Ortasından konuşalım; terör örgütünün “bölgeden” tasfiyesi jeopolitik ihtiyacın bir sonucu. O jeopolitiği kuranların hedeflerini tespit ve buna dair önlemleri almak ile tasfiyenin getirdiği fırsatı değerlendirmek ayrı bahislerdir. PKK’yı bölgede sönümlendirip, bunu Türkiye’den alacak hesabına yazanlar, karşılık olarak Ankara’nın bir ‘büyük oyuna’ ortaklığını isteyenler de olabilir. Hepsine verilecek cevap bellidir…
O kadarla da bitmiyor; yeni düzen bölgede büyük paraların dolaşıma çıkacağı uzun vadeli bir yol haritası açıyor; ulaşım, enerji, taşıma, kara ve raylı yollar, ülke boyutunda inşaatlar, petrol ve gaz şebekeleri, şirketler, yatırımlar, vs. Bu terörle birlikte zaten olmaz. En emperyalist para babaları bile ilk şart olarak bunu masaya koyarlar…
***
Fakat diğer terör örgütlerinden farklı bir yönü var PKK’nın. ABD, hepimizin bildiği Avrupa ülkeleri ve İsrail’in on yıllardır süren yardım ve yatırımları söz konusu. Batı’nın ihtiyacı kalmadığında herhangi bir maşayı çöpe atması şaşılası ya da görülmemiş değil ama istisnai olarak ABD-PKK arasında “beşeri” bağlar da kurulmuştu. Yani, Amerika’nın güvenlik mimarisinde, mesela CENTCOM içinde PKK’ya ‘gönülden bağlı’ ögeler de vardı. Onlar bu örgütün “kullan-at” tipi terör ünitesi olmadığını düşünüyorlardı ve hâlâ da böyle düşünenleri var. Örneğin Brett McGurk’un kişiliğinde bu tarifi somutlaştırabiliriz. Bu takım, örneğin üçlü ittifakın kurulmasından da PKK’nın kırılmasından da mutsuz…
***
Sonuç olarak bir önceki yazıda altını çizdiğimiz Türkiye’nin bölgede “olgunları toplama” adımlarından bir tanesi dahadır terör örgütünün tasfiyesi konusu. Özellikle Irak ve Suriye’deki örgüt varlığını yaralı bırakmamak sürecin temel politikalarından biri olmalı. Çünkü klasik akıllarıdır; itleri kimi ısırdıysa ona sahiplendirirler…
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.