Kaba-saba din dersi hocasıyla çatır çatır tartışmanın hediyesi olarak, koca okulda ahlâk dersi zayıf olan tek kız öğrenci "seçilmişliğim" ile parmakla gösterilmeye başlandım. O dönem için "uzaklaştırma" almayı gerektiren bir davranış olan, okuldan kaçıp erkek arkadaşlarla Florya''ya gitme suçunu işleyenlerin bile ahlâk dersi zayıf değildi. Bir tek benim…Karneler verilmeden önce, babama utana sıkıla konuyu açtım. Matematik dersi de zayıf gelecekti ama, onu o kadar önemsemiyordum. Konu komşuya ahlâk
Kaba-saba din dersi hocasıyla çatır çatır tartışmanın hediyesi olarak, koca okulda ahlâk dersi zayıf olan tek kız öğrenci "seçilmişliğim" ile parmakla gösterilmeye başlandım. O dönem için "uzaklaştırma" almayı gerektiren bir davranış olan, okuldan kaçıp erkek arkadaşlarla Florya''ya gitme suçunu işleyenlerin bile ahlâk dersi zayıf değildi. Bir tek benim…
Karneler verilmeden önce, babama utana sıkıla konuyu açtım. Matematik dersi de zayıf gelecekti ama, onu o kadar önemsemiyordum. Konu komşuya ahlâk dersimin zayıf olduğunu ailem nasıl söyleyecekti.
Babam hiç üzerinde durmadı bile. "Ben senin ahlâkını biliyorum. Her baba senin gibi bir kızı olsun ister" dedi.
Bu yazı, babalar günü hediyesi niyetine. Her durumda kızını asla yalnız bırakmayan babalar için. Babam sadece bana değil, esasında dolaylı olarak yüzlerce genç kızın üniversite okumasına vesile olmuştu. Nasıl mı? Bizim köyden çıkan ilk üniversite mezunu, Borusan Holding''in kurucusu 1924 doğumlu Asım Kocabıyık. Mezuniyeti 1947.
Ama ilk üniversite mezunu genç kız benim. Mezuniyetim 1984. Şimdi köyümüzde beş yüzün üzerinde üniversite mezunu var. Bu rakam ilçenin ve civar köylerin çok çok üstünde bir rakam.
Yıllar sonra karşılaştığım pek çok a_abeyden ve kızını okutmuş (ya da okutmak isteyen) babadan hep aynı cümleyi duydum: "Sen üniversite okuyana kadar bir üniversiteli kızdan korkardık. Sen bize kızlarımızın okumasından korkmamamız gerektiğini öğrettin." (Korkuyu imha edenin başımdaki örtü olduğunu hatırlatmama gerek var mı?)
Velhasıl, kimliklerimi "eskitmemeyi" en başından babama borçluyum. Oysa babamla da zaman zaman siyaseten çok ayrı düşündüğümüz, kişiler üzerinde anlaşamadığımız pek çok durum oldu. Ama beni daima dinledi babam. Uzun uzun anlattı ve uzun uzun dinledi.
Eskiyen kimliklerim olmadı. Çünkü, Yunus''un "her dem yeniden doğarız bizden kim usanası" mısrasını başımın üzerine babam Mahir İz''i anlatarak asmıştı. Biz sıradan faniler olarak bıraktığımız izler ve üzerimize bırakılan izlerden ibaretiz. Hiçbir şeyin silinmez olduğunu, size tuhaf gelecek ama bilgisayar teknolojisi ile daha iyi anlıyorum.Yazdığımız her şeyi biz silsek bile bir yerlerde saklı kalıyor. Biz, bütün bunların toplamıyız. Geçmiş, her ne kadar buradan ve şimdiden kurmaya kalksak bile, geçmiş "hiç geçmeyen" olarak bizi "orada" bekliyor. Hatta Heideger''in o çarpıcı ifadesi ile "geçmiş gelmek üzere".
Bu vesile ile hocaların hocası Mahir İz beyefendiyi rahmet ile analım. Kendisi Ahmet Cevdet Paşa''nın öldüğü 1895 yılında dünyaya gelmiştişti. Talebelerini evlatlarından bile çok sevmek gerektiğini bütün bir nesle öğretmiş bir insandır. Öldüğü tarihi yazmıyorum. Günlerden 9 Temmuz''du diyorum sadece. Çünkü onu tanıyan herkes için daha dün gibi Hakk''a yürüyüşü.
Mekanı cennet olsun inşaallah…
