Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
23

Bildirimler

Simavi'den Özkök'e: Öğrenirsin şekerim

Ertan Altan01:00, 10/02/2008, PazarG: Güncelleme: 01:21, 10/02/2008, Pazar
Yeni Şafak
Simavi'den Özkök'e: Öğrenirsin şekerim

Memleketin en ünlü 21 gazetecisinin anıları bir kitapta toplandı. Halit Esendir'in hazırladığı kitaptaki anılar gazetecilere ait olunca, ortaya yarım yüzyıldır bilinmeyenlerin ya da unutulanların belgelendiği manşetler çıktı: Ertuğrul Özkök nasıl yükseldi? Çiller DYP'ye neden girmek istemedi? Abdurrahman Dilipak solcularla nasıl tanıştı?

Gazeteci Halit Esendir'in Türkiye'nin son elli yılına damga vuran gazetecilerin hatıralarıyla bir televizyon kanalı için hazırladığı belgesele sığmayan anılar Babıali'nin Meşhurları adlı kitapta toplandı. Kitapta bugün de mesleğe devam eden 21 ünlü gazetecinin, acı-tatlı hatıraları kendi anlatımlarıyla aktarılıyor. Televizyon programı için 90'dan fazla gazeteciye ulaşmayı tasarlayan ancak farklı sorumlulukları da olduğu için bu planını gerçekleştiremeyen Esendir, 21 gazeteciyle yaptığı görüşmeleri, Basın Konseyi Başkanı ve Hürriyet Başyazarı Oktay Ekşi'nin yüreklendirmesiyle kitap haline getirmeye karar vermiş. Kitapta aktarılanlar gazeteci anıları olunca ortaya Türkiye'nin son 50 yıllık tarihindeki bilinmeyenlerin ya da bilinip de unutulanların belgelendiği bir haber bülteni çıkmış.

Babıali'nin 21 meşhuru anlatımlarında anıların yanısıra gazetecilik mesleğiyle ilgili tavsiyelere yer de veriyor. Medyanın yakın tarihine ışık tutacak çalışmada bugün tamamı köşe yazarlığı yapan gazetecilerin, içinde yalnızca daktilonun olduğu tek odalı bürolardan dev plazalara nasıl geldiği de anlatılıyor.

İşte o her biri manşet olan hatıralar.


OKTAY EKŞİ: SOVYET CASUSLUĞUYLA SUÇLANDIK

Yıl 1955. Ankara'nın sıcak geçen yaz gecelerinde Çankaya Köşkü'nde sazlı sözlü eğlenceler düzenlendiğini haber alan Oktay Ekşi, o yıllarda Dünya gazetesi muhabiridir. Köşk'te ise beş yıl sonra darbeyle indirilecek Celal Bayar oturmaktadır. Eğlencenin haberini yapmak için gazetenin foto muhabiri ve gazeteci bir arkadaşıyla Köşk'ün ana giriş kapısının önünde beklemeye başlayan Ekşi başına gelenleri şöyle anlatıyor:

“Yanımıza gelen bir cipin içinden 'Burada ne işiniz var' diye seslendiler. Biz de 'Ankara'nın ışıklarını seyrediyoruz dedik.” Bunun üzerine Ekşi ve arkadaşları bir anda kendilerini Çankaya Karakolu'nda ifade verirken bulurlar. Yöneltilen suçlama ise altından kalkılır gibi değildir. Çünkü polis şefi ifade alan memura, “Bunlar Sovyet sefaretinin bahçesine film ve vesika atarken yakalandılar” demektedir. Üstelik Ekşi ve arkadaşları daha birkaç ay önce aynı suçtan idam alan Hayati Karaşahin adında birinin Samanpazarı'nda ipe çekişilini bizzat seyretmişlerdir. Neyse ki olay açıklığa kavuşur; Ekşi'nin ağabeyiyle fakültede aynı sınıfta okuyan polis müdürü, genç gazetecilerin gözünü biraz korkutmak istemiştir. Şube'den çıktıktan sonra aynı gece farklı bir noktadan benzer suçlamayla gözaltına alınan Altan Öymen'le görüşen Ekşi, başından geçenleri New York Times dahil pekçok gazete yayınlatmış.


DARBE ARİFESİ RÖPORTAJ PAZARLIĞI

12 Eylül darbesinden yaklaşık üç ay önce Kenan Evren'in uçağında Almanya'dan Türkiye'ye dönen Tercüman gazetesi yazarı Kenan Akın, bir gazetecinin müstakbel bir darbeciyle yapabileceği en ilginç pazarlığa imza atıyor:

Kenan Akın: Bir darbe yapmanız söz konusuymuş

Kenan Evren: Nereden çıkıyor?

Kenan Akın: Almanya'da gazeteciler böyle diyorlar.

Kenan Evren: Onlar nereden bilecek ki? Darbe olmasına neden gerek olsun?

(Bu yanıt Akın'ı ikna etmemiş olacak ki, adaşına ısrar ediyor)

Kenan Akın: Eğer darbe olursa ilk röportajı bana verir misiniz?

Kenan Evren: Bırak şimdi nereden çıkarıyorsun? Bakarız, bakarız kolay iş.

ABDİ İPEKÇİ'NİN KATİLİNDEN MİLLİYET'E MEKTUP

Halit Esendir'in kitabında Türk basınının önemli ismi Abdi İpekçi de geniş yer tutuyor. İpekçi'nin çalışma arkadaşlarının anlatımlarıyla suikasta ışık tutulan kitapta Gazeteci Doğan Heper, Mehmet Ali Ağca'nın cezaevinden kaçtıktan sonra Milliyet'e yazdığı mektupta Papa'yı vuracağını haber verdiğini anlatıyor: “Yazıişleri toplantısındayken telefon çaldı. Arayan Mehmet Ali Ağca'ydı. “Milliyet'in Nuruosmaniye'deki binasının sırasındaki eczanenin kutusunda mektup var, alın okuyun” diyordu. Hemen koştuk. Mektupta kısaca, “Hapisten kaçtım, Türkiye'den de kaçacağım, Papa'yı vuracağım” diyordu. Mektuptaki el yazısını emniyetteki kayıtlarla karşılaştırdık, benziyordu. Olayı sürmanşetten duyurduk. Zaten 2-3 ay sonra Papa'ya suikast düzenlendi.” Kitapta İpekçi suikastına değinen gazetecilerden biri de Çetin Altan. İpekçi'nin “Bunun haberi var aman yazmasın” diye susturulduğunu söyleyen Çetin Altan, Sezai Orkunt Paşa'nın anlatımlarına dayanarak İpekçi'nin kontrgerillaya ait bazı askeri eğitim alanlarının yerlerini bildiği için öldürülmüş olabileceği bilgisini veriyor.


YANLIŞ ANLAMALAR YENİ KAPILAR ARALADI

Bazen gazetecilerin içinde yer aldığı yanlış anlamalar onlara yeni fırsatların ve ilişkilerin kapılarını da aralamış. Esendir'in anılarına yer verdiği Vakit gazetesi yazarı Abdurrahman Dilipak ve Hürriyet yazarı Tufan Türenç'in yaşadıkları bu duruma birer örnek.

80'li yılların ortalarında çeşitli yerlerde konferanslar veren Dilipak'ı Fatih Milli Selamet Partisi ilçe teşkilatından konferans için çağırırlar. İman ve ibadet konsunda bir söyleşi yapmak için parti binasına giden Dilipak hiç beklemediği bir dinleyici kitlesiyle karşılaşır. Sunumunu yapan Dilipak dinleyicilerden garip sorular almaya başlar: “İyi güzel diyorsun da İran örneği var… Şeriat.. vs.” Durumu anlayan Dilipak söyleşiye devam eder ve kendisini izlemeye gelen solcu gençlerle gazetecilik yaşamını da kapsayan dostluklar kurar.


MİLLİYET'TEN Mİ EMNİYETTEN Mİ

1971 yılında Mahir Çayan'ın İstanbul Maltepe'deki bir evde yakalandığı operasyonu izleyen Hürriyet yazarı Tufan Türenç de bir yanlış anlama sonucu ödül alan fotoğraflar çekmiş. Karşı binada keskin nişancıların konuşlandığı daireye girerek, çektikleri fotoğrafların öyküsünü Türenç şöyle anlatıyor: “Keskin nişancıların olduğu odaya girip 'Biz Milliyet'ten diyorduk polisler de Emniyet'ten anlıyorlardı. Fotoğrafçı makineyi saklamıştı. Durumu anlayıp bizi odadan çıkardılar ama çektiğimiz resimlerden ödül aldık. Kitapta yer alan en ilginç anılardan biri de polis muhabirliği yaptığı sıralarda emniyette falaka tutan Ahmet Vardar'a ait. Birçok polis muhabirinin polisin falakasına yardımcı olduğunun söyleyen Vardar, suçlular konuşmazsa falaka başlardı diye anlatıyor yaşadıklarını.



Çiller'i DYP'ye zor ikna ettik

Kitapta, gazetecilerin siyasetçilerle ilişkisinin mesafeli olması gerektiğini savunan ve geçmişte kurduğu ilişkileri de özeleştirel bir biçimde anlatan Nazlı Ilıcak, Tunsu Çiller'le olan ilginç bir anısına yer veriyor: “Süleyman Demirel Said-i Nursi'ye hayrandı. Özel Taksim toplantılarında Demirel'e Said-i Nursi'yi sordular o da anlattı. Ertesi gün gazetelerde Demirel'in ağzından Said-i Nursi'ye övgü dolu açıklamalar yer alınca, DYP'ye girmeyi düşünen Çiller bizzat bana gelerek 'Olmaz ben böyle gerici partiye girmem' diye isyan etti. 'Kimse senin inancına karışmaz merak etme' dedik zor ikna ettik.


Özkök'ün hızlı yükselişi

Gazetelere raporlar yazarak mesleğe giriş yapan Ertuğrul Özkök'ün yükseliş hikayesi bir hayli ilginç. Her şeyin Hürriyet'in eski sahibi Erol Simavi'nin kendisini odasına çağırmasıyla başladığını söyleyen Özkök o günleri şöyle anlatıyor: “Simavi direkt 'Şekerim ben seni gazetenin yayın koordinatörlüğüne tayin ettim.' dedi. Tabi şok oldum. Ben: 'Efendim ben gazetenin nasıl yapılacağını bilmiyorum ki' dedim. Cevabı aynen şu oldu: 'Öğrenirsin şekerim merak etme.'






Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...