Medya meydan savaşı vesilesiyle ilişkiler ve dostlar

Varlıktan yokluğa düşmenin, en yakınınızı kaybetmenin de nimetleri vardır. O nimetlerden en birincisi, sizi kimlerin ciddiye aldığını görmektir.

Dostum zannettiklerinizin esasında bir “ilişki”den ibaret olduğunu.

GÖRMEKTİR!

İlişki ile dostluğu ayıran nedir?

İlişkiler siz güçlü olduğunuz sürece devam eder.

Var sandıklarınız biraz da gölgenizden istifade etmek için oradadırlar.

Dostlarınız, ışıksız kaldığınızda da yanınızda olanlardır.

İlişki ille de ışık ister. Hem ışık ister hem ışıklı olanın gölgesini.

Gölgeler de çeşit çeşittir. Kısım kısım. Yağmurdan, güneşten, çatışmadan, hayattan koruyan gölgelik hükmündeyse hayatta kapladığınız “yer”, aranır, sorulursunuz.

Yani vaat ettikleriniz var olduğu sürece, oradadır ilişkileriniz. Selamınız karşılıksız, ikramınız muhabbetsiz kalmaz.

Dost, kalbinize sığınmaya çalışandır. Kalbinize. Yani kalbinizde ne varsa. Hüzün ise hüzün, neşe ise neşe, acı ise acı. İşte hepsini paylaşmaya talip olandır dost. Sizi sizden önce düşünen. Sözü yormaya ne hacet. Yekdil olmuş bir fanidir dost. Nereniz ağrıyorsa, acıyı nerede yaşıyorsanız orada olan. Kalbini size emanet eden ve kalbinizi emanet edebildiğinizdir dost.

Hayat böyledir! Bazen kalbinizde taşıdıklarınızın taş olduğunu anlamanız için yıkılıp yere düşmeniz gerekir.

İyi ki yıkıldım dersiniz. İyi ki kurtuldum dost niyetine taşıdığım taşlardan.

Taşlardan kurtulunca hemen hissetmezsiniz hafifliği. Yüreğinizde yine de bir ağırlık, ağzınızda yine de bir acılık kalır bir müddet. Sabretmeyi bilirseniz… Bir de bakarsınız ki sırtınızda kanat çıktığını zannedecek kadar hafiflemişsiniz.

Tercih sizin. Ya ilişkileriniz olacak ya dostlarınız. Sorun şu ki her ne kadar güle oynaya tercihinizi yapıp eh ilişkiler daha mühim tabii diyorsunuz da… Lakin biraz tökezleyince ilişkilerden vefa beklemeye kalkıyorsunuz .

İlişkiler “güçlü” olduğunuz sürece, emriniz emir, gününüz gün olduğunda devam edecektir.

Dostluklarınız ise ebediyen.

Ama dostluklar da yıpranır. Tamire ihtiyacı olduğunu anlamayız ne ki! İşte birinin düşmesi, birinin yaralanması, birinin haksızlığa uğraması gerekir. Birinin üstüne dünyanın yıkılması. Dünya yıkılsın ki ,o yıkılan dünyayı kaldıran dostlar aynı zamanda dostluğun da tamirini yapsın.

Ses sese karşı gelir o tamir ile. Söz söze.

Allah dostları dostunuz mu? Sorun bu soruyu kendinize. Sevdiklerimizi kimin için seviyoruz? Dualarımızda ilk sırayı tutan kimdir? İkilemde kaldığımızda “o bu konuda ne derdi acaba” diye ilk aklımıza gelen kim.

Sorun bu soruları kendinize. Bu günün testi olsun bu satırlar. Cevaplarınız hep aynı kişilere çıkıyorsa dostlarınız var evet. Haneler boş kalıyorsa ilişkileriniz.

Zaruri bir açıklama

17 Eylül Çarşamba günü iftar sonrası Sultanahmet Fuarı''nda olacağım. Bilenler biliyor bendeniz Ramazan programlarının davetine bile icabet edemiyorum.

Öyleyse nereden çıktı bu imza? Benimkisi zaruret miktarı bir durum. Nasıl mı? Deutche Velle kanalı Frankfurt Kitab Fuarı kapsamında aralarında Oya Baydar''ın da bulunduğu birkaç kadın yazarın belgeselini çekmeye geliyor.

Benimle de bu proje kapsamında görüştüler, gazete ve yayınevi çekimlerinin yanısıra kalabalık bir mekanda -ki onlar bir pazar yeri ya da camiyi önermişlerdi- çekmek istediler. Her iki mekanda da çekim bendeniz için fazlasıyla teatral olacağı için kabul etmem mümkün değildi. Hal böyle olunca kitap fuarının en uygun mekan olduğu konusunda anlaşmaya varıldı.

Bu izahı bunca yıl sonra Allah Allah mübarek günde niye böyle bir şey yapıyor diyerek benim adıma endişe duyacak dostlarım için yapıyorum.

Her endişe iyi dilek ve dua ile neticelenmeli. Dualarınızı bekliyorum velhasıl.