Okul yıllarında yarı zamanlı klasik piyano eğitimi aldım. Ardından şan dersleri geldi. 10 yıldır Balkan Müziği söylüyorum ama bu ilk albümüm. 2 yıl önce de grubumdan ayrılıp solo bir çalışma yapmaya karar verdim.
Ailem 1960'lı yıllarda Makedonya'dan gelmişler. Hepsi bir mahallede toplanmış. Bu şarkılar ve türküleri hiç unutmamışlar, yaşatmışlar. Düğünlerde, derneklerde çalıp söylüyorlar. Ben bu şarkılarla büyüdüm. Hala Makedonya'da akrabalarımız olduğu için her yaz gidip 2-3 ay kalıyorum. Bu yüzden tercihim Balkan Müziği oldu. Biz Arnavut asıllıyız. Kendime daha yakın hissettiğim için albüme 8 tane Arnavutça anonim parça koydum. Geri kalan 2 tane Boşnakça, bir tane de Türkçe sözlü bir parça var. Arnavutça evimizde konuşulan dil. Boşnakça da Boşnak gelin damatlarımızdan kulak dolgunluğu.
Balkan Müziği yaptığım için geniş bir arşivim var. O arşivden en sevdiğim melodileri, Türk insanına en yakın ritmleri, sevilebilecek tarzları seçtim. Arnavutça kimse bilmediği için biraz daha melodilere ve ritmler ağırlık verdim. Arşiv geniş olduğu için zorlandım. Çevreme dinletiyorum, “hangisi olsun, hangisi olsun” diye. Hem eski olsun, nenelerimin dedelerimin bildiği parçalar olsun istedim. Elimde Balkanların en eski şehirlerinden biri olan Berat'ın halk şarkıları arşivi var. O kadar eski parçalar var ki. Bu parçalara da sonraki albümümde yer vermeyi istiyorum.
Balkan müziği ile Türk müziği benzer ögeler içeriyor. Osmanlı 500 yıl Balkanlarda hüküm sürmüş. İster istemez etkilenme olmuş. Enstrümanlar biraz farklı. Bizde akerdeon, trombon, saksafon, trompet, gayda ve kiteli gibi enstrümanlar var. Ama melodiler yakın.
Önce burada yapmaya karar vermiştik ama Balkan Müziğini iyi tanıyan aranjör bulamadık. Biraz daha pop müziğine yönelik alt yapı oluşturdular. Bu yüzden albümün tamamı Makedonya'da yapıldı. Sonra Türkiye'ye getirdik.
Ailem albüm sürecinde yanımdaydı ama yine de ellerine alınca çok duygulandılar. Dedem 85 yaşlarında. Bu türküleri her duyduğunda gözleri doluyor, çok duygulanıyor.
Aslında bunlar yaza yönelik şarkılar. Havalar ısınınca klip çekeceğiz. Konserler de bahar ve yaz aylarında olacak.
Ben bir Çerkezim. Türkiye'de yaşayan pek çok Çerkez gibi benim iki ana dilim var; Türkçe ve Çerkezce. Gerçekten çocukluğumuzda evimizde hem Çerkezce konuşulurdu hem Türkçe. Bu nedenle benim türkülerim, benim müziklerim hem Türkçe hem Çerkezce… Ben duygularımı iki dilde de müziğe dökebiliyorum. İki dilin müziğiyle de hüzünlerimi, sevinçlerimi, coşkularımı yaşayabiliyor, sevgimi dile getirebiliyorum. Daha önce çok az sayıda Çerkezce albüm yapıldı. Daha çok Türkçe albümlere biri iki Çerkezce parça konuldu. Ben istedim ki iki ana dilim de albümde yer alsın hem de eşit biçimde.
Dünyanın kalanında ne kadar mümkün bilmiyorum ama bu topraklarda, bu coğrafyada mümkün… Kafkaslardan, atayurdundan gelen ve takip eden kuşaklarda elbette ana dil sadece Çerkezceydi. Ama sonraki kuşaklar bu topraklar, bu topraklarda yaşayan insanlar tarafından o kadar benimsendiler ki, onlar da Türk insanını, Anadolu'yu o kadar benimsediler ki; çift kültürlülük çift anadillilik mümkün oldu. Ben kendimi Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı bir Türk ve aynı zamanda Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı bir Çerkez olarak görüyorum… Zaten birbirinden hayli etkilenmiş, hatta iç içe geçmiş bu iki kültürü de yaşıyorum. Yani bu çift dillilik, çift kültürlülük bir ayrılığın değil tam tersine bir birlikte yaşama kültürünün ifadesidir.
Çerkez kültürü bir süre öncesine kadar yeterli ilgiyi bulamıyor, Çerkezlerin müthiş entegrasyonu nedeniyle ciddi erezyona uğruyordu. Çevrenize dikkat ederseniz “benim annem de Çerkezdi, aaa benim babam da Çerkezdi” diyen ama Çerkez kültürünü ancak kulaktan dolma bilen, Çerkezce konuşamayan çok sayıda insan görürsünüz. Bugün Çerkez kültürüne daha çok sahip çıkıldığını gönül rahatlığıyla söyleyebiliriz.. Bunda ürkecek, korkacak bir şey de yok. Bence Çerkez kültürüne sahip çıkmanın, onu yaşatmaya çalışmanın siyasi bir boyutu da yok.
Albüme ismini veren Karawher, turnalara seslenen Çerkezce bir parça. Bu topraklarda yaşamış ve yaşayan tüm kültürler için turnalar kutsaldır. Türkü, Çerkezi, Acemi, Kürdü, Lazı, Arabı, tüm insanlar için turnalar özgürlüğün simgesidir. Tüm inanışlar için turnalar özel anlamlar yüklüdür. Kimi zaman “turna donuna girmiş” bir ermiştir, kimi zaman 'yar'dır, 'yaran'dır. Bu Çerkez halk şarkısı da Karawher'e yani turnalara sesleniyor. Büyük Çerkez göçünden sonra uzaklarda, dağların ardında kalanlara özlemleri, sevdaları, tutkuları götürmeleri isteniyor. Dikkat edilirse ilk CD'deki tüm parçalar Türkçe, ikinci CD'dekiler tamamen Çerkezce. Yalnız Karawher, yani turnalar hem Türkçe hem Çerkezce. Albüme ismini veren parça böylece iki dilli, iki kültürlü olarak kendini anlatıyor. Umarım turnalar hepimize güzel, barış ve kardeşlik dolu haberler getirmeye devam ederler.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.