Üzerinde çok konuşulan çok tartışılan bir isim Yiğit Bulut. Kimi ölesiye nefret ediyor kimi ölesiye seviyor. Medyada yorumcu olarak başlayıp, yayın yönetmenliğine kadar yükselen Bulut, en çok iktidar yakalası olduğu söylenerek eleştiriliyor. Yiğit Bulut ise bu konuda oldukça rahat gözüküyor ve 'Ben söylediklerimi hep söylüyordum. Söylediklerimi eleştireceklerse kendi ekonomik programlarını ortaya koysunlar' diyor.
Tabi ki katkısı oldu. Gazetecilerin çoğu ekonominin detaylarını bilmez. Bu detayları, grafik okumayı, piyasalara nereden bakılacağını bildiğim için avantajını gördüm.
Doğru, medya hala bir cadı kazanı. Medyadaki yükseliş kriterleri ile düşüş kriterleri bir banka gibi değildir. Bankada bir fon yöneticisinin yıllık geliri bellidir ve matematiksel olarak sabittir. Medya bu tip rasyonel kriterlere değil, subjektif kriterlere sahiptir. Yükseliş ve düşüş farklı sebeplerden olabilir. Sektör olarak dışarıdan çok cazip görünür ama içine girdiğinde kriterlerin tanımlamaz, laboratuvarda incelenemez olması bir açıdan dezavantajdır. Uzun ve orta vadede insana bir miktar da acı çektirebilir.
Çok büyük fark ya da benzerlik yok. Hepsi kendine has. Kiminin yayın politikası tam çizgide, kimi sağında, kimi solunda kalır. Ama genel olarak yayın politikası açısından hepsi aynı ortalamaya girer. Radikal farklı gibi görünüyor ama o da değil çünkü günlük bir gazete çizgisinde yoluna devam etmeye çalışıyor. Bir Taraf gibi değil, ekstrem uçlara kaymıyor. Ortada kalmaya çalışıyor.
Beni yazdığım ekonomik, siyasi tezlerle ilgili eleştiremiyorlar çünkü eleştirmek için bilmek lazım. Ben bundan 10 sene önce AB dağılacak, çok büyük bir kriz çıkacak, altın bin doları, petrol yüz doları geçecek dedim. Benim çizgim hiç değişmedi. 10 senedir ağzımdan çıkan her cümle 'İMF'yi kovalım'dır. Yerleşik medya düzenindeki beni eleştirenlerin eleştirmesi için bilmesi lazım.
Bunu ilk defa size söylüyorum. 'Bu adam bizdendi. Bizi terk etti, Recep Tayyip Erdoğan'ın yanına geçti. Onun sempatizanı oldu destekliyor.' Bunu hazmedemiyorlar. Nasıl insanların ait olmak için canını vereceği bir sosyeteyi, bir topluluğu terk eder ve bu tarafa geçer diyorlar. Genelde iş hep ters çalışıyor. Mesela Ahmet Hakan'ı devşirdiler. Bu taraftan, o tarafa. Genelde devşirmeler bu taraftan o tarafa oluyor. Doğan Grubu'nun, başka grupların tepesindeyken, medyanın merkezindeyken, Başbakana, hem de başbakan bu kadar güçlü değilken, bu kadar yakınlaşması, iltifat etmesi, peşinden gitmesi, tezlerine inanması onların hazmedemediği bir şey.
Hiç üzmüyor. Ondan fazla sevgi söylemi var. Her hafta Ak Parti Gençlik Kolları'yla 2 ya da 3 konferans yapıyorum. Hatta bazen bir ilde 3 konferans birden yapıyoruz. İnanılmaz güzel insanlarla karşılaşıyorum. Bir sevgi seli var. O nefret söylemleri belli bir odaktan çıkıyor. İtibarsızlaştırmak için yapıyorlar. Çünkü onlardan olmayan birinin mutlaka mundar edilmesi lazım.
Bunları basın abartıyor. Çanakkale 1300 kişilik iki konferans yaptık. Bir kişi yumurta attı onu da zaten kendi arkadaşları dövdü. 6.5 saat konferans yaptık. Bana karşı gerçekleştirilen eylemler çok küçük. Ben izin veriyorum zaten, 'Konuş, atacağın bir şey varsa at' diyorum. Eylem olması güzel bir şey. İstanbul Üniversitesi'nde 2 kız çıktı bir öğrenci kolektifi adına. 'Buyurun siz anlatın ekonomik modelinizi sorgulayalım' dedim. Zaten bir şey bilmiyorlar. En sonunda utandılar. 'Biz gidelim' dediler.
