Gündem ağır, gönüller yorgun, kafalar karışık.
Ağır gündemi çiçekli bahislerle aralamak niyetindeyim. Üstelik ağır gündemlerde
de var.
Refik Halit Karay'ın Tan gazetesinde 19 Nisan 1944'te yayınlamış olduğu “Kadın,Çiçek ve Yemiş” yazısı mesela:
“Harp yalnız bir cephede olmayacağa, kıtayı baştan başa saracağa benziyor. Görünüşe bakılırsa çiçekli ağaçların çoğu yemiş veremeden top ve bomba sarsıntılarıyla yanarak, çiğnenerek, devrilerek mahvolacak. Çiçek ve yemiş ki yeni medeniyetin gittikçe bağlandığı, merak saldığı, zevkinden ve gıda hassından faydalandığı unsurlardır. Eski medeniyette de bir zamanlar çiçeğin ve yemişin büyük değeri vardı; hele aşk çiçeksiz ve yemişsiz olmazdı.”
Çiçek bahsi üzerinden kadim medeniyetin ve modern medeniyetin farkı üzerine düşünelim istiyorum. Eksik olmasın sevgili okuyucularım bu farkı idrak etmemiz noktasında birbirinden güzel mektuplar gönderiyor. Erzurum'dan Serpil Hanım çiçeğin bir tüketim nesnesi haline getirilişine katlanamayanlardan. Buyurun birlikte okuyalım Serpil Hanım'ın satırlarını:
Sevgil Fatma hanım,
Yazdığınız her yazı gönül telimi ya titretiyor ya acıtıyor. Elinize ve kaleminize sağlık.
25 yıl önce 74 yaşında kaybettiğim rahmetli anneannemi hatırlattı. Çok çalışkan bir Anadolu kadını idi anneannem. Rahmetli dedem, iki yaşında iken babası Balkan Savaşı'nda şehit düşmüş. Fakir bir yetimmiş dedem. Annem anlatıyor, Bütün aile o kadar çalışıyorduk ki, biz için bir küp altın buldular bile dediler. Sabah bağ bahçe, hayvanların bakımı; akşam çıra ateşinde Bünyan halısı dokurduk. Bu çalışkanlık ile köyün en güzel evini yaptırdık. Dereden getirdiğimiz suyu bir çeşme ile bahçeye bağladık, böylece mutfak ve bahçe suyumuz sağlanmış oldu. Hatta komşular kaplarını bizim bahçeden doldurmaya başladılar. Bunlar annemin anlattıkları idi.
1970'li yıllarda okul tatil olunca Kayseri'nin şirin Bünyan ilçesine gider üç ayımızı anneanem ve babannem arasında mekik dokuyarak geçirirdik. Anneannemin evi köy meydanından büyük demir bir kapı ile bahçeye açılırdı. Girişte sol tarafta sürekli akan bir çeşme önünde kurnası ile bizi karşılardı. Bu güzel su sesine bahçenin sağ ve sol tarafına ekilmiş HAS GÜLLERİN kokusu ve güzelliği eşlik ederdi. O güllerin kokusunu ne gezdiğim ülkelerde ne şehirlerde bir daha asla bulamadım.
Rahmetli anneannem o gül yapraklarından çok güzel reçeller yapardı. Ayrıca o gül yapraklarından şişelerle gül suları yapar onları ambarın tavanına asardı. Köye uzaktan gelen misafirlere yaz sıcağında buz gibi içilen bu gül suları ikram edilirdi. Alt katı mutfak, ambar ve ahır olan evin üst katı beş odalı yaşam alanı idi. Gül kokuları arasından çıkılan merdivenin her basamağında küpe çiçekleri vardı. Balkona çıktığınızda rengarenk çiçekler insana yaşama sevinci verirdi. Bütün aile kardeşler, kuzenler dedem anneanem bu güzel balkonda yemeğimizi yerdik neşe içinde.Evet anneannelerimiz ve annelerimiz çiçek beklemediler çiçeklerini kendileri yetiştirdiler.
Üç evladım var Fatma hanım Allah bağışlarsa en büyük 35 en küçük 27 yaşında bana hediye alma konusunu aralarında konuşmuşlar. Annem ne kıyafetten ne çiçekten memnun olmuyor nasıl memnun edebiliriz onu, en çok ne mutlu eder diye. Bulmuşlar sonunda, bana resmini yolladıklarında hıçkıra hıçkıra ağladım sevinçten. Bir derneğimiz var Ceyhan Tut Ellimi Derneği sadece öksüz ve yetim çocuklarımızla ilgileniyor (Ceyhan' da 2000' den fazla öksüz ve yetim var) üçü birden derneğin hesabına para yatırıyorlar biri İstanbulda bir Ankara'da birisi Adana'da bana da dekontu Watsab' dan yollamışlar. Anneler Günün kutlu olsun diye. Bir anne bundan daha güzel bir hediye alabilir mi?
Çocuklarınıza neyi sevdiğinizi aşılayabilirseniz onlar da size onu alıp dönerler…
Selam ve dua ile…
Serpil K./ ERZURUM
Farkettiniz muhakkak, çiçekten bahsederken esasında pek çok şeyden bahsetmiş oluyoruz.Yapılanlardan, yapılmaması gerekenlerden…
Modern zamanların ruhu içinde, kadim hassasiyetleri sürdürebilme gayretini mihmandar ediniyoruz.
Velhasıl bir çiçek yazısı asla sadece ve sadece çiçeklere dair değildir.
#çiçek
#zaman
#yaşam
