Artık İstiklal Caddesi'nde yukarıdan aşağıya inerken, Galatasaray Lisesi karşısında “İnsan”a konuk olabilirsiniz. İnsan Yayınları'nın kitabevi “İnsan Kitap” artık “Kaybettiklerimizi yeniden bulmak, unuttuklarımızı hatırlamak, İslam dünyası içindeki zenginliği insanlara yeniden sunabilmek” için yola çıkan İnsan Kitap'ın danışmanlığını tanıdık bir isim yapıyor; geçen dönem Sakarya milletvekili olan Süleyman Gündüz. Aktif yapısı ve fotoğraf sanatına olan ilgisi ile tanıdığımız Gündüz, İnsan Kitap'ın kültürel ve sanatsal faaliyetleri için yol haritası çizecek.
Gündüz, İnsan Kitap'ı Cemil Meriç'e atıfta bulunarak, “yazarın beynindekileri koyup, denize fırlattığı şişenin kıyıya vurduğu yer.” diye tanımlıyor. “Kitapseverin üst katta yazarı, alt katlarda ise onun ifadelerinin ürününü, yani kitabını görebileceği bir yer olacak” diyor İnsan Kitap için. “Kitabı geçmişte kalmış bir değer olmaktan çıkartıp, sayfası ve mürekkebi eline değecek şekilde okurla yüzleştirmek ve yazardan okura, kitapseverden sanatsevere uzanan geniş bir yelpazede herkesin karşılık bulabileceği bir mekan tanzimi yapmak istedik.” Kitapevi'nin konferans salonu yanı sıra sahip olduğu 25- 30 kişilik küçük sinemada ise ayırd edici, farklı, herkesin rahat ulaşamadığı filmler izleyicileri ile buluşacak. İnsan Kitap, İnsan Yayınları'nın gerçekleştirdiği ilk açılım. Önümüzdeki dönemlerde bu kurumsal mantık çerçevesinde şubeleri açılacak ve İstanbul'un ve Anadolu'nun muhtelif yerlerinde insan ve kitap buluşmuş olacak.
Yeryüzü Doktorları üyesi olan Süleyman Gündüz, bayramı kasırga felaketine uğrayan Bangladeş'te geçirecek ama Feda Derneği ile gidiyor. Gündüz, dünyadaki durumlara karşı tavır sergileyebilecek kurumlara ihtiyaç olduğunu bu nedenle Yeryüzü Doktorları'nı önemsediğini söylüyor. Hem kitabevi hem de bu yardım faaliyetleri arasında fotoğrafa nasıl zaman ayırdığını soruyorum. Fotoğrafı zaten insanların yaşadıklarını diğerlerine aktarabilmek için kullandığını anlatıyor. Parlamentodan ayrılınca kendini 'daha özgür' hissettiğini söylüyor. Babası Gündüz 1 yaşındayken Almanya'ya gurbetçi olarak gitmiş, bağları kopmuş, bir daha ancak 45 yıl sonra görüşebilmişlerdi. Babası Kanada'da yaşıyormuş yine. Aşağı yukarı iki günde bir telefonla görüşüyorlarmış. “Hayat hikayemiz normalleşti” diyor. Ve ekliyor: “Ben Rabbime çok şükreden bir adamım. Çok dramatik ve acıklı ama çok bereketli ve çok zengin bir hayat verdi. Beklemediğim bir anda bir babam, yeni bir annem ve yeni bir kız kardeşim oldu. Babam hasreti çoğalınca kalkıp geliyor, bizimkiler gidiyor.”
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.