Evet. Ne istiyorlarsa atsınlar, kavun, karpuz. Fakat en büyük sorun gençlerin fikri yok. Çünkü basındaki adamın da fikri yok. Benim aleyhime adam yazı yazmış jöleli diye. Bir fikrin var mı kardeşim? Var mı görüşlerimle ilgili eleştiri, yok. Çünkü bizim gazeteciler zır cahil. Açık seçik söylüyorum. Köşe yazarları zır cahil. Basının tamamı böyle, içinde 5- 10 akıllı adam vardır. Ebu Cehil hepsi.
Siyaset güçsüzse, onu medya da, faiz lobisi de, banka patronu da, asker de yönlendirmek ister. Ama 10 yıldır Türkiye'de güçlü bir hükümet ve güçlü bir liderlik var. Güçsüz liderler her zaman yerleşik düzenin oyuncağı olurlar. Başbakanın en önemli sözü bence 'Beni halk seçti. Medya seçmedi'dir. Medyayı referans almadan işini yapıyor. ODTÜ'de olan olaylar geçmişte olsaydı geçmiş başbakanlara o kadar büyük baskı yaparlardı ki özür diletirlerdi.
Bunu söyleyenler rakamlara iyi bakmıyor. Reklam pastasının, ki bugün tek kaynaktır, yüzde 66'sı hala bir buçuk medyaya gidiyor. Medyaya baskı var diyenler gazeteleri iyi okusunlar. Normal ülkelerde olmaması gereken, eleştirinin hakarete kaçan kısmı, iftira, yalan hala medyamızda var. Bir köeş yazarı Cumhurbaşkanı hakkında yalan haber yazıyor, yalanlanıyor, ertesi gün bir özür cümlesi yazıp geçiştiriyor. Başka ülkelerde bunun çok büyük cezası vardır. Doğrudan patronaj müdahale eder. Yalan ve iftira bilinçli propaganda affedilmemeli. Türkiye'de bence aşırıya kaçan bir özgürlük var. Medya özel hayatı linç ediyor. Hiçbir yaptırımı da yok. Medya Türkiye'nin şımarık çocuğu.
Kesinlikle. Ertuğrul Özkök yazdığı bir yazıda 'Ne kadar Türkiye'yi ele geçirirseniz geçirin, finans nehirleri bize akıyor' diyor. Bir gazete yüzde 10 tirajla gazetelere giden reklamın yüzde 58'ini alıyor. Reklam dağıtımı bir şebeke haline gelmiş. Şirket de vermiyor, ajanslar dağıtıyor. 5 tane ajans var zaten. Şirketi manipüle ediyorlar, eski sistem devam ediyor. Buna müdahale edilmesi ve regülasyon gelmesi lazım. Bunu devlet yapacak. Diyecek ki sahiplik oranları şöyle, reklam pastasında yüzde yirmiyi geçemez. Bütün bunlar Avrupa'da Amerika'da yapıldı.
Orada siyasi görüşten çok siyasi angajman var. Şunu söyleyeyim; bugün Başbakanı destekler görünen medya gruplarının hepsi takiye yapıyor. 'Bir baş aşağı dönse de biz de tekrar eski halimize dönsek' diyorlar. Finansal Ergenekon takiye yapıyor. Bankalar yüksek faize alışmış bırakır mı vatandaşın kanını emmeden. 30 senede bir buçuk trilyon dolar emmiş Türk halkından. Bunlara karşı mücadelenin devam etmesi lazım. Bunun için de başkanlık sisteminden başka şansı yok Türkiye'nin. Çünkü şu andaki kavganın mücadelenin odak olduğu yer başbakanın kişiliği. Güçlü bir karakter ve kişiliğe sahip olduğu için bu kavgayı götürebiliyor. Yarın yerine geçecek kişini aynı özelliklere haiz olmasını bekleyemeyiz. Onun için sistemi yukarı çekmemiz lazım. Sistemin eksiğini kişiler tamamlıyor şu an.
Evet, öyle bir proje vardı. Medya olunca rafa kaldırdık. Ama belli olmaz yeniden o projeye dönebiliriz.
