Bu iş güç meselesi

Şampiyonluğuna bir puan kalan Galatasaray için prestij ve müzeye götürülecek bir kupanın, Trabzonspor’da karşılığı çok daha önemli ve anlamlıydı. Avrupa’ya gitmek, birliğini ve dirliğini sağlayarak geleceği yapılandırma adına önemli bir eşikti. Savic, Nwakaeme, Zubkov ve Banza’nın dönüşüyle lig maçına göre daha farklı bir Trabzonspor bekliyorduk. Fakat heyecan yapan, pas bağlantılarında sıkıntı yaşayan, her şeyden önemlisi takım savunmasında zaaflarla maça başlayan Trabzonspor, mücadelenin hemen başı sayılacak dakikada kendi hatasıyla geriye düşünce maçın rengi değişti. Ön alan baskısı yapamadığı gibi ikinci bölgede de bir türlü topa sahip olamayan Trabzonspor karşısında Sara, Barış Alper, Yunus ve Osimhen ile geçişleri direnç görmeden rahat yapan Galatasaray öne geçtikten sonra kaleci Günay’ın geriden oyun kurgusu ile kenar bekleri Eren ve Lemina’yı da hücum organizasyonlarına katarak pozisyon buldu. Mendy ile Okay’ın ikinci bölgede savunma güvenliğini arttırma adına etkisiz, Ozan’ın oyunu iki yönlü oynama isteğindeki yetersizlik Galatasaray’ın işini kolaylaştırdı. Trabzonspor’un hücum organizasyonlarındaki en önemli ayağı Nwakaeme’nin koşu yolunu iki kişi ile kapatan Galatasaray karşısında Zubkov ve Banza’nın etkisiz kalmasına ikinci bölgeden destek görmemeleri de eklenince hücum organizasyonları saman alevine dönüştü. Özellikle ilk yarıda topa hakim olamayan Trabzonspor, adama değil de boş alana atılan topların Galatasaraylı oyuncular tarafından kazanılması nedeniyle topun peşinden koşmak zorunda da kalınca kendi ipini kendisi çekmiş oldu. İkinci yarının hemen başında Osimhen’in golü kupayı Galatasaray’a kazandırdığı gibi ligi beşinci sırada bitirecek takıma da Avrupa yolunu açtı. Aslında lig maçında Osimhen’e nefes aldırmayan Batagov’un sakatlanıp oyundan çıkması Trabzonspor’un fiziksel durumunu da gözler önüne sermeye yetti.