Birinci ayını tamamlamak üzere olan savaş tırmanarak devâm ediyor. Soğukkanlı yorumcular hâlâ neticenin belli olmadığını , her şeyin ortada olduğunu ifâde ediyorlar. Elbette pek çok açıdan haklılar. Kesin hükümlerden uzak durmak , ihtiyatlı, teennili olmak her zaman en doğrusudur. Ama gidişâta bakacak olursak bâzı tahminlerde bulunmak da mümkün. Daha şimdiden belli olan bâzı hususlar var. Bunlar ,neticede savaşı hangi taraf kazanırsa kazansın değişmeyecek sâbiteler hâline geldi.
Çok mühim bir kale olan Mısır çoktan içeriden fethedilmişti. Mısır, Camp David anlaşması üzerinden alabildiğine pasifize edilmiş; İsrâil’in cephe gerisi sağlamdı. Lübnan ve Sûriye topraklarına doğru rahat rahat yayılabilecekti.
Çin’in bu atağına, Ukrayna savaşı sebebiyle Sûriye’de hayli kuvvet kaybetmiş olan Rusya da iştirak etti. İran ile çok sayıda askerî anlaşmalar yaptı. Şaşırtıcı olan husus, Çin ve Rusya’nın İran’a verdikleri destekleri gizli ve derinden yapmalarıydı. Bu işi o kadar ustalıklı götürdüler ki savaşın arifesinde pek çok yorumcu, Çin ve Rusya’nın İran’ı yalnız bıraktığından , hattâ âmiyâne tâbirle sattığından dem vurmaya başladı. Hâlbuki savaş başlayınca hem Rusya hem de Çin’in İran’ın arkasında durduğu apaçık anlaşıldı. Bunu anlamak zor değil. İran’ın düşmesi Rusya için orta vâdede Kafkasların ve Türkistan’ın düşmesi; Çin için ise hem Orta Koridorun kaybedilmesi hem de Yuan üzerinden sağladığı petrol akışını kaybetmek mânâsına gelecektir. Buna rıza göstermeyecekleri baştan bellidir.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.