Şimdi gerçekleri anlatma zamanı

Türkiye’de öyle şeyler yaşanıyor ki kıymetini anlamıyoruz. PKK’nın silah bırakması, “Terörsüz Türkiye” anlayışı ile devam eden süreç kangren haline gelmiş bir sorunun sona ermesi manasına geliyor. Binlerce insanın hayatını kaybettiği, milli gelirin ciddi kısmının harcandığı süreç bitiyor ve ülkemiz adına parlak bir yola giriliyor.

Sinemanın bu gibi toplumsal dönüşümlerde belirleyici rolü olur. Son 30 yıldır terörü konu alan filmlerin sayısı az oldu. Zira sinema toplumsal mağduriyet ya da propagandaya yöneldi. Haliyle terörü anlatan yapımlardan daha çok “Bölge insanı neler yaşadı” sorusunun peşinde filmler yapıldı. Bunların büyük kısmı da politik ve propagandistti.

GERÇEKLER BEYAZ PERDEDE YER ALMALI

Şimdi gerçekleri anlatma zamanı geldi. PKK terörünü ve toplumsal sonuçlarını anlatmanın yanı sıra “Terörsüz Türkiye” aşamasına son 10 yılda nasıl gelindiğini anlatan yapımların beyaz perdede boy göstermesi gerekiyor. Batılı fonların desteği ile meseleye tek yanlı bakan filmleri çok izledik. Teröristten hiç bahsetmeden sadece devleti suçlayan işlerdi bunlar. Benzerleri yine yapılacaktır. Fekat asıl gerekli olan bu tarihi dönem noktasını hakkıyla ifade eden filmlerdir.

Son olarak Suriye’de SDG’nin kendini feshetmesi de bu tarihi aşamanın sonuçları arasındadır. Zira PKK terörü sadece ülkemiz değil bütün bölgenin beslediği bir sorun idi. 1990’larda devletin bazı yanlış politikalarının doğurduğu tabloyu haklı gerekçe gösteren yaklaşım ne kadar tek yanlı olacaksa bunu anlatmamak da aynı derecede sorunlu olur.

ERDOĞAN’IN DİRAYETİNİN HAKKI VERİLMELİ

İşte bu zaviyeden bakınca Recep Tayyip Erdoğan’ın hakkını da teslim etmek gerekir. Politik hayatının ilk yıllarından beri bu konudaki hassasiyeti bilinen Cumhurbaşkanı’nın daha önce “Çözüm Süreci” ile denediği şeyi sonunda başarmış olması dünya tarihine geçecektir. Böylesi etkili bir başarının da “Sezar’ın hakkı Sezar’a” yaklaşımı ile ifade edilmesi gerekir.

Sinemanın işlevleri çeşitlidir. Gerçekleri anlatmasından daha önemli olan gerçeği tarif etmesidir. Bazen tarihi gerçeklik kullanılır ve anlatım şekillendirilir. Bazen ise gerçekleşecek veya gerçekleşmesi gereken tarif edilir. Zaten ne anlatırsanız anlatın gerçekleri eğip bükmezseniz yeni gerçekliği tarif etmiş olursunuz.

TİCARİ SİNEMA VE FESTİVAL YAPIMLARI

Sinemanın gerçeği tanımlama işlevinin hakkı verilmeli. İnsan hikayeleri ile duygu ve anlam bağı doğru kurulmalı. Hem ticari sinema hem de festival yapımları ile sadece ülkemiz insanına değil bütün dünyaya yönelik anlatı kurulmalı. Zira Avrupa başta olmak üzere Batı’nın yönlendirdiği gerçeklik Türkiye’yi baskıcı ve zorba olarak lanse ediyor. Bunun yalan olduğu, sadece olanı anlatmak yoluyla bile ifade edilebilir.

Kayıplar da anlatılmalı, şehitlerin mücadelesi de… Sosyal sonuçlar da vurgulanmalı Erdoğan’ın temsil ettiği iradenin dirayeti de… Dünyada belki örneği olmayan, dış aktörlerin içinde yer almadığı bir formülle sonuca ulaşabilmiş olma başarısı hakkıyla beyaz perdeye yansıtılmalı.

Batı’nın bütün süreç boyunca PKK’yı nasıl desteklediği, Suriye de dahil olmak üzere nasıl manipüle ettiği, küresel güçlerin bir süre sonra kitleleri nasıl ortada bıraktığı, bu sorunu yaşayan 85 milyonun kendi iradesiyle nasıl süreçte hassas davrandığı itinayla ele alınmalı.

ANADOLU İNSANININ İRADESİNİN SONUCU

Belki daha önemlisi bundan sonra ne olacağı…

Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak elbette. Askeri ve mali olarak nelerin feda edildiğinin yanında bu kaynakların doğru yönlendirilmesi halinde ülkemize katkısının ne olacağı vurgulanmalı. Daha da önemlisi yaşanan şeyin “toplumsal barış” zemininde bütün olarak Anadolu insanının iradesinin sonucu olduğu belirtilmeli.

Hayat

Nolan’ın filmi heyecanı karşılıyor mu?

Hayat

Türk destanı anlatılmayan sinema eksiktir

Hayat

Sinemayı yerli yapımlar mı kurtaracak?