Geçtiğimiz haftalarda büyük bir otelde konakladım. Otelin 24 saat hizmet veren görkemli açık büfesinden geriye aklımda kalan, çalışanlarının yansıyan mutsuzluğu oldu. İnsanların enerjilerinin yaptıkları işi etkilediğine inananlardanım ve bence bu önemli bir kriter. Neden bazı lokanta ve restaurant çalışanları sizi evinizde hissettirirken, bazılarının mutsuzluğu sizi de mutsuz hissettirir. Bu sorunun cevaplarını tatile çıkarken çantama attığım bir kitapta buldum. Ramazan Bingöl'ün Restoran İşletmeciliğinde İşçi İşveren İlişkileri. Bingöl işletmelerin temelinde insana saygı olması gerektiğini anlatıyor ve bugünün işvereninin yarının işçisi olabileceğine dikkat çekerek empati yapılmasını istiyor. Aslında restoran ve lokantalar için kaleme alınmış gibi gözüken kitabın içeriği tüm sektörlere hitap ediyor. Hatta işçi ya da işveren olmasanız bile insan psikolojisini anlamak ve günlük ilişkilerinizi düzenlemek açısından faydalı olabilecek bir kitap.
Çalışma hayatına ta ilkokul birinci sınıfta atılan hem okuyup hem de sakız ve su satarak masraflarını çıkaran Ramazan Bingöl bir süre de berber çıraklığı yapmış. İlerleyen yıllarda kardeşleriyle açtıkları kebap dükkânında çalışmaya başlayan Bingöl böylece restoran sektörüne girmiş. 15 yıl Yönetim Kurulu Başkanlığı ve Genel Müdürlüğünü yaptığı firmadan ayrılarak, 2008 yılında Ramazan Bingöl Et Lokantaları'nı açan Bingöl'ün bu tecrübeleri hem çalışanları, hem de yöneticileri çok iyi tanımasına ve ne hissedip, ne istediklerini anlamasına yardımcı olmuş. Sektörde bugüne kadar yaklaşık on bin kişi ile çalışan Bingöl, işçi ve işveren ilişkilerini konu alan bir kitabı yazmaya neden gerek gördüğünü şöyle anlatıyor: "Yeme içme sektörü insan emeğinin en yoğun olduğu mesleklerden biri. Dolayısıyla iş bir anlamda tamamen insan üzerine yoğunlaşıyor. Şeyh Edebali 'İnsanı yaşat ki devlet yaşasın' diyor. Biz de 'İşçini iyi yaşat ki işletmen yaşasın. İşverenini yaşat ki işyerin yaşasın.' mantığı ile ilerliyoruz. Bizim sektörde sürekli birlikte olmak zorunda olan işçi ve işveren, birçok sorun yaşayabiliyor. Bu kitabı da bunların yaşanmaması için neler yapılmalı ve iki tarafın da mutlu olması için neler yapılması gerektiğini konu alarak yazdım."
Restoran sektörünün diğer işlere göre çok farklı olduğunu anlatan Bingöl, müşteri memnuniyetinin altını 'olmazsa olmaz' diyerek çiziyor. Bingöl, "Restoran sektörü işçi ve işveren için çok yıpratıcı bir iştir. Bir kişinin yaptığı ufacık bir hata tüm çalışanlara ve işverene mal olur. Bu yüzden de zamanla ilişkiler yıpranır ve bir süre sonra işletmede, işçi-işvereni veya işveren-işçiyi düşman gibi görmeye başlar. Ben bu noktaya gelen olaylarda çözüme nasıl gidileceği hakkında yol gösteriyorum." diyor. İşletmelerin birer canlı olduğunu ifade eden Bingöl, milyon dolarlar harcasanız da, muhteşem dekorasyonlar yapsanız da işletmenin ana temeli olan insana saygı yoksa işletme dağılır" diyor.
İşletmeleri yaşatacak ve o işletmeyi yaşlandıracak olan unsuru insan olarak işaretleyen söyleyen Bingöl, aslında işçi ve işverenin birbirlerinden farklarının olmadığını, bugünün işçisinin yarının işvereni, bugünün işvereninin yarının işçisi olabileceğini ifade ediyor. Kötü yemekler, kötü soyunma odaları ve tuvaletlerle kötü yaşam alanı sunulan personelden iyi iş beklenemeyeceğini anlatan Bingöl, müşteri memnuniyeti için personel memnuniyetinin sağlanması gerektiğinin altını çiziyor.
Ramazan Bingöl kitabında zaman zaman başına gelen olaylardan da örnekler vermiş. Bir tanesi belki de hepimizin merak ettiği bir konu: Çalışanların yaptıkları veya servis ettikleri yemeklerden yiyip yiyemeyecekleri. Bingöl çalışanlara güzel yemek sunulmazsa müşterilere de güzel yemek sunulamayacağını ifade ediyor. Çalışanlarına ise restauranttaki yemeklerden yemek istedikleri takdirde, üstlerinden izin alarak yemelerine izin verildiği anlatıyor. İzin almadan sürekli yaptığı yemekleri yiyen bir personelini işten çıkarmak zorunda kaldığında ise personeli, "Bu yemekler benim el emeğim. İstediğim zaman istediğim kadar yerim." şeklinde savunmuş kendini. Bingöl ise kuyumcuda çalışan bir işçiden örnek vermiş ve o işçinin el emeği olan zinet eşyalarını istediği gibi alıp kullanıp kullanamayacağını sormuş. Personeli ise "O başka" deyince, Bingöl durumun aynı olduğunu, kuyumcunun sermayesinin altın, kendilerinin sermayesinin yemek olduğunu anlatmış. Personeli mahcup olmuş ve özür dileyerek ayrılmış.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.