Sağlığım için affedip serbest bırakıyorum

23 yıl ciddi anlamda çok yoğun ve koşuşturmalı bir hayat yaşadım. Birçok sanatçının gerek imaj gerek basın danışmanlığı konusunda elimden geleni yaptım. Çok yorulmuşum, çok yorulduğumu sonradan net olarak anladım. 2007'nin Şubat'ında bana meme kanseri teşhisi konuldu.

Ve hemen ilk müdahaleyi yaptık. Sevgili doktorum Prof. Doktor Tarık Akçal cerrahım ve aynı zamanda çok sevdiğim doktorum hemen almak gerektiğini söyledi. Üç gün içinde iki ameliyatla önce kitlelerim alındı. Daha sonrasında silikonu taktık. İşin en güzel ve en iyi tarafı çok erken teşhis olmasıydı.

Benim ailemde yoktu.

Valla neden olduğunun en büyük açıklaması tabii ki yaşadığım hayatın çok yoğun ve stresli olmasındandı. Netice itibariyle ben böyle bir ortamda çalışmama rağmen içki de, sigara da kullanmadım. Tamamen stres ve yorgunluktan olduğunu söylediler. Ve dediler ki, "Artık stresten uzak dur. Senin artık stresli olma durumun, lüksün yok..."

Evet, elimden geleni yaptım. Duyulmasında çok önemli bir katkım olmuştu. Zaten ünlü olanlarda vardı çalıştıklarım arasında ama böyle sıfırdan Gülşen gibi, Rafet El Roman, Serdar Ortaç gibi sonradan star olanlar da oldu.

İşime devam edersem hastalığımı tekrar yaşayabilirdim. Çünkü o stresli ortama yeniden gireceğim. 23 sene yaptım ama artık burada noktayı koydum.

Telefonla arayarak geçmiş olsun diyenler oldu. Özellikle Sibel Can, meme kanseriyle ilgili kurduğumuz dernekte klibimizde oynadı.

Ama duymayan da, aramayan da oldu.

Rafet'i hiç görmedim. Rafet beni hiç aramadı. Ama Gülşen ile zaten karşılaştık. O, zaman zaman arayıp hatırımı soruyor. Sevgili Burcu Güneş de aynı şekilde. Yani arayanlar oluyor. Sohbet ediyoruz. Onun dışında başka… Yani ben zaten onlarla artık dostum. Onlar benim eski mesleki kariyerimde renk taşlarım. Hayatımda çok önemli yeri olan insanlar ama onlar şu anda benim sadece arkadaşlarım. Ve mazide kalan işimden kalma eski bir parça. Bugün benden bir şey isteseler ben yine koşa koşa, seve seve yaparım. Kırıldığım insanlar oldu mu dersen… Oldu tabii. Ama ben zaten hiç kinci bir insan değilim, affedip serbest bıraktım. Çünkü, kin ve affetmeme duygusu bana zarar verecek şeylere sebep olacağı için içimde beslendirmiyorum artık. Artık affediyorum ve serbest bırakıyorum.

Evet. Çok yanlış yapıyorlar... Ben de çok yanlışlar yaptım. Mesela çok kötü beslendim. O kadar kötü beslenmişim ki, şimdi zamanla anlıyorum. Çünkü düşünsene bir sanatçıyla koskoca bir 24 saat paylaşıyorsun, koşuşturuyorsun o gün.Yemek yemeye vaktin yok. O yediğin yemek de tamamen fastfood yani bundan ne kadar beslenebilirsin ki? Vitamini yok. Biliyoruz işte fastfoodların ne kadar zararlı olduğunu. Ama şimdi ben mesela günde 6 öğün yemek yiyorum. Sporumu yapıyorum, sebzemi yiyorum, zeytinyağlımı yiyorum, hamur işinden uzak yaşıyorum. Çok sağlıklı yaşıyorum.Yaşamak buymuş.

Ciddi anlamda birikimlerimi harcadım. Ben öyle düşünüldüğü gibi korkunç paralar kazanmadım. Yani hayatım boyunca da işte benim satın alabildiğim iki tane taksitli arabam var. Yani evim bile yok benim. Allah'tan aileden gelen birikimim var. Annem sayesinde ben ayakta duruyorum.

SSK'dan emekliyim şu an. Ama sanatçılardan hastalığım döneminde destek beklerdim açıkçası.

Talep edemem. Benim öyle bir yapım var. Hep isterim ki karşı taraf görsün ve teklif etsin. Etmediler ama. Böyle bir şey olmadı. Üzerine su içip yoluma devam ediyorum.

Evet, 8 yıl yaptım. Sibel Can'ın da 18 seneye yakın.

Ben basın danışmanlığıyla ilgili bir kitap çıkardım. Kanserle ilgili aklımda bir çalışma var. Ama henüz onu hayata geçiremedim. Şöyle bir şey yaptım kanserle ilgili. Pencereyi açtığım zaman ve kemoterapi zamanında çok terliyorsunuz. Yani kemoterapi ciddi anlamda insanı terletiyor. Ve de insan saçları dökülünce sokağa çıkmak istemiyor. Piyasada satılan hiçbir şapka bu işi görmüyor. Çünkü enseden kısa olduğu için kemoterapi kelliğini kapatmıyor. Ben de bir gün uyurken akşamüstü böyle dinlenirken arkadaşıma 'buldum' dedim. Bir şapka yapacağız dedim. Nasıl bir şapka dedi? Havlu olacak, antibakteriyel olacak ve bütün kemoterapi görenler kullanabilecek. Neden havlu olacak? Çünkü teri emecek. Taktığı zaman hasta ter sorunu kalmayacak. Tamamen havlu olduğu için. İşte nasıl yaparız? Tekstil benim için çok başka bir sektör, sağlık çok başka bir sektör. Ama bir anda ben o kadar bunu yapmak istedim inandım ki bu işe girdim. Ve birden bire kemoterapi şapkasını 8 ay üzerinde çalışarak oluşturduk. Sonra insanlara duyurduk. Basında haberlerimiz çıktı. Boston'da kanser üzerine özel bir hastane var. Oradan galiba talep olacak.

