1970 yılında bir genç, Torosların zirvesinde 1800 rakımlı bir köyde aksiyon filmi çekmeye çalışırsa, üzerine de 1980 darbesi olup bu film ele geçerse neler olur? Darbe dönemlerini düşünürseniz, neler olmaz ki! Yaşananlar değme kara mizah filmlerine bile taş çıkartır. Fakat bu bahsettiğimiz olay gerçek. Üstelik şimdi filme de çekiliyor; Netekim Karakolu. Filmin yönetmeni Yasin Korkmaz, 16 yaşında film çekme tutkusuyla yanıp tutuşan Zeynel Korkmaz'ın oğlu. Babasının ve köyünün başından geçen trajikomik olayları film karelerine aktarmaya karar veren Yasin Korkmaz'dan babasının ve köyü Erdemli'nin hikayesini dinledik.
1960'ların sonu… Elektriği bile olmayan bir Yörük köyü, Erdemli. 12 yaşlarındaki Zeynel Korkmaz okumak için evden kaçıp ilçeye gelir. Burada ilk kez gördüğü elektriğin yanı sıra başka bir şeyle de tanışır: yazlık sinema. Annesini ikna edip 3-5 kuruş alır, birkaç esnafı ikna edip kefil gösterir ve Adana'dan 16 mm film oynatıcı alarak 14 yaşında yazlık sinema işletmeciliğine başlar kasabada. Sinema artık onda bir tutkudur. Köylerde de gösterimler yapar. Aklında bir gün kendi filmini çekmek vardır. Şans bir gün Adana'ya film almak için giderken ona göz kırpar. Otobüs falan yoktur. Almancı bir hemşehrisi onu da arabasına alır. Yolda sohbet ederken konu sinemaya gelir. Almancı hemşerinin 8 mm film makinası olduğu anlaşılınca Zeynel Korkmaz, dil dökerek gelecek yıl yaz tatilinde geri vermek üzere emanet alır makinayı. Artık Zeynel Korkmaz'ın film çekme hayalini gerçekleştirmesi sadece hayal ve ikna gücüne kalmıştır. Hemen oturup bir aksiyon filmi senaryosu yazar. 'Bir Rus denizaltısı karaya vurmuştur. Sonra teker teker köylüler kaçırılmaya başlar…'
Önce arkadaşlarını ikna eder Zeynel Korkmaz. Kendinden 3-5 yaş büyük arkadaşı çalıştığı için maddi destek verir. Oyuncuları tabi ki köylüler olacaktır. Herkese dil dökerler. Nasıl bir filme çekeceklerini anlatıp, filmde rol almalarını isterler. Dekorlar hazırlarlar. Yönetmen Yasin Korkmaz, 'Sene 2013. Biz bile doğal oyuncu gerektiğinde insanları ikna edemiyoruz. 1970 yılında nasıl insanları filmde rol almak için ikna etmişler hayret ediyorum. Sanıyorum köyden okumak için çıkan kişi olması, sinemayla ilgilenmesi etkili olmuş. Bir de esas temelde yatan şey, köylü babamı çok seviyormuş' diyor. Filmi çekme çabaları bir iki sene sürer. Fakat bir türlü tamamlanamaz. Köyün erkekleri ikna edilse de, filmde oynayacak kadın oyuncu bulunamaz. Kameranın sahibi yazları geldiğinde kamerasını geri ister, bir şekilde bir yıl daha bırakması için ikna edilir. Filmler Almanya'da banyo yaptırılıp getirilir ama bir türlü mutlu sona erişilemez. En sonunda pes eder Zeynel Korkmaz. Artık kafasında bu olay bitmiştir. Dosya kapatılır. Köy normal yaşantısına geri döner. Ta ki darbe gelip kapıyı çalıncaya kadar!
12 Eylül 1980. Asker yönetime el koyar. Ülkenin bir çok yerinde olduğu gibi Erdemli köyünde de bir çok ev basılır. Zeynel Korkmaz'ın evi de basılanlar arasındadır. Evde senaryo ve filmler bulunur. İncelenir, senaryo okunur. Köyde filmle ilgili ne kadar kişi varsa hepsi toplanır. Suçları: 'Silahlı suç örgütü kurup gerilla eğitimi vermek, adam öldürmek, silah bulundurmak'tır. Bütün köy karakolda 10 sene önce çekmeye çalıştıkları film yüzünden nezarette dayak, sorgu, işkenceye maruz kalır. Komutan ne deseler anlamaz. Yasin Korkmaz, filme karakol komutanı nedeniyle 'Netekim Karakolu' adını verdiğini şu sözlerle anlatıyor: 'Bölge çok sakin olmasına, sağ sol olaylarının neredeyse hiç yaşanmamasına rağmen komutan çok sert davranıyor. Kenan Evren'i rol model alan biri. Köylüye kan kusturuyor. Mesela traktörle gidiyor adam. Karakol komutanı arkadan geliyor, yol istiyor. Fakat traktör gürültülü olduğu için duymuyor adam. Traktörün önüne geçip durdurup pat küt adama giriyor. Bunun gibi yüzlerce olay var. Basit bir şeymiş gibi görülebilir ama suçsuz, hiç alakasız insanlar."
