Özdemir İnce"nin “İkinci Cumhuriyet”i

Oray Eğin, 01.02.2007 tarihli Akşam gazetesindeki köşesinde “İkinci Cumhuriyet Nasıl Çöktü?” başlıklı bir yazı kaleme aldı.

Eğin, “Bir kez daha İkinci Cumhuriyet''in ulusalcılar tarafından çökertildiğine tanık oluyoruz…” dedikten sonra tespitini doğrulamak amacıyla şu iki örneği de veriyor:

1) Star gazetesini Yeni Yüzyıl gazetesi gibi İkinci Cumhuriyetçi bir çizgiye yanaştıran Alev Er, genel yayın yönetmenliğinden alındı.

2) Ertuğrul Özkök ile Oktay Ekşi gibi iki çok güçlü ismin karşısında yer alan sayfanın köşesinde daha önce Cüneyt Ülsever yazıyordu. Uzunca bir süredir arka sayfalardan birinde yazıyor. Eski köşesinde ise, Özdemir İnce gibi keskin bir ulusalcı yazıyor.

Evet Oray Eğin''in Hürriyet gazetesinin yeni açılımı ile ilgili tespitleri tamamen doğru..

Ancak İkinci Cumhuriyet fikrini, Cem Boyner''in Yeni Demokrasi Hareketi''ne hapsetmesi ve bu fikri savunanların Boğaz''daki “Çin Evi”nin sınırlarında hapis kaldığını belirtmesi yerinde bir tespit değil..

Oray Eğin''in yanlış anlaşılmasına mahal vermek istemem. Eğin, ikinci cumhuriyetçilere karşı ulusalcılığın galebe çaldığını yazarken, olması gerekenin de bu olduğunu söylemiyor elbette..

Zaten, olması gerekenin bu olduğunu söylemek, Türkiye''nin gitmemesi gereken yerlere gitmesini savunmaktan başka bir anlama da gelmiyor.

Gelmiyor; çünkü önemli olan “kavram”lar değil, kavramların “içinin” dolu olup olmadığı, dolu ise içinin sağlıklı maddelerle doldurulup doldurulmadığıdır.

Ben hiçbir zaman kendimi İkinci Cumhuriyetçi olarak tavsif etmedim ama İkinci Cumhuriyet düşüncesinin içinin sağlıklı maddelerle dolu olduğunu biliyorum.

Ayrıca, tabii ki vatanseverliğin değil ama Ulusalcılık denilen akımın içinin boş olduğunu da biliyorum. Çünkü içini açıp baktığımda şunu görüyorum:

İçinde ya hava bastıkları için “hava” vardır. Ya, milleti gaza getirmeyi iyi bildikleri için “gaz” vardır. Ya da sudan sebeplerle birilerini vatan haini ilan ettikleri için içinde “su” vardır!

Bu kesimler, İkinci Cumhuriyetçilerin Cumhuriyet düşmanı olduğunu bile söyleyebildiler. Oysa bir şeye “birinci” değil “ikinci” denilmesi birinciyi yıkmak anlamına gelmiyor.

Öyle olsaydı 2. Çevreyolu (TEM) yapıldığı için 1. Çevreyolunun (E-5) kaldırılması gerekirdi! Kaldı ki, bu topraklarda iki tane Cumhuriyet olsun diyen yok.

Sadece 1. Çevreyolu ihtiyaca cevap vermediği için yanlardan ikişer şerit ve orta alandan metrobüs hattının geçirilmesi talebi var!

Bununla beraber, 2. Cumhuriyet düşüncesinin müellifi Mehmet Altan ne diyor ona bakalım:

Diyor ki Altan:

1) Yabancı sermaye olmadan bir ülke kalkınamaz, rekabet olmadığı için kalite artmaz, istihdam ise hiç artmaz.

2) Özelleştirme, heyula devletten teknik devlete geçişin adıdır.

3) Laiklik, hem inananların inanç özgürlüğünün hem de inanmayanların inanmama özgürlüğünün güvencesidir. Devlet, dini esaslara dayandırılamaz ama laikliği din haline getiren bir devlet de olamaz.

4) Askeri vesayet sistemi, egemenliği halkla paylaşmak demektir. Bunun doğal sonucu da egemenliğin halktan gasp edilmesidir.

5) Her kanun, hukuka uygun değildir. Bunun için uygar devletler “kanun devleti” değil “hukuk devleti” der.

Evet, köşenin hacmi gereği bu kadar sıralayabildiğim şu “formasyon”un yanlış olan tarafı nedir?

Ya da Özdemir İnce''nin öykündüğü nasyonal sosyalizmin doğru tarafı nedir?

Yahut “Türbanını çıkaran kızı Paris''te diri diri yaktılar..” şeklindeki asparagas haberin üstüne atlayan Özdemir İnce''nin hatırı için mi Fransa''nın Charles de Gaulle''sı 5. Cumhuriyeti kurmuştur?

Ertuğrul Özkök, 01.02.2007 tarihli Hürriyet''teki köşesinde Can Dündar, Örsan K. Öymen ve Hikmet Çetinkaya''nın yazılarından birer paragraf alarak bu yazarların, cinayete kurban giden isimleri sayarken Çetin Emeç''in adını hep unuttuğunu yazdı.

Dedi ki: “Bu arkadaşlarımız, nedense hep aynı isimleri yani Uğur Mumcu''yu, Bahriye Üçok''u, Abdi İpekçi''yi, Musa Anter''i, Ahmet Taner Kışlalı''yı, Metin Göktepe''yi, Onat Kutlar''ı, Necip Hablemitoğlu''yu yazarlar. Ama hiçbiri Çetin Emeç''i hatırlamaz. Aklıma şu geldi: Acaba bu ülkede herkes sadece kendi ölüsüne mi ağıt yakıyor?..”

Ertuğrul Özkök, bazılarının zihninde yer etmiş bulunan kategorik anlayışı doğru resmetmiş; ancak eksik söylemiş.

Çünkü Can Dündar Çetin Emeç''in ismini anmayı unutmuştu ama anılan yazısında Gün Sazak''ı unutmamıştı.

O Gün Sazak ki, MHP''li bir Gümrük ve Tekel Bakanı idi..

Yani Can Dündar, bazı yazarlar arasında baskın olan kategorize etme anlayışını elinin tersiyle itmiş ve MHP''nin politikasına karşı gelmesine rağmen MHP''nin sembol isimlerinden birini de unutmamış oluyor.

Aydın sorumluluğu işte bu idi.. Can Dündar Çetin Emeç''in ismini yazmadı, bu elbette bir eksiklikti ama neticede bu bir unutkanlık sonucu idi..

Ama Can Dündar''ın, saplantılı pek çok yazarın aksine Gün Sazak''ın ismini yazma noktasında gösterdiği objektif bakış, ne yazık ki Ertuğrul Özkök''ün ithamkar yazısının konusu oldu.

Yermek kolaydır, övmek zordur..

Ama dövmek doğru mudur?