Eşinin cenazesinden sonra mektuplarını bulunca göz yaşlarına boğuldu

Çorlu'da kanser hastalığı nedeniyle hayatını kaybeden Semih Aktolun'un (40), eşi ve çocuklarına yazdığı mektuplar ölümünden sonra ortaya çıktı.

Dilek Aktolun, bulup gözyaşları içinde okuduğu mektupta kendisine, "Karıcığım, Allah'a emanet olun. Yas tutup karalar bağlamayın. Hayat devam ediyor ama çok kısa. Kıymetini bilin. Seni, sizi yalnız bırakacağım için özür dilerim" dedi. Aktolun kızına ise "Siz de iyi insan olun, birlik olun, inançlı ve dürüst olun. Sana doyamıyorum kızım" ifadelerini kullandı.

Çorlu'da özel bir firmada yönetici olarak çalışan Semih Aktolun'a 2,5 yıl önce akciğer kanseri teşhisi konuldu. Ev kadını Dilek Aktolun ile evli, Nilüfer Duru (7) ve Elif Su (5) adında iki kız çocuk babası Semih Aktolun, aylarca tedavi gördü ancak cumartesi günü hayatını kaybetti. Dilek Aktolun, 7 yıllık eşini, çocuklarıyla birlikte gözyaşları arasında toprağa verdikten sonra evine döndü.

Eşinin hastalığı sırasında kendisini iyi hissettiği dönemlerde aldığı defterde kızlarına notlar yazdığı aklına gelen Aktolun, defteri okuduğunda eşinin kendisi ve kızı Elif Su'ya ayrı ayrı mektup yazdığını gördü. Eşinin yazdığı mektupları ilk kez ölümünden sonra okuyan Aktolun, gözyaşlarına boğuldu.

Semih Aktolun, eşine yazdığı mektupta, "Karıcığım, Allah'a emanet olun. Yas tutup karalar bağlamayın. Hayat devam ediyor ama çok kısa. Kıymetini bilin. Ahireti unutmayın. Seni çok sevdim. Üzdüğüm zamanlar için hakkını helal et. Hep mutlu olmanızı istedim. Bana çok iyi baktın. Allah, senden bin kere razı olsun. Şu gurbet elde vatanım, arkadaşım, dostum, yoldaşım oldun. Seni, sizi yalnız bırakacağım için özür dilerim. Allah'ım ne derse razıyım. Allah'ım şehitlik mertebesi verir inşallah. Haram yemedim, yedirtmedim. Sizleri çok sevdim. Her ayrılık erkendir. Zor olan gitmek mi, kalmak mı" ifadelerine yer verdi.

Aktolun, küçük kızı Elif Su'ya yazdığı mektupta ise, "Elifim, sen bizim asi ama çok akıllı kızımızsın. Çok sevimlisin. Sana masal anlatmak, senin de masal dinlemen, dinlerken uyumanı çok seviyorum. Ben bu sabah biraz erken kalktım. Namaz kıldım, Kuran okudum. Annenin de yanında oturdum. O uyuyordu. Annenizi çok seviyorum. O, çok merhametli, vefalı ve akıllı bir kadın. Güzel olduğunu söylemiyorum. Çünkü görüyorsunuz. On beş tatilde sizinle İstanbul'da akvaryuma gittik. Çok eğlendiniz. Size verdiğimiz sözleri tutmaya çalışıyoruz. Siz de iyi insan olun, birlik olun, inançlı ve dürüst olun. Sana doyamıyorum kızım" dedi.

Toprağa verdikten sonra eve geldik. Hastalığı süresince de kızlarına iki tane küçük defter almış. Kendini iyi hissettiği zamanlarda Nilüfer Duru'ya ve Elif Su'ya ayrı ayrı yazılar yazıyordu. Bu defterleri alıp okumak istedim. Sonra bu defterlerden birinin orta sayfasına bana bir mektup yazmıştı. Diğer mektupların hepsinde tarih ve saat yazılıydı ama bunda tarih ve saat yazılı değildi. Anladım ki, aslında bu mektup bugün için bana özel yazılmıştı ve Allah eve gelince onu bulmamı nasip etti. Okudum. Çok duygulandım, gururlandım. Semih hep kendinden sonra çocukları için dik durmamı isterdi. Bu mektupla o gücü yeniden kendimde buldum."

Kaybettiği eşi ile lise yıllarında tanıştığını anlatan Dilek Aktolun, 10 yıl süren arkadaşlıklarının ardından severek evlendiklerini ifade ederek, "Güzel, herkesin aşık olduğu bir hayatımız vardı. Çok iyi bir babaydı. Çocuklarına bakan, onlarla ilgilenen, bir anne gibi tüm bakımını üstlenen bir babaydı" dedi. Dilek Aktolun, eşinin kendisi ve kızına yazdığı mektuplara, onu toprağa verdikten sonra sosyal medya hesabından yazdığı mektupla cevap verdi. Aktolun, mektubunda şunları yazdı:

"Ah Semihim ahh bugün keşke konuşabilsek dedim konuşamadık. Ben anlattım sana sen dinledin. Çok güzeldin mis gibi kokuyordun. Öptüm doya, doya kokladım, dualar ettim isteklerini yapacağımın sözünü verdim. Kızların Nilüfer Duru ve Elif Su onlara öğrettiğin dualarla seni cennete uğurladı. 17 yılım. Çocukluğum, gençliğim, kadınlığım hepsi seninleydi. Ömrümün yarısından 1 fazlazısın o yüzden ömrümsün dedim hep.

Bugün konuşabilseydi, görebilseydi düğün gününü acaba ne söylemek isterdi bana diye düşündüm durdum. Şimdi evdeyiz, kızlara ayrı ayrı yazdığın defteri okudum ve bugün söylemek istediklerini 'tarihsiz' yazdığını gördüm. Bu gece benim evimizde sensiz geçirdiğim ilk zor gece ve ben bunu yazdığın için sana minnettarım. Hiç yorulmadım, usanmadım zorlanmadım sana bakarken.

Şimdi ebedi diyarda sana kavuşmak için başlıyor yeniden yaşam mücadelem. Seni çok sevdim, seviyorum, sevmeye devam edeceğim. Rabbim kabir rahatlığı versin, mekanını cennet eylesin. Ben senden razıyım Rabbim de razı olsun. Bugün seni uğurlayan herkese teşekkür ederim Allah sizlerin her birinizden razı olsun. Semih'imin bana özel bugün için yazdığı ve benim bu akşam bulduğum mektubu paylaşıyorum ki, sizler de eşlerinizin çocuklarınızın ailenizin kıymetini bilin."

.

.

.

.

.

.