Yasin Korkmaz babasının sinemaya olan ilgisi ve gençliğinde çekmeye çalıştığı filmin hikayesini dinleyerek büyümüş. Ancak babasının ve köylünün başına neler geldiğini tam olarak bir iki yıl önce öğrenmiş; 'Köye gittiğimde bana 'Kimin oğlusun' diye sorarlar. Babamın bir sürü özelliğini sayarım, kimden bahsettiğimi anlamazlar. Ancak 'Sinemacı Zeynel' dediğim zaman tanırlar. Aslında ben bu hikayeyi çok eskiden beri dinliyorum. Fakat tamamını 2- 3 sene önce öğrendim. Köye tatile gittiğimde çekim yapıyordum. Büyük kamera falan da değil, küçük bir kamerayla 'köyümüzdür' diye çekim yapıyorum, köylüleri çekiyorum. Birden teyzenin biri yüzünü kapatarak bağırmaya başladı 'Çekme' diye. Ben çekilmekten rahatsız oluyor sandım. 'Baban gibi çekip de karakola mı götüreceksin milleti. Dayaktan mı geçirteceksin bizi' dedi. O zaman babama gidip, 'Hele bir anlat bakalım neler oldu' dedim. Film düşüncesi o zaman ortaya çıktı' diyor.
Yasin Korkmaz şimdi babasının çektiği filmde oynayanları kendi filminde oynamaları için ikna etmeye çalışıyor. Yaşlılar vefat etmiş, ancak film çekildiğinde yaş olarak genç olanlar şimdinin orta yaşlıları olarak filmde yer alacak. Korkmaz, 'Aradan 33 sene geçmiş ama korku hala devam ediyor. Şimdi insanları ikna etmek için dil döküyorum. Film dışında filmle ilgili röportajlar da yapıyorum. Muhabbet edince artık biraz daha rahatlar. Halkın üstündeki asker korkusu eskisi gibi değil' diyor. Senaryoda babasının büyük desteği olduğunu söyleyen Korkmaz olayları köylülerden de dinleyerek onaylattığını söylüyor. Sinemaya olan ilgisinin babasından kaynaklandığını düşünen Yasin Korkmaz 'Babamın içinde ukde kalmış. Hep film çekmek isterdi. Hep hayali film çekmek olan bir adam. Şimdi 57 yaşında. Senaryoda danışıyoruz. Çekimlerde ise olur mu bilmiyorum. İkna etmeye çalışacağım' diyor. Filmin çekimleri Eylül ayında başlayıp bir ay sürecek. Filmin kara mizah türünde olacağını anlatan Yasin Korkmaz amaçlarının 12 Eylül'ü gırgıra alıp sıradanlaştırmak değil, siyasetle, suç örgütleriyle hiçbir alakası olmayan masum halkın gözünden olaylara bakmak olduğunu söylüyor.
Böyle paranoyak bir komutanla karşılaşınca bütün köylü dayaktan geçirilir. Komutan Zeynel Korkmaz'a 'Bu Brezilya yapımı uzun namlulu bir silah. Bunu bulacaksın. Bulmazsan bütün köylü de, sen de günlerce burada kalırsın' der. Alıkonulanlardan bir kısmı bir iki gün sonra bırakılmış, bir kısmı hala nezarettedir. Zeynel Korkmaz silahı bulması için serbest bırakılır. Geceyarısı evine geldiğinde köyün kadınları evin önüne toplanmıştır. Küçük çapta bir linç girişimi olur. 'Senin başının altından çıktı bunlar. Kocalarımız içeride sen neden geldin' derler. Bu atlatıldıktan sonra araya birileri girip komutanı ikna etmeye çalışır. En sonunda komutan uzun namlulu silahtan vazgeçirilip bir tabancaya ikna edilir. Zeynel Korkmaz amca oğlundan ödünç aldığı tabancayı, filmde kullandıkları silah beyaz olduğu için beyaza boyayarak karakola götürür. 11 günlük esaret özgürlükle sonuçlanır. Bu olaydan sonra uzun süre sinema işine bulaşmayan Zeynel Korkmaz, tarih öğretmeni olmuş. Daha sonra tutkusundan vazgeçmeyen ve Bozkurtlar adında bir filmin yönetmenliğini yapan Zeynel Korkmaz, şimdi bir lisede müdür yardımcısı olarak görev yapıyor. Güneşin Solduğu Şafak adında da bir romanı var.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.