“O KUZUSUNU KOKLADI BEN DE ONU” Kızının hastalığından sonra aylarca gözyaşı hiç dinmeyen anne Fatma Kaynak (60), onun İstanbul’dan geleceği gün, balkonda yolunu gözlemeye başladı.
10:40, 07/06/2021, PazartesiG: Güncelleme: 10:54, 07/06/2021, Pazartesi
Doktorlar "Kaybedebiliriz" demişti: Kovid'e açtığı savaşı kazanan anne ile ailesinin 2 buçuk ay sonra 'mucize' buluşması
Tekirdağ'da yaşayan İsminaz Kılıçarslan (30), üçüncü çocuğuna 37 haftalık hamileyken Kovid'e yakalandı. Bebeği sezaryenle alınan ve onu koklayamadan yoğun bakıma yatırılan genç kadın, durumu ağırlaşınca bir başka hastaneye nakledildi ve entübe edildi. Doktorlar, ailesine “Kaybedebiliriz" dedi. Son bir umut, yaşam destek cihazı ECMO ile tedavisi için nisan ayında ambulansla İstanbul'a getirildi. Yoğun bakımında 40 gün süren mücadelesinden zaferle çıkan savaşçı anne, bebeği Kumsal ile ilk kez 2 buçuk ay sonra tanıştı. Genç kadının ailesine kavuştuğu; gözyaşları içinde onun kendi yavrusunu, annesinin de onu kokladığı duygu dolu anlar yaşandı.
14 yıllık evli fabrika işçisi Kamuran ve İsminaz Kılıçarslan çifti, üçüncü çocuklarını bekliyordu. Ailesiyle Çerkezköy’de yaşayan 30 yaşındaki genç anne, doğum iznindeydi ve yeni aldıkları evlerinde, doğacak bebeği için hazırlık yapıyordu.
37 haftalık olduğunda kontrole gitti, şikayetlerinden şüphelenen doktorları, Kovid testi yaptığında pozitif olduğu anlaşıldı. 19 Mart’ta Çerkezköy’deki özel bir hastanede acilen sezaryene alındı.
Minik bebeği Kumsal’ı hiç göremedi Kumsal bebek, anneannesi Fatma Kaynak’a emanet edildi ve İsminaz Kılıçarslan da Tekirdağ’a, Namık Kemal Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’ne kaldırıldı. Durumu daha da kötüleşti, yoğun bakıma alınarak solunum cihazına bağlandı.
Doktorları ailesine “Çabalıyoruz ama her an her şeye hazırlıklı olun” dedi. Üç çocuk annesi genç kadının hayata bağlanması için her yolu deneyen doktorları, son bir umut, yaşam destek cihazı ECMO ile tedavi şansı olabilir diyerek İstanbul Koşuyolu Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi ekiplerine danıştı.
Hastanın durumunu değerlendiren doktorlar, İstanbul’dan Tekirdağ’a giderek genç kadını yoğun bakımda ECMO cihazına bağladı ve ambulansla İstanbul’a nakletti.
İsminaz Kılıçarslan, 40 günü ECMO’ya bağlı olarak tam 70 gün süren Kovid’le mücadelesinden zaferle çıktı.
Aylar sonra İstanbul’daki hastaneden taburcu olup Çerkezköy’deki ailesiyle kavuştuğu o anlarda heyecan ve duygu dolu anlar yaşandı.
“BURADA ÖLDÜM YENİDEN CANLANDIM” İsminaz Kılıçarslan, “Öldüm ve yeniden doğdum diyerek” duygularını anlattı: “Hamileyken kontrole gittiğimde, test yapıldı. Pozitif çıktı. Sonra sezaryene alındım. 2 gün sonra da yoğun bakıma kaldırıldım. Bebeğimi göremedim, kucağıma alamadım. Bir hafta özel bir hastanede kaldım. Sonra Tekirdağ'a başka bir hastaneye götürmüşler. Orada ailemi aramışlar zaten, ‘Her şeye hazırlıklı olun’ demişler.
KENDİMİ BİLE TANIMIYORDUM Ondan sonra İstanbul Koşuyolu Hastanesi'ne getirilmişim. Burada hayata tutundum. İlk uyandığımda kendimi bile tanımıyordum. Nerede olduğumu bilmiyordum. Kovid olduğumu bilmiyordum. Hiçbir şey hatırlamıyordum. Yani bir rüya alemindeydim. Hemşirelere sorarak kendimi tanıdım.
Saçlarımı kesmişler. ECMO cihazına bağlı olduğum için mikrop kapar diye. Bebeğim 2 ayını bitirdi, üç aydan gün aldı. Bugün çok heyecanlıyım, onun kokusunu bile daha hiç içime çekemedim. Göremedim onu. Sadece (yoğun bakımdayken) tabletten görüntülü olarak görüştüm. Çocuklarım gözümde tütüyorlar. Annem, babam, herkes gözümde tütüyor. Ölümden döndüm, öldüm yeniden canlandım burada.”
“İki günlük körpe bebeği bana verdiler, ben onu kızım diye sevdim, İsