"Biz Adanalıyıh! Laftan anlamayıh!"

Küreselleşen dünyada, yani sınırların anlamını kaybettiği dünyada, insanlar kendilerine aidiyet mekanları kurmak için seferber.Bu aidiyet mekanları bazen sanal alem üzerinden kuruluyor bazen de Belçika''da Emirdağlı,İstanbul''da Sivaslı olmak üzerinden kuruluyor.

İstanbul Emniyet Genel Müdürü Cerrahoğlu için afiş asan hemşerileri "Sayın Cerrahoğlu İstanbul''daki Sivas" a hoş geldiniz diyerek karşılamışlardı.

Ekranda esen "Adanalı" dizisinin rüzgarı ile İstanbul''daki Adanalılar da harekete geçti adeta. Adanalı köşe yazarlarına ödüller vermeler,olanca ideolojik ve hayat tarzı farklılığına rağmen "Adanalılık bilinci"nde birleşmeler.

Bir dizi etrafında olan biten "yatay hareketlilik" kodlarıyla meseleye bakıyordum ki,o satırlarla karşılaştım.

Hangi satırlar mı?

Önce o satırların olduğu kitaptan ve kitabın hazırlanmasından bahsetmem gerekiyor. Kitap Mehmet Serhan Tayşi''nin anılarını paylaştığı "Ali Emiri''nin İzinde" ismini taşıyor. Kaleme aldığı değil de paylaştığı ifadesini özellikle kullandım.Çünkü kitabın bize ulaşmasını, genç araştırmacı Taha Kılınç''a borçluyuz.Anılarını kaleme alacak vakti bulamayan Serhan Tayşi bey için Taha Kılınç el-ayak, göz -kulak olmuş adeta.Kasete kaydedilen konuşmalar daha sonra aradan soruların çıkarılmasıyla güzel bir metin haline getirilmiş.Gençler için örnek bir çalışma. Taha Kılınç sadece böyle bir kitabın yayın hayatına kazandırmış olmanın heyecanını yaşamamış, aynı zamanda Mehmet Serhan Tayşi bey ile haftanın iki günü saatlerce süren sohbetin iklimiyle ikinci bir üniversite bitirmenin kemalatına ermiş adeta. Böyle bir çalışma iki taraf ve tabi en çok biz okuyucular için bulunmaz bir nimettir.Rabbimin ancak isteyenlere,hak edenlere ihsan edeceği bir meclistir.Meclis dedim çünkü anlatan,dinleyen ve dahi bu anlatılanlar aracılığı ile geçmişin sayfalarından çıkıp gelen zatlar var.Kimler yok ki kitapta.Kimler yok ki dedikten sonra üç nokta koymak ile iktifa edeceğim.(Bayırdırlı Mustafa Hilmi Efendi''den,eski başbakanlardan Şemsettin Günaltay''a ;Baba Hakkı''dan İsmail Dümbüllü''ye;dönemin bütün mübarek zatlarına kadar yok yok.Başka bir yazıda Beşiktaş Müftüsü Mekki Efendi''nin İstanbul Teknik üniversitesinde kimya doçenti olarak devam eden hayatının sakalı yüzünden nasıl kesintiye uğradığını yazacağım inşallah.)

Mehmet Serhan Tayşi Bey, babasının memuriyeti dolayısıyla pek çok diyar dolaşmış.Pederi Ahmet Rasih Bey Mustafa Kemal''in koruma polisliğini yapmış bir zat: "Atatürk İstanbul''a geldiğinde Dolmabahçe Sarayı''nda kalırmış.Babam Nişantaşı ve Beşiktaş gibi merkezi yerlerde görev aldığından ve amirlerince çok sevildiğinden,Atatürk''ü korumak üzere seçilen sekiz kişilik ekibe babam da dahil olmuş."

Serhan Tayşi İstanbul hukuk fakültesinde öğrenci.1000 kişilik anfide önlerden yer bulmak hiç mümkün değil.Çünkü Adanalılar gurubu bir deste kağıt getirip ön sıralara koyuyor.Böylece kızlar için yer tutmuş oluyorlar.Bir ay devam ediyor bu durum.Gerisini Serhan Tayşi''den dinleyelim:

"Bir ay böyle devam etti;ben nihayet gittim ,bir sıradan kağıdı kaldırıp oturdum.Uzun boylu ,yapılı bir çocuk geldi dikildi tepeme: "Bana bak gardaş!" dedi Adana ağzıyla. "Yerin tutulu olduğunu görmedin mi?Kağıt koyduk" Dekanlık kapıya ilan asmıştı yer tutulmayacağına dair.Onu hatırlattım. "Biz anlamayıh!Biz Adanalıyıh" dedi. "Ne olmuş yani?Bir şey mi Adanalı olmak?Ben de Adanalıyım" dedim.Çocuk "Senin konuşman bile Adanalıya benzemiyor" dedi.Hemen nüfus cüzdanımı çıkardım,çat diye masaya vurdum.Aldı baktı;gördü ki gerçekten "Adana" yazıyor. "Tamam gardaş! Burası senin bundan sonra!" dedi."

Esasında Tayşi''nin sadece doğduğu yerdir Adana.Adanalılık ile bir alakası yoktur.Kitapta anlatılacak o kadar kayda değer konu varken niye bunu merkeze aldım.Mehmet Serhan Tayşi 1942 doğumlu.Anlattığı olay 1950''li yılların sonunda geçiyor olmalı.Eski İstanbul nostaljisi yapanlar için İstanbul''daki Adanalılık bilincinin hiç de yeni bir şey olmadığını izah etmek için çok çarpıcı bir örnek olarak gördüm.

Hal ve vaziyet böyle.