Benim hakkımdaki en büyük yanılgılardan biri o. Hep siyasete girmek istediğimi sanıyorlar. Benim babam, babamın dayısı, babamın amcasının oğlu milletvekiliydi. Ben siyasete girmek istemedim çünkü onların hayatını gördüm. O hayatları hiç sevmedim. Hiçbir zaman siyasete girmeyi düşünmedim. Düşünmüyorum da. Bana uygun değil siyaset.
Evet, hatta Akşam Gazetesi'nde yayınlandı. Bahçeli'ye 'babam' diyormuşum. Bunlar sağolsun basınımızın uydurmaları. Ama benim için Türklük çizgisi önemlidir ve önemli olmaya devam edecektir. Ama ırkçı bir çizgi değil. Türk ve İslam medeniyetinin getirmiş olduğu bazı değerler var. Bunları bizim taşımamız ve çocuklara aktarmamız lazım.
MHP çizgisine yakın demek MHP'ye büyük iltifat olur. MHP benim çizgime gelsin. Benim çizgim Recep Tayyip Erdoğan'ın çizgisi. Bugün Türkiye MHP'lilerin binlerce yıl istese de yapamayacağı kadar büyük bir etkiye sahip. Gerçekten cihanşümul bir devlet. MHP bu çizgiye rüyasında görse inanamaz. MHP gerçekten özüne dönse önce başkanlık sistemine sahip çıkar. Türk tarihinde her zaman başbuğ vardır. Devlet Bahçeli'yi insan olarak çok severim. Geçmişte dost olarak çok temasımız olmuştur, abi kardeş gibi. Onun bir demokrat yapısı olduğuna, hatta anayasa paketinin halka sorulmasına destek olacağına bile, Cumhurbaşkanlığı seçimindeki tavrından dolayı, inanıyorum.
Yandaş medya, candaş medya Türkiye'ye özgü uyduruk bir kavram. Çok çirkin. Zaman zaman Ertuğrul Özkök biz beyaz Türkler, sizler bizler diye yazıyor. Toplumu ayırmak anlamsız, kimin kim olduğunu zaman gösterecek. Türkiye'nin özü CHP'nin uyguladığı 1940'lardan sonra üretilmiş fabrikasyon bir öz olamaz. Türkiye özüne dönmeye başladı. Daha yüzde elliye geldik.
Bir kere eleştiri olmalı. Ben hükümetin ekonomi politikalarını eleştiriyorum. Dün akşam 3 saat yayın yaptık bu konuyla ilgili. Türkiye'nin ekonomi politikalarındaki bazı hatalar yüzünden olması gerektiği yere ulaşamadığını düşünüyorum. Para ve sermaye piyasalarının son on yılda Türkiye'ye göre çok geride kaldığını düşünüyorum. Bütün bunları eleştirmek ama bilerek eleştirmek çok önemli. Hakaret ve iftirayla değil. Bizim basın bilgisiz olduğu için hakaretle eleştiriyor. Aynı şeyi muhalefette de görüyorum. Muhalefet çıksa dese ki bütçenin 100. Satırının şurası yanlış, makro politikaların mikro politikaların şuraları yanlış. Öyle bilgili bir muhalefet yok.
Genelde şunu derler 'İktidara çok yakın gazeteciler iktidar değiştiği zaman artık bu meslekten giderler' Ben buna katılmıyorum çünkü iktidarın neyine yakın duruyorsunuz. İktidarın hangi politikasına yakınsınız. İMF'yi kovmaksa ben tam ortasında durmak istiyorum. Bundan sonra yok olacaksam yok olmaya da razıyım. Ya da AB'nin kölesi olmak yerine Türk İslam dinamikleri üzerinden bir toplum geliştirmek veya bir topluluk geliştirmekse tam ortasında durmak istiyorum.
Türkiye'de medya düzeni yerleşik olduğu için medya içindeki parçaları da hareket ettirmek çok kolay değil. Hedefimiz etkili olmak, çok fazla kişiye ulaşmak ve doğruyu söylemek. Doğruyu ortaya koyun, yorumunu zaten halk yapıyor.
İlk altı aylık hedeflerimizin tamamını gerçekleştirdik. Bütün stüdyolarımız dijital oldu. Grafikler yeniden yapıldı. Ekran görüntüleri değişti. Şimdi 2. altı ayda içerikle ilgili hedeflerimiz var.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.