Hz. Âdem (as) ve Hz. Havva'nın Duâsı

"Rabbimiz! (Biz) kendimize zulmettik; artık bize mağfiret etmez ve bize merhamet etmezsen, mutlaka hüsrâna uğrayanlardan oluruz."

Hz. Âişe (r.anhâ)'dan rivâyet edildiğine göre, Peygamber (sav) şöyle buyurmuştur:

Allah Âdem'i yeryüzüne indirdiğinde, Kâbe'nin hizasında durdu ve iki rekât namaz kıldı.

Allah ona şu duâyı ilhâm etti:

"Yâ İlâhî! Benim gizlimi, açığımı biliyorsun, ma'zeretimi kabul et. Hâcetimi biliyorsun, istediğimi bana ver. Nefsimdekileri de biliyorsun, günahlarımı bağışla.

Ya İlâhî! Senden kalbime yerleşmiş bir îmân, bana senin takdir ettiğinden başka bir şeyin isabet etmeyeceğini bileceğim dosdoğru katî bir îmân ve bana takdir ettiğin kısmetime razı olmayı istiyorum."

Bunun üzerine Allah ona şöyle vahyetti:

"Ey Âdem! Şübhesiz ben senin tevbeni kabul ettim. Günahını bağışladım.

Bu duâ ile bana kim duâ ederse, mutlaka onun da günahını bağışlarım. Sıkıntılı işlerini halleder, şeytanı ondan uzaklaştırırım. Her tüccarın ardından ona bir ticaret imkânı veririm ve istemese bile dünyayı ona sevk ederim."