Konya ile karşılaşmamız satırlar üzerinden, Tanpınar"ın Beş Şehir"i ile oldu.1980 yılı karlı bir kış günü, birinci sınıfta okuyan şaşkın bir felsefe öğrencisi olarak Sadrettin Konevi"nin yurdunu yurdum bilmek üzere okumaya başlamıştım. Okudukça kederlenmiştim. Konya"nın mimarisine sanki bir kan kokusu eşlik ediyordu.Ekim 2002"de Nükte kitapevinin sahibi Taceddin Nükte"nin davetlisi olarak sevgili arkadaşım Nazife Şişman ile dokuz saat süren uykusuz otobüs yolculuğundan sonradır Konya"ya ayak basışımız.Tanpınar
Konya ile karşılaşmamız satırlar üzerinden, Tanpınar"ın Beş Şehir"i ile oldu.1980 yılı karlı bir kış günü, birinci sınıfta okuyan şaşkın bir felsefe öğrencisi olarak Sadrettin Konevi"nin yurdunu yurdum bilmek üzere okumaya başlamıştım. Okudukça kederlenmiştim. Konya"nın mimarisine sanki bir kan kokusu eşlik ediyordu.
Ekim 2002"de Nükte kitapevinin sahibi Taceddin Nükte"nin davetlisi olarak sevgili arkadaşım Nazife Şişman ile dokuz saat süren uykusuz otobüs yolculuğundan sonradır Konya"ya ayak basışımız.
Tanpınar "Bir Başkent daima Başkenttir" diyordu. 2002"de Konya"yı daimi Başkent olarak değil, Kombassan"ın ucube binasıyla bulmuş, Alaeddin Tepesi"nde gözyaşı dökmüştüm.
Kombasan"ın ucubesi Konya"nın kalbine saplanmış mavi bir bıçak olarak halâ orada duruyor. Ama Sayın Başbakan"ın müdahalesinden sonra bu defa, Konya"nın tarihi binalarını her cepheden göre göre yürümenin zevkini tattık.
2013 Konya ziyaretimin mihmandarı ve sahibesi Konya"nın alimlerinden Fahri Kulu hocanın torunu Ayşe Kulu Hanımefendi oldu. Mahmut Sami Ramazanoğlu Anadolu İmam Hatip Lisesi Okul Aile Birliği adına davet etti Ayşe Hanım. Davete icabet ederken henüz merhumdan haberdar değildim. İmam Hatip öğrencilerini okumaya yazmaya teşvik etmek için her hafta okulda bir konferans düzenlemeye çalışan gayretli bir Hanıma, İstanbul"dan yardım niyetiyle çıkmıştım yola. Onun derdi zaten benim derdim idi.
Ayşe Kulu ve okulun edebiyat öğretmenlerinden Hatice ve Emine Hanımlar bu buluşma için çok emek verdiler. Özellikle Liseler söz konusu olduğunda okuyucu yazar buluşması için yazarın kitaplarının önceden okunmuş olması çok önemli. Böyle olmadığı zaman evet öğrenciler kitap satın alıyor, aldıkları kitapları imzalatıyor ama iş orada kalıyor. Kitabın kapağından, kabuğundan içeri girilemiyor.
Bendenizin kitaplarını öteden beri okuyan öğrenciler ile çok hoş sohbetler gerçekleştirdiğimiz gibi sizi hiç okumadım diyen edebiyat öğretmenleri ile de karşılaştım. Türkiye şartlarında olağan bir durum bu. Ailesinde iyi bir okuma kültürü alan gençler öğretmenlerinden ilerde olabiliyor. Ya da çok iyi birikime,edebiyat zevkine sahip öğretmenler daha önce iyi bir okuma zevki kazanmamış öğrencilere ulaşmakta zorluk çekebiliyor.
Velhasıl Türkiye bir yanıyla ağlayan ayva bir yanıyla gülen nar. Yarınlar için hem ağlayan ayva hem gülen nar kısmını görmek zorundayız. Yoksa ağlayan tarafına bakanlar eyvah yandık kül olduk diye karalar bağlayıp ölmeden mezara girecek, gülen tarafına bakanlar Biz İslam dünyasının en gelişmiş ülkesiyiz diye kasılmaların şahı olacak. Ne o ne bu. Daha doğrusu hem o hem bu.
Önceki ziyaretlerimde Konya"nın sesine vasıl olmamıştım. Daha doğrusu ses ile mekânı bütünleyememiştim. Bu defa çok şükür bu bütünlüğü idrak edebildim.
Ayşe Hanım bizi Ak Yokuş"a yemek yemeğe götürdü. Bunu da mı yazacaksın diyorsunuz şaşırarak. Yemekten, içmekten bahsetmek hiç bana yakıştı mı? Yakışmadı. Bahsedeceğim öğün maddi değil zaten. Ak yokuştan aşağı inerken yatsı ezanı başladı. Allah"ım ne muhteşemdi. Bu kadar güzel mi okunur! Müezzin sesine imanını bunca güzel mi katar? Müezzin okuyor Konya"nın ışıkları müezzinin sesiyle sema ediyor. Böyle bir şeye daha önce hiç şahit olmadım.
Mehmet Emin Karataş Hoca Perşembe günleri İkindi ve Yatsı Ezanı ile Konya"ya ziyafet sunarmış meğer.
Tanpınar, Konya dışarıdan geleni ya sıtmaya tutulmuş gibi yakalar ya yabancı bilir der. Öyle oldu. Sıtmaya tutulmuş gibi tutuldum sahiden.
Hepsini size anlatabilir miyim bilmiyorum. Ne ki önümüzdeki günlerde anlatmaya gayret edeceğim. Ama bazılarının hikâye olarak yazacağım galiba.
Bunu niye söylüyorum, herkes var ben niye yoğum diyenlere erken cevap olsun diye. Bir de şöyle bir durum var: Zihnin tuttuğu kayıt ile kalbin tuttuğu kayıt her zaman örtüşmüyor.
Not: Youtube "da Karataş Hoca"nın vidosu var. Sakın dinlemeyin. Nasibinizi kendi elerinizle nihayetlendirmiş olursunuz.
Ekran üzerinden bilgi edinilir, duygulanım gerçekleşir tamam. Çağın sunduğu imkânlardan bu mananda faydalanalım elbette. Ama ekrandan ilim öğrenilmez. Ekrandan feyiz alınmaz. Bilgi ile ilmi birbirine karıştırmayalım lütfen.