Ve Amerika Türkiye'den daha sıcak bakıyor aslında bu tarz işlere.

Mail adresimden bana ulaştıklarında ben kendilerine gönderiyorum. Şu anda öyle bir kanalla çalışıyoruz.

20 TL'ye satılıyor.

2 gün önce mail geldi, ilgilendikleriyle ilgili. Şimdi onun çalışması yapılıyor. Herhalde bir iki hafta içerisinde onun cevabı gelir.

'Pembe Hanım Kanserli Hastalar ve Yakınları Dayanışma Derneği' Ama hepimiz genelde kanserliyiz. Nevval Sevindi bu derneğin esas kurucusu. Biz onun destekçileriyiz ve gönüllü olarak bu işte çalışıyoruz. Sevgili Mehmet Öz'ün kardeşi Sevil Öz, ben, Nevval abla ve birkaç kişi daha. Epey bir gönüllü bayan var. Ciddi anlamda Pembe Hanım için artık çalışmalara başladık. Etkinliklerini de gerçekleştireceğiz. Güzel bir dernek oldu. Elimizden geldiği kadar hastalara ulaşmaya çalışacağız. Kanserli hasta ve yakınlarına grup terapisi desteği vereceğiz. Psikolojik destek ve bilgi sağlamak, hasta hakları konunda eğitim vereceğiz.

Şu anda sponsorumuz Roche ilaç firması. Böyle bir hastalıkla karşılaştığında kocası tarafından terk edilen kadınlar var.

Var maalesef. Tamamen kadını dışlayan erkekler var. Ve çok ciddi anlamda psikolojik travmalara sebep oluyor. Erkeklerin sert yaklaşımları oluyor kadınlara karşı. Çok üzücü. Yani bunların hepsinin bir miktar kadınların bizden destek almalarını istiyoruz. Biz onlara destek vermek istiyoruz. Elimizden geldiği kadar… Bize ulaşabilirler, web sitemizden ulaşabilirler.

Çok yüksek oranda şu anda... Ve gittikçe artıyor.

Zaten ben her şeyden önce çok büyük moralle yendim. Etrafımdaki insanlar bana çok büyük moral oldu. Çünkü paniklersen neden ben, niye ben, ne oldu bana falan filan dediğin anda moralin bozuluyor ve aşağıya çekiliyorsun. Ve… olduğun zaman da bağışıklık sistemini çökertiyorsun. Ve bu daha da ilerleyebilir. Ben mesela kemoterapi döneminde, istifra etmemek için beynimi şartladım ve inan 4 sene terapi gördüm ve hiçbir şekilde istifra etmedim. Çünkü şartladığında beynini her türlü kontrol altına alabili-yorsun. Ben bir daha hasta olmayacağım dediğin zaman sen zaten bir daha hasta olmasın. Çünkü evrene o pozitif düşünceni gönderiyorsun. Midem bulanmayacak dediğin zaman miden bulanmıyor. Ben bu kemoterapiyi hafif atlatacağım dediğin zaman hafif atlatıyorsun.Yani her şeyin başı moral ve senin güçlü olman ve bunu büyük bir ölümcül hastalık olarak düşünmemen gerekiyor.

Evet, bu bana bir sarı karttı ben o sarı kartı gördüm. Bir daha ben kendime kırmızı kart göstertmeyeceğim. Ona göre yaşıyorum artık. Ama bunun da bedeli çok sevdiğim bir meslekten vazgeçmek oldu. Ama sağlığım öne geçti. Çünkü sağlığım benim için her şeyden önemli. O yüzden artık işte kemoterapi şapkasıyla, derneğimizle, derneğimizde yapacağımız çalışmalarla bir de eski çalıştığım, kururculuğunu üstlendiğim, başkan yardımcılığını yaptığım Pembe Güç Derneği'nde de bir klip çalışmamız oldu. Çok özel ünlü kadınlar bize destek verdiler. Sevgili Oya Başar, sevgili Ebru Uygun TOÇEV başkanı, Sibel Can, Neval Sevin, Sema Peyker, Perihan Akı, Özlem Aysoy, ben. Çok güzel bir klip ortaya çıkardık. Ve oradan da biraz insanlara bir şeyleri anlatmaya çalıştık. Mesaj verdik.

Tamamen kadını dışlayan erkekler var. Ve çok ciddi anlamda psikolojik travmalara sebep oluyor. Erkeklerin sert yaklaşımları oluyor kadınlara karşı. Çok üzücü. Yani bunların hepsinin bir miktar kadınların bizden destek almalarını istiyoruz. Biz onlara destek vermek istiyoruz. Elimizden geldiği kadar… Bize ulaşabilirler, web sitemizden ulaşabilirler.