Siz buralarda yenisiniz galiba

Ülkemiz için hayati derecede önemli olan yasanın oylamasında Yeni Parti grup kararı almadı. Yahut şartlar zorladığı için alamadı.

Yeni Parti açısından ilk deneme fırsatıydı bu oylama. Parti, ne kadar parti görülecekti.

Kendi ifadesiyle “Barışın önüne engel olmamak adına Evet oyu kullanacağını” açıklayan Genel Başkan Özel, partisindeki vekilleri serbest bıraktı.

Demek ki Özgür Bey, vekillerini seviyormuş.

“Serbest bırak, dönerse senindir” teorisi test edildi bir bakıma.

“Bakalım onlar da beni seviyor mu? Ne kadarı sözümü dinleyecek?” diye merak etti demek.

*

Seçildikleri illerde ahali ne diyorsa ona göre karar vermeleri gerektiğini açıkladı.

“Nasıl istiyorsanız öyle yapın, serbestsiniz.”

Oyların rengini belirleyecek olan, güya illerdeki seçmenlerin eğilimi; gerçekteyse vekillerin gönlünün akış yönü.

*

Grup kararı almak gerçekten de zordu çünkü partideki çatlağı büyütürdü.

Çatlak büyüyünce, tatsızlık çıkardı.

Tatsızlık çıkınca, tartışmanın ucu alınmazdı.

Tartışmanın ucu alınmayınca, kavgaya dönerdi.

Kavga başlayınca, bölünme kaçınılmaz olurdu.

Bölününce, parti içinden “daha yeni parti” çıkma ihtimali doğardı.

(Memleketin ikinci bir DYP’yi kaldırma gücü olmadığını bilmek gerekir.)

Daha yeni partinin çıkışı, Abdulkadir Selvi’nin dediği gibi “en yeni parti” için de zemin hazırlardı.

Böylece ana muhalefet partisi konumunu kaybeder, kısa sürede yavru muhalefet partisine dönüşürdü.

*

Zaten vekiller içinde bir grup Ekrem Bey yanlısı, bir grup Özgür Bey yanlısı.

Onların dışında kalan ve ikisini de içine sindiremeyenler olduğu biliniyor.

Bu konuda ayrıntılı bilgi edinmek isteyen, Özay Bey veya Gürbüz Bey’e danışmalı.

Biz sonuca bakalım.

*

Yeni Parti’de Özgür Bey dâhil 35 vekil olumlu oy kullandı, “Evet” dediler.

54 vekil ise ‘Hayır’ dedi. İki kişi de oylamaya katılmadı. Kimin adamı daha fazlaymış anlayabiliriz.

Lideri olduğu partide azınlık konumuna düştü.

Kendi memleketinde mülteci olmak gibi bir şey.

Aile içinde çoluk çocuğuna lafını dinletememek gibi bir şey.

Erol Evgin’ce söylemek gerekirse…

İşte öyle bir şey.

*

Sevgi saygı testinde partideki fikir birliği zayıf not aldı.

Çoğunun içinden Genel Başkan ile beraber hareket etmek gelmedi ve onun yanına dönmek istemeyenlerin sayısı “Evet” diyenlerden çok fazla çıktı.

Eski partilerinde de durum pek farklı gelişmedi. Hemen hemen aynı.

Bu da şık ve ümit vaat eden bir tablo değil.

Hiç değilse vekillerin yarısı parti liderinin sözünü dinleseydi.

Özgür Bey, hayır oyu veren o vekillere dikkat etsin.

Onlardan bir bardak su isteyemeyeceğini ne kadar erken fark ederse, o kadar iyi.

*

Daha sonraki oylamalarda, yukarıda belirtilen riskli aşamalarla karşılaşma ihtimali var.

Şimdiden söyleyelim, sürpriz olmasın.

Yeni Parti içindeki manzara böyle ama çok şükür ki Meclis’teki sonuç o şekilde çıkmadı.

Milletin arzusu yönünde, ezici bir çoğunlukla yasa kabul edildi.

Eğer onlara kalsa, tam tersi yaşanacaktı.

*

Yaşadığımız bu tecrübeden edindiğimiz netice şudur: Yenicilerden çoğunlukla “Hayır” oyu çıkabilir; nitekim çıktı da.

Fakat ülkeye -ufak da olsa- bir hayır çıkmaz.

Mustafa Kutlu’nun dediği gibi “Bu böyledir” değişmez.

Deneysel çalışma yapan köylü ne demiş?

Soydum ektim soyuna çekti, soyundum ektim yine soyuna çekti.

Soyadı bir başvuruyla değiştirilebilir fakat soy aynı kalır.