Duânın Makbuliyeti

"Duâ-yı kavlî-i ihtiyârînin makbuliyeti iki cihetledir: Ya aynı matlûbu ile makbul olur. Veyahud daha evlâsı verilir.

Meselâ, birisi kendine bir erkek evlâd ister. Cenâb-ı Hakk Hazret-i Meryem (r. anhâ) gibi bir kız evlâdını veriyor. 'Duâsı kabul olunmadı' denilmez. 'Daha evlâ bir sûrette kabul edildi' denilir.

Hem bazen kendi dünyasının saadeti için duâ eder. Duâsı âhiret için kabul olunur. 'Duâsı reddedildi' denilmez. Belki 'Daha enfâ' bir surette kabul edildi' denilir ve hâkezâ.

Madem Cenâb-ı Hakk Hakîm'dir. Biz ondan isteriz. O da bize cevab verir. Fakat hikmetine göre bizimle muâmele eder.

Hasta, tabîbin hikmetini ithâm etmemeli. Hasta bal ister, tabîb-i hazık sıtması için sulfato verir.

'Tabîb beni dinlemedi' denilmez. Belki âh ü fîzârını dinledi, işitti, ce­vab da verdi. Maksûdun iyisini yerine getirdi."