Bayramı Karadeniz''de idrak ettik. Bayramın birinci ve ikinci günü fırtınaya teslim bir Karadeniz vardı. İnsanın yeryüzündeki yalnızlığını destan destan üfleyen bir rüzgâr ile ağaçlar, eğildi doğruldu.Soba yanan odalardan, sobasız odalara geçerken aklımda hep Van. Başındaki damı kaybetmiş insanlarının acısıyla ürperdim. Van''da bayramı idrak edenler için gönüllerini geniş eyle diye dua ettim bayram boyunca. Dua etmeyi küçümseyenler için söylemek ihtiyacı duyuyorum. Dua etmek insanı çok yoran bir
Bayramı Karadeniz''de idrak ettik. Bayramın birinci ve ikinci günü fırtınaya teslim bir Karadeniz vardı. İnsanın yeryüzündeki yalnızlığını destan destan üfleyen bir rüzgâr ile ağaçlar, eğildi doğruldu.
Soba yanan odalardan, sobasız odalara geçerken aklımda hep Van. Başındaki damı kaybetmiş insanlarının acısıyla ürperdim. Van''da bayramı idrak edenler için gönüllerini geniş eyle diye dua ettim bayram boyunca. Dua etmeyi küçümseyenler için söylemek ihtiyacı duyuyorum. Dua etmek insanı çok yoran bir şeydir. Her zaman dua edemeyiz. Dua dilimizden dökülen cümleler değildir. Dil ile kalbin kalp ile zihnin buluşması her zaman mümkün değildir. Bazen dua etmek candan can alır.
Van''daki soğukluğu düşünürken üzerinize afiyet gribe yakalandım.
Derken Van''daki otel görüntüleri ile bütün Türkiye olarak alt-üst olduk. Zihnimiz karıştı. Kalbimiz karıştı.
Adı üstünde tabii afet. Ne zaman nerede yakalanacağımızı bilemeyiz. Ama bu defa zihnimizin ve kalbimizin karışması; birkaç gün önce sağlam raporu verilen otellerin betonlarının 5,6''lık bir deprem ile un ufak dağılması yüzünden.
Bayramda insanlara mezar olan "Bayram Otel"in sahibinin açıklamaları çok düşündürücü:
"Ben de otelde kalıyorum. Deprem anında odama çıkıyordum... 4. kattayken deprem oldu, üst kata fırladım ve kurtuldum. 7.2''lik depremin ardından bütün kolonlara tek tek baktık ve bir şey yoktu. Kendi evlerimizden korktuk, otelde yattık... 4-5 tane mimar arkadaş geldi ve kolonlara baktı. İstanbul''dan gelen yetkin biri de aynı şekilde binayı inceledi ve otel sağlamdı. Bina güvenliydi, gerçekten korksam kendim yatmam orada".
Kurtarma ekiplerimiz dünya şampiyonu oldu. Dünya genelinde % 17 olan, depremden can kurtarma oranı, Van depremindeki mucizevî kurtarmalarla %70''e vardı. Bu bir dünya rekoru. Sevinelim mi? Kara Kuvvetleri''nin, sivil toplum örgütlerinin cansiparane göçüğün altından can kurtarması her türlü takdirin üstünde.
Peki, binaları insanların üstüne göçürenlere ne diyelim! Yıkılan otellere sağlam raporu verenler raporlarını nereye bakıp veriyor!
İyilerimizle iyiyiz biz, ama kötülerimiz sahiden çok kötü diye yazmıştım depremi ilk idrak ettiğimiz günlerde. Cümlem her geçen gün yeni bir örnek ile çoğalıyor. Sanki bu depremi, kara ile akın savaşı olarak yaşamaktayız.
