Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
24

Bildirimler

Türkiye Fransa ilişkileri iyiyse ben de iyiyim

Emeti Saruhan00:00, 07/07/2013, Pazar
Yeni Şafak
Türkiye Fransa ilişkileri iyiyse ben de iyiyim

Fransa'nın Türkiye Büyükelçisi Laurent Bili Türkiye sevgisi ile biliniyor. Türkiye Fransa ilişkilerinin iyileşmesi için çalışan Bili, ortam gerildiğinde bunu kişisel olarak algılamıyor ama kendini kötü hissediyor. Böyle zamanlarda en büyük destek de Türk arkadaşlarından geliyor.

Fransa'nın Türkiye Büyükelçisi Laurent Bili ülkemize özel bir sevgi besliyor. Daha önce 1995'te gelerek 3.5 yıl Türkiye'de başkatip ve başmüsteşar olarak görev yapan ve hep bir gün Türkiye'ye geri dönme hayali kuran Bili, 2011 yılında büyükelçi olarak bu hayalini gerçekleştirdi. 'Sanırım Türkiye'ye aşık oldum' diyen Bili'nin 2 oğluna Volkan ve Tayfun isimlerini verdiğini, koyu Trabzonspor taraftarı olduğunu ve de sigara böreğine bayıldığını söylesem ne kadar bizimle hemhal olduğunu anlatmış olurum herhalde. Laurent Bili ile İstanbul'daki Fransız Sarayı'nda görüştük.

Türkiye'ye olan ilginiz nasıl başladı?

Türkiye'ye ilgimin doğması Birleşmiş Milletler'de Türk diplomatlarla karşılaşmamla oldu. O dönemde Paris'te Batı Avrupa Birliği organizasyonu vardı. Burada da Türk diplomatlarla çalıştım ve onların profesyonelliğinden etkilendim. Daha meraklı oldum. Bundan sonra Ankara'da bir toplantı fırsatı oldu. Ben gönüllü olarak katıldım çünkü Ankara'yı görmek istiyordum.

GÖNÜLLÜ GELDİM
Nasıl bir izlenim edindiniz?

Birinci gün havalanından direkt Balgat'a geçtik. Yağmurlu, sisli bir gündü. Bütün gün binada kaldık. O kadar olumlu bir izlenim almadım. Hafta sonunu Tunalı caddesinde küçük bir otelde geçirdim. Hava pırıl pırıl oldu. Tunalı caddesinde Kavaklıderede daha güzel bir imaj gördüm. Burada yaşayabilirim diye düşündüm.

Tekrar ne zaman geldiniz Türkiye'ye?

İki yıl sonra, dış işleri bakanlığı insan kaynakları müdürü beni çağırıp Ankara'daki bir görev için ikna etmeye çalıştı. Bana ısrarla aslında Türkiye'nin güzel bir ülke olduğunu anlatmaya çalışıyordu. Ben de 'Kendinizi yormanıza gerek yok. Türkiye olursa gönüllü gidiyorum' dedim. 1995'ten 1999'a kadar Ankara'da kaldım.

TRABZON'A GİZLİCE GİTTİM
Bu dönemde çok fazla Türkiye'yi göremediniz herhalde?

Her zaman bir gün Türkiye'ye geri döneceğimi düşündüm. Herhalde aşık oldum. Özellikle biraz suçlu hissettim çünkü Türkiye ve Fransa ilişkileri tarihte çok önemliydi, biraz unuttuk bunları. Başlangıçta Türkiye hakkında fazla bilgim yoktu. Bu hatayı düzeltmek istedim. İlk görevimden sonra yıllar boyunca Paris'te ilişkilere yardımcı olmaya çalıştım ve buraya tekrar geri döneceğime emindim.

Tekrar Türkiye'ye dönmeden önce Trabzon'da staj yapmışsınız. Neden Trabzon?

2011'de göreve gelmeden önce Türkçemi yenilemek için küçük bir staj yapmak istedim. Trabzon'da bir Tömer şubesi olduğunu fark ettik. Ben de biraz daha geleneksel bir şehir, daha sakin bir şehre gelmek istedim. Gizlice.

Neden gizlice?

Çünkü Ankara'ya gitseydim orada çok eski arkadaşım var. İstanbul'a gelseydim gelecek yeni büyükelçi olduğumu öğrenecek bir çok kişi görüşmek isteyecekti. Görüşmemek olmayacaktı. Diğer yandan Trabzon tarihi bir şehir olduğu için Fransızlar için güzel bir imajı var. Ayrıca Karadeniz benim geldiğim bölgeye benziyor.

ERDOĞAN'I OKUDUM
Nasıl geçti Trabzon?

Çok çalıştım. Sabah 4 saat kursa katılıyordum, öğleden sonra 2 saat özel ders alıyordum. Dürüst olursam ilk günler biraz daha, yalnızlık belki biraz abartılı olur ama, yabancılık çektim. Kaldığım küçük pansiyonun sahibi Atilla Bey sayesinde ilk günler daha kolay geçti. Onun dışında kitapçı Ramazan Bey vardı. Bana birkaç kitap tavsiye etti. Onun sayesinde 'Bir Liderin Doğuşu' ve Adnan Menderes hakkındaki 'Bir Yiğit Vardı' kitaplarını okudum.

BU DA GEÇER!
Fransa ile Türkiye ilişkileri sizi nasıl etkiliyor?

AB görüşmelerinde 22. fasıldan Fransa'nın vetosunu kaldırması nedeniyle bir fırsat doğdu. Geçen sene olumsuz bir dönem geçirdik, biraz zor oldu. Fransa ve Türkiye ilişkileri çok iyi bir dönem geçirmezken burada hiç vazgeçmiyordum. Bir gün moralim bozukken bir komşumla konuştum. 'Nasıl gidiyor' dedi. 'O kadar iyi değil' dedim. 'Neden' diye sordu. 'İnkar yasasından dolayı' dedim. 'Bu da geçer' diye cevap verdi. Onun samimiyeti bana yardım etti.

İlişkiler gerildiğinde nasıl hissediyorsunuz?

Buraya geldiğimde gerginlik yüksekti. Ben burada ticaret, kültür açısından çalıştım ama diplomatik açıdan çalışmak zordu. Büyükelçi olmak çok yalnız bir iş. Böyle bir durumda bazen biraz yalnız hissediyorsunuz. Ama hiçbir zaman kişisel bir sorun olduğumu düşünmedim. Böyle bir dönemin istisna olduğunu biliyorum. 'Nasıl bu sorunu minimize edebilirim' diye çalıştım. Biraz zor oldu. Özellikle eşim o dönemde hala Fransa'daydı. Eski bir dış işleri bakanı çok iyi dostum. Bir gün o da fark etti moralimin biraz bozuk olduğunu. Bana 'Bir büyükelçi bir mucize yapamaz' dedi.

VOLKAN VE TAYFUN BİRAZ KAVGACI
Çocuklarınıza Türk ismi vermişsiniz. Nasıl karar verdiniz?

Çok doğal bir şekilde oldu. Aslında onların Türk ismini Fransız isimlerinden önce seçtik. O dönemde çok eski bir arkadaşım vardı Volkan Çakır. Volkan'ın eşi Fransız, Volkan mükemmel Fransızca konuşur. Bize Volkan adı biraz tuhaf geldi. Adı Volkan olan bir çocuk kavgacı, sinirli olabilir. Nasıl bir çocuğa isim olarak seçtiler bunu dedik. Cevabı 'Aslında benim adım o kadar orijinal değil çünkü kardeşimin adı da Tayfun. Annem bize Volkan ve Tayfun adını verirken hiç korkmamış' dedi. Biz kendi aramızda Tayfun ve Volkan konusunda çok espri yaptık.

İsimlerin insanlar üzerine etkili olduğuna inanıyor musunuz?

O kadar ciddi bir şekilde değil ama ciddi bir sembol olarak biraz garip geliyordu. Volkan, Tayfun riskli bir isim olduğunu düşündük. Birkaç ay sonra eşim hamile kaldı. Sonra ikiz olduğunu öğrendik ve çok doğal bir şekilde erkek olduklarını öğrendiğimizde, 'Bugün Tayfun ve Volkan ne yapıyor' diye takılıyordum. Fransız isimlerini bulmak için 'Bunu beğeniyorum, şunu beğenmiyorum' gibi bir fikir farklılığı oldu, uzlaşmaya çalıştık kolay olmadı ama Türk isimleri çok doğal bir şekilde kondu. Bir kızım ve oğlum da Türkiye'ye gelmeden önce doğmuştu. Şimdi 21 ve 18 yaşındalar. Arada kızıma da takılıyorum, 'Volkan ve Tayfun'un kız kardeşine Meltem yakışır ama bizim kızımız daha çok fırtına gibi' diye.

Peki çocuklarınız üzerinde etkili oldu mu isimler?

Etkili olup olmadıklarını bilmem ama kavgacı oldukları kesin.

Aileniz nasıl karşılıyor Türkiye sevginizi?

Eşim benden biraz daha farklı. Her zaman yer değiştirmek istiyor. Görev nedeniyle gittiğimiz bir ülkeye tekrar gitmek istemediğini ama Türkiye'nin bir istisna olduğunu söyledi. Türkiye'ye dönmeyi her zaman istedi. Çocuklar için biraz daha zor. Çünkü çok küçükken buraya geldiler. Türkçeleri az. Türkçe'nin güzel ama zor bir dil olduğunu fark ediyorlar ve Türkçe öğrenmek için mücadele ediyorlar. Ortak kelime çok fazla ama dil yapısı, dil bilgisi o kadar farklı ki. Ben güzel cümleler okuduğumda, 'Çok güzel bir dil, çok kibar bir dil' diyorum ama aynı zamanda hiçbir zaman böyle konuşamayacağımı biliyorum.

KAYMAKLI EKMEK KADAYIFI GERÇEK BİR GÜNAH
Tatillerde Türkiye'de kalmayı mı yoksa dışarıda tatilleri mi tercih ediyorsunuz?

Genel olarak küçük tatillerde, hafta sonu tatillerinde Türkiye'de kalıp dolaşıyoruz. Yaz tatillerini ise yarı yarı yapıyoruz. Çünkü çocuklarımız büyükannelerini, kuzenlerini görmek istiyorlar. Memleketime gidiyoruz. Orası biraz bize özel bir yer. Ailem birinci nesil olarak oradan ayrıldı. Biraz gurbetçiyiz. O nedenle herkes yazın tatil için oraya dönüyor. Teyze, amca, kuzen, eski arkadaşları görüyoruz. Bu sene Türkiye'de ise planımıza göre Artvin'e kadar dolaşmak istiyoruz. Trabzon tarafından arabayla bir iki hafta...

Türk mutfağı ile aranız iyi mi?

Türk mutfağını çok sevdiğim için durmadan kilo alıyorum. Favorim sigara böreği, sınırsız yiyebilirim. Lahmacun da kötü bir alışkanlık. Beyti, pişi kebabı… Eski bir arkadaşım var Ankara'da, onun annesi en güzel zeytinyağlı yemekleri yapıyor. Bir de kaymaklı ekmek kadayıfı. İşte o gerçek bir günah!

TEK YÜREK OLUP MAÇ SEYRETTİK
Trabzonspor'u Trabzon'dayken tutmaya başlamışsınız. Taraftarlığınız hala devam ediyor mu?

Evet ama biraz az çünkü atmosfer biraz değişik. Ankara veya İstanbul'dayken atmosfer o kadar fanatik değil. Ama pansiyonda maç olduğu zaman, ki Trabzon finale kalmıştı, öğrenciler, esnaf, belki yüz kişi hepsi bir araya gelip televizyondan maçları seyrediyordu. Herkes tek yürekti. Ben bu hassasiyeti paylaştım.

Trabzonspor dışında tuttuğunuz takım var mı?

Trabzonspor dışında Fransa'da bölgem dışında çok taraf değilim. Rugby'le ilgileniyorum. Ankara'da ODTÜ Rugby takımına küçük bir destek verip, formaları için sponsor buldum. Futbol açısından Galatasaray'ın da özel bir yeri var. 3 hafta önce GS Üniversitesi için küçük bir toplantı/akşam yemeği yaptık. Yanan GS Kütüphane binası için kulüp üniversiteye güçlü bir destek verdi ben de ev sahipliği yaptım.

OTOSTOPLA GEZEREK DİL ÖĞRENDİM
Diplomasiyi seçmeniz nasıl oldu?

Çocukken babamla Tahiti adasına gittiğimizde diğer kültürlere ilgi duymaya başladım. Diplomat olacağımı hiç düşünmedim ama tarih okudum. Bundan sonra yavaş yavaş başka ülkelere gitmek için diplomasinin iyi bir fırsat olacağını düşüncesi kafamda oluştu. Diplomatlık için ne eğitimi almak gerektiğini araştırdım.

Diplomat olduktan sonra hangi ülkeye gitmek vardı kafanızda?

Başlangıçta Güney Amerika'ya gitmek istedim çünkü öğrenciyken çok ziyaret ettim. Otostop yaptım birçok ülkede ve on binlerce kilometre yaptım. Başlangıçta Güney Amerika'ya gitmeyi düşündüm ama sadece Brezilya'ya gittim bir staj için. Dokuz ay kaldım. Orada Portekizce öğrendim.

Çok ilginç. Hangi ülkeleri dolaştınız otostopla?

20 yaşındaydım, ilk ziyaretim bir ay sürdü ve Yunanistan'a kadar gittim. Sonrasında iki buçuk ay boyunca otostop yaptım. Montreal'e geldim. Seatle'a gittim oradan Alaska'ya feribot kullanarak geçtim. Otostop yaparak tekrar Kolombia ve Montreal'e geldim. Ertesi sene 3,5 ay içinde tekrar Montreal'e geldim Guatemala'ya kadar otostop ve trenle gittim, tekrar Montreal'a döndüm. Dil öğrenmem için çok faydalı oldu. Çünkü İngilizce'yi öğrendim ve Meksika'da İspanyolca öğrenmeye başladım. Ekvator, Bolivya, Peru, Kolombiya, Venezuela ve Endenozya'ya gittim. Okulda yabancı diller hakkında çok yetenekli olmadığımı düşünürdüm ama otostop yaparken direkt sohbet ederek kolayca öğrenebildiğimi fark ettim.

Kaç dil biliyorsunuz?

Okulda İngilizce ve Almanca öğrendim. Almancam gerçek bir felaket. Çünkü hiçbir zaman pratik yapmadım. İngilizcem otostop sayesinde, tabi biraz da çalışarak iyileşti. 5-6 dil biliyorum ama duruma göre değişiyor. Çok çabuk unutabiliyorum. Tayca konuşabiliyordum ama çok çabuk unuttum. Eskiden Endonezyaca çok güzel konuşabiliyordum o da 4-5 kelime kaldı. Oraya gidip bir görev yaparsam yeniden hatırlayabilirim ama bir Endonezyalı buraya gelirse birkaç kelimeden sonra biraz zor bir durumda kalabilirim.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...