TRT2 ekranlarında Mehmet Kızıltaş'ın hazırlayıp sunduğu “Yaşarken” adlı program yıllardır engellilerin umutlarına özlemlerine ve beklentilerine cevap veriyor. Televizyon programının yanı sıra, tek kişilik gösterisiyle sahnede yerini alan Kızıltaş, engellilerin sesini artık tiyatro sahnesinden de duyuruyor. Kızıltaş, izleyenlerden tam not alan gösterisinde, kendine has üslubuyla izleyenleri hem güldürüyor hem de hüzünlendirip toplumda dikkate alınmayan engellilerin farklı bir pencereden görülmesini sağlıyor. Bu yıl içinde sekiz gösteri daha yapmayı planlayan Kızıltaş'la televizyondan, tiyatro sahnelerine uzanan yolculuğunu konuştuk.
Yaklaşık 10 yıldır televizyon programları ve belgesellerle evlerimize konuk olan Kızıltaş'ın macerası fark edilme tutkusuyla başlıyor.
Yaşadıkça fark edilmek istedim Hemen hemen her insanda bulunan bu tutku, çocuk yaşta engelli bir hayatı sırtalayan Kızıltaş'ı bütünüyle teslim alıyor. İlk kez mikrofona geçme şansını ise öğrenci olduğu yıllarda bir 10 Kasım töreninde yakalıyor. Edebiyat öğretmeninin törende şiir okuma teklifine balıklama atlayan Kızıltaş, kendi deyimiyle 'o gün eline aldığı mikrofonu bir daha da bırakmıyor..
Yaşı büyüdükçe içinde mikrofon olan meslekler aramaya başlayan Kızıltaş, önce Gaziantep'te bir radyoyla anlaşarak çalışmaya başlıyor. Yerel kanallar, ulusal çapta programlar, belgesel çekimleri derken Kızıltaş, çabalarının sonunda, Türkiye'de yaşayan 10 milyon engellinin, yakınları ve gönüllülerle birlikte sayısı 30 milyona ulaşan bir kitlenin sesi, gözü ve kulağı olan bir programın öncülüğünü yapıyor. Kızıltaş'ın programı yayınlandığı süreler içinde 22 kez başarı ödülüne layık görülüyor.
Kızıltaş'ın tek kişilik gösterisinin kaynağı ise doğuştan bir engelli olarak yaşadıkları. Çocukluk yıllarında bir engellinin yaşamaması gereken birçok talihsizliği yaşayan Kızıltaş, o dönemlerde kendisinin toplumun kabul etmediği defolu bir insan olduğunu söylüyor. “Toplum her engelliye olduğu gibi bana da kendimi ifade etme hakkı tanımıyordu.” diyen Kızıltaş sahnede sergilediği oyunların hemen hemen hepsini kendisini yazıyor. Biraz da doğaçlama yapıyor.
Daha önce sahne deneyimi olmayan Kızıltaş, lisede tiyatrocu olmak istemiş ancak engelli olduğu için bu isteği gerçekleşmemiş. Şimdi hem kendi hayatını hem de toplumun engelliye bakış açısını esprili bir şekilde anlatarak bu isteğini hayata geçiriyor.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.