Geldim! Kırgınlıklarım benimle. Merhem teklif eden olmadı. Sözünü merhem diye sunan da.Öykü kitabımı yayına hazırlamak üzere gitmiştim. Öykülerimi tekrar okurken köşe yazısı yazarak kendime ihanet ettiğimi fark ettim.Kendime, çağıma, muhitime!Hayatı 3500 vuruş olarak gören birine dönüşmüştüm işte! Günahını fark edip de tövbe etmeyen mi olacaktım?Köşe yazısı yazmayacağım dedim.Yazmayacağım demekle yazmayan olunamayacağını; hak, hukukun devreye gireceğini biliyorum elbet. Kast ettiğim okuyucu hakkı.
Geldim! Kırgınlıklarım benimle. Merhem teklif eden olmadı. Sözünü merhem diye sunan da.
Öykü kitabımı yayına hazırlamak üzere gitmiştim. Öykülerimi tekrar okurken köşe yazısı yazarak kendime ihanet ettiğimi fark ettim.
Kendime, çağıma, muhitime!
Hayatı 3500 vuruş olarak gören birine dönüşmüştüm işte! Günahını fark edip de tövbe etmeyen mi olacaktım?
Köşe yazısı yazmayacağım dedim.
Yazmayacağım demekle yazmayan olunamayacağını; hak, hukukun devreye gireceğini biliyorum elbet. Kast ettiğim okuyucu hakkı. Borcum okuyucumun güvenine. Beklentisine. Dön diyen sesine.
İstişare müminin mihmandarı.
İstişare ettim.
Artık köşe yazısı yazmayacağım dediğimde hanım arkadaşlarım, Aman sakın dedi, hürmet ettiğim ağabeylerim Sen bilirsin.
Bir bayram konuşmasında "Senin için Arafat"ta dua ettim" diyen ağabeyime/hocama fikrini sormadım. Köşe yazarlığını bırakmam için dua etmiş olduğuna neredeyse emindim. Bırakınca Duanız kabul oldu diyecektim.
Diyemedim.
Bekleme estetiği üzerine bu köşede çok yazdım. Beklerken kalbimin ibresi, köşe yazarlığını bırakmaktan yana geldi geldi. Bir hareket. Çok kuvvetli bir hareket. ZINK. İbre ters döndü, köşe yazarlığının üzerinden bir milim kımıldamadı.
Bu defa da kilitli kaldım BURADA!
Bir türlü geçemediğim dersimdir: Terki terk etmek. Terk etmenin dahi bir nasibi olduğunu bu defa öğrenebildim mi?
Kendimden ümidi kesmeden Rabbim"e yalvarırım ki, terki terk etmeyi bu defa öğrenmiş olarak, geçip gideyim bu bahsi.
Tiyatrocular sahnede ölmek ister.
Benim en büyük korkumdur köşe yazarı olarak ölmek.
Köşe yazarlığı dediğimiz şey dibine kadar malayani işler. O dedi, ben dedim, sen dedin vay ne dedin! Hepsi bu.
Köşe yazarı olarak ölmek istemiyorum. Dua buyurun.
Hayatı 3500 vuruş kadar görmek istemiyorum. Dua buyurun.
Köşe yazarlığının, insanı bir noktada takılı bıraktığını, esir ettiğini, bu kadar ile yetinmeyi temrin ettirdiğini düşünüyorum.
Köşe yazarlığının promosyonu kibir. İki kelimeyi yan yana getirdim sonuna da nokta koydum diye cümle kurduğunu zannetme kibri.
Bu kadar olmaya razı değilim Allah"ım. Sen bizi bu kadar olalım diye yaratmadın.
Ey Rabbim! Ya kelimelerim çelikten olsun yere düşünce kırılmasın, ya ben çelikten olayım çelme takanlar yaralarıma bakıp mesut olmasın.
