Kim kime resim verir?

Bir okuyucu tesettürlü genç kızlar ve kadınların uzun ojeli tırnakları ve ulu orta sigara içmeleri karşısında duyduğu üzüntüyü dile getirdikten sonra, bu konuda yazsanız diyor. Ve ilave ediyor: “Biliyorum siz vaize değilsiniz. Ama yazsanız muhakkak etkilenirler. Çünkü üslubunuz o kadar etkileyici ki!”

Esasında bendeniz, okuyuculardan aldığım mesajları buraya taşımıyorum. Uzun uzun yazmak pahasına neredeyse kişiye özel köşe yazıları sayılabilecek yazılar kaleme almaktan çekinmiyorum. Bu iletiyi sizlerle paylaşmamın nedenlerinden birisi iki gün ara ile “tesettürlü öteki kadınları” hizaya çekme kriterlerine muhatap olmam. Bir İmam -Hatip lisesinden gelen röportajda da şu soruluyordu: “Tesettürlü kadınların gidişatı çok kötü. Onları durdurmak mümkün değil mi?”

Bu soruyu soranlar genç kızlar. Onlara kimseyi durduramazsınız dedim. Sorun şu, siz “durmak” istiyor musunuz? Siz durmak istiyorsanız bu duruşu bozan şeyler nelerdir onun üzerinden konuşalım. Başkalarını durdurmak üzerinden konuşmayalım.

Üslubumu etkileyici bularak yazacağım bir yazının bazı türbanlı kadınların sokaklarda sigara içmesini engelleyeceğini düşünen sevgili okuyucum herkesi kendisi gibi zannediyor. Kendisinin severek okuduğu başörtülü bir yazarı bütün başörtülü kadınların da okuduğunu zannediyor. Kendi kalbine değen satırların, bütün türbanlı kadınların kalbine değeceğini umuyor. Kadınların böyle davranma sebebini bu konuda hiç uyarıcı yazı yazılmamış olmasına bile bağlıyor belki. Bu konuda laik kesim de aynı yanılgıyı yaşıyor. Bendenizin etkilediği bir kitle olmadı. Çünkü benim hareket noktam etkilemek üzerine inşa edilmiş değil. İnsanlarla kurduğum ilişki bir etkileme/etkilenme ilişkisi değil. Katıldığım nadir toplantılarda bile hayranlığın mayasını değil düşüncenin mayasını katmayı önemserim.

İki sene önce, üniversiteli bir grup genç kız sohbet için davet etti. Gittim. Soruları “karşı tarafı nasıl etkileyecekleri” üzerineydi. Etkilemenin dilini bilmiyorum dedim. Hayatım boyunca hiç üzerinde durmadım. Manevi açıdan kendimi nasıl şarj edeceğimi dert edindim daima. Layıkıyla nasıl sünnetullaha uyacağımı düşündüm. Dünyadaki varlığını aşk ile bereketlendirmiş, kendi nefsine katı, başkalarına latif olandan daha etkileyici kim olabilir? Neticede hidayet Allah''tan.

Bu giriş onları pek açmadı. Soru sorarak bu noktadan derinleşmek yerine gündelik hayatın dilinde takılı kalmayı tercih ettiler. Giyim kuşam, vücut dili, yazarlık. Sormak istedikleri ne varsa hepsini sordular. Ve ben bütün soruları cevapladım. Çok özel olacak ama diye başlayan soruları bile, hiç de özel sayılmayacak muhtevalar eşliğinde.

Ama yine de pek memnun olmadılar. Onların tabiriyle o keskin yazıları yazan kadın, “mücahide” kimliği ile karşı tarafı etkilemenin yolunu yöntemini öyle bir anlatacaktı ki, bütün kaleler feth edilmiş olacaktı… Halbuki karşılarında ötekini ikna etmeyi hiç önemsemeyen bir kadın duruyordu. Oysa onların baş meselesi ille de ötekini ikna etmekti.

İki yıl sonra, o sıra son sınıfta olan ama karşılaştığımızda iş hayatının içinde yol almaya çalışan genç kız “Biz bir mücahide bekliyorduk. Gümbür gümbür konuşacaktınız. Hayal kırıklığına uğradık” dedi önce. Sonra “arkadaşlarla hâlâ o gün bize sormuş olduğunuz sorulara yeniden yeniden cevap bulmaya/cevap üretmeye çalışıyoruz” diye ilave etti. Soru şuydu niye “ötekini” etkilemeye bu kadar önem veriyorsunuz? Siz esas kimin nezdinde yer tutmaya çalıştığınızı sorun kendinize.

Sevgili okuyucum şunu kabul etmek zorunda ki, bu satırların yazarı değil de mesela Pakize Suda, başı bağlı tırnakları ojeli kızların ne kadar sakil durduğuna dair arka arkaya birkaç yazı yazsa çok daha etkili olacaktır. (Neden Pakize Suda dedim? Aşağılamak kastıyla yazmadığımı bilmenizi isterim. “Öteki” tarafta olup da her yazısını okuduğum, kendi değer yargıları içinde tutarlı bulduğum için belki.)

Uzun tırnaklı elde sigara dolaşan kızlar bu satırların yazarıyla “resim vermek istemez” ama, Pakize Suda ile resim vermeye itirazlarının olacağını sanmıyorum.