşin ne olacağının bir önemi yok anne. Anlasana. Bak biriktirmek diyorum sana anlasana.
_?
—Senin zamanında ne yapıyordunuz?
—Senin zamanın deyip durma. Taş devrinden kalmadık biz de. Benim zamanım ile senin zamanın arasında ne fark varmış!
—Ev alıyordunuz. Arsa alıyordunuz değil mi?
—Parası olan…
—Ben takipçi alıyorum?
—Neyle alıyorsun oğlum. Takip ne?
—Espri yapıyorum anne. Sen beni odama kapanmış boş boş oturuyorum sanıyorsun değil mi. Tivitliyorum. Bir giriyorum. Mikser gibi karıştırıyorum ortamı. Ona sataşıyorum bunu pohpohluyorum. Melih Gökçek bile kankam mesela.
—Niye yapıyorsun oğlum bunları?
—Anlamıyorsun. Herkes kıymetimi biliyor sen farkında değilsin olayın. Ben kimim hiç kimse değil mi senin gözünde. Değil ama sanal âlemin kralıyım. Yani olacağım.
—Kralı, prensi boş ver. Bayramlaşmaya gidiyoruz.
—Ben herkesin bayramını kutladım sosyal medyada. Onlar da benimkini kutladı.
—Oğlum dedenler bizi bekliyor.
—Dedem de gelsin sosyal medyaya. O gelmiyorsa ben ne yapayım!
-…
- Dede-torun takılırız. Ceyhun ile dedesi yapıyor valla. Ne güze olur. Hadi anne sana güle güle. Dedeme selam söyle. Torunun seni "aleme" bekliyor de!
III-
Bu hikâyenin ardına yorum bekliyorsunuz. Bayram münasebeti ile yukarıdaki satırları yorumsuz bırakıyorum.
Oldu mu ya diyorsunuz. Hikâyeyi böyle orta yerde bırakıp…
Neden orta yerde bıraktığımı çok sonra anlatırım belki…
