Ben bu yazıyı yazarken...Kulağımda dünyanın karma karışık sesleri vardı.İran ABD eliyle uygulanan ambargodan bitap.Tayyip Erdoğan ile AhmedinejadBakü"de konuşuyordu.Portekiz 2013 bütçesine tepki ile galeyanda.Yunanistan, Başöğretmen Merkel"in tek ayak cezasında.AB, gözünü ve kulağını İspanya"ya ayarlamışYa...Tutun beni düşüyorum derse İspanyaBen bu yazıyı yazarken ...İki ilkokul öğrencisi, Benim annem benim Felix olmama asla izin vermez temalı bir konuşmanın içinde yürüyordu.Ben bu yazıyı yazarken...Nefesim
Ben bu yazıyı yazarken...
Kulağımda dünyanın karma karışık sesleri vardı.
İran ABD eliyle uygulanan ambargodan bitap.
Tayyip Erdoğan ile Ahmedinejad
Bakü"de konuşuyordu.
Portekiz 2013 bütçesine tepki ile galeyanda.
Yunanistan, Başöğretmen Merkel"in tek ayak cezasında.
AB, gözünü ve kulağını İspanya"ya ayarlamış
Ya...Tutun beni düşüyorum derse İspanya
Ben bu yazıyı yazarken ...
İki ilkokul öğrencisi, Benim annem benim Felix olmama asla izin vermez temalı bir konuşmanın içinde yürüyordu.
Ben bu yazıyı yazarken...
Nefesim yetmiyordu, aklım kararıyordu. Yeryüzü doktorlarının afişindeki iki kız çocuğunun gözbebeğine saklanıyordum: "Ben Fadumo arkadaşım Safia ile elerinizden öper, kurban bağışlarınızı bekleriz."
Kurban bağışlarımızı bekleyen ak yürekli, kara gözlü, karnı aç çocuklar.
Et kokusuna hasret çocuklar. Nijer, Somali, Kenya.
Kızım: "Geçen bayramdan kalan harçlığımı,doğum günü için ayırdığımız parayı gönderelim onlara. Fadumo ve Safia"ya" diyor.
Ben bu yazıyı yazarken...
"Hadi yaz ama şu yazıyı artık."
Yazamıyorum.
Kalbimin üzerindeki taş kalkmıyor.
Akıllı olmak istiyorum. Rasyonel, analitik.
Dünya ile arama mesafe koymak istiyorum. Koyamıyorum.
Dünya benim içimde. İçimde küller, cam kırıkları.
Önce kelimelerim kanıyor, kelimelerim yanıyor.
Şamdan gelen yangın ile yaralıyım, gözüm kör dumanıyla.
Ben bu yazıyı yazamıyorum.
Geriye yazılamamış bir yazı kalıyor.
19. yüzyıla mağlup girmiştik.
20. yüzyıla köle.
21 . yüzyılı kazanabilirdik oysa. Müslümanlar kardeştir.
Kazanacakken kaybediyoruz.Kardeşimizi katlederek....
Ben bu yazıyı yazamıyorum...
Sevgili Virginia "kendime ait bir oda"m olmadığı için değil,
Yalnızlığımda bile yalnız kalamadığım için yazamıyorum.
Dünyanın bütün acıları küçücük masama sığdığı için yazamıyorum.
Ah Edip Cansever, masa da masaymış ha diyemiyorum.
Yaşama sevinci, bisiklet sesi, gökyüzü, sonsuzluk, uyku.
Suriye yangını her yeri yakıyor.
Masama Suriye"den 103 bin mülteci; Arakan"dan, Budistlerin öldürdüğü Müslümanlar geliyor.
Masaya koyduğum her şey masada durmayıp kalbime iltica ettiği için yazamıyorum.
Dünya yıkılıyor ben altında kalıyorum.
