Duâların Kabulüne Mâni Olan Bir Sır

"Geçen Ramazan-ı Şerîf'te, ehl-i sünnetin selâmet ve necatı için edi­len pek çok duâların şimdilik âşikâre kabulleri görünmemesine hususî iki sebeb ihtar edildi.

Bu asrın acîb bir hâssasıdır. Bu asırdaki ehl-i İslâmın fevkalâde saf­ derûnluğu ve dehşetli cânileri de âlicenâbâne affetmesi ve bir tek ha­seneyi, binler seyyiâtı işleyen ve binler mânevî ve maddî hukuk-u ibâdı mahveden adamdan görse ona bir nev'i taraf dar çıkmasıdır.

Bu sûretle, ekall-i kalîl olan ehl-i dalâlet ve tuğyân, safdil tarafdar­la ekseriyet teşkîl ederek ekseriyetin hatasına terettüb eden musîbet-i âmmenin devamına ve idâmesine, belki teşdîdine kader-i İlahîye fetvâ verirler, 'Biz buna müstehakız' derler.

Evet, elması bildiği halde, yalnız zarûret-i kat'iye sûretinde şişeyi ona tercîh etmek rûhsat-ı şer'iye var. Yoksa küçük bir ihtiyaçla veya hevesle veya tamâh ve hafif bir korkuyla tercîh edilse, eblehâne bir cehâlet ve hasârettir, tokata müstehak eder.

Hem âlicenâbâne affetmek ise, yalnız kendine karşı cinâyetini affe­debilir. Kendi hakkından vazgeçse hakkı var. Yoksa başkalarının huku­kunu çiğneyen cânilere afüvkârâne bakmaya hakkı yoktur, zulme şerîk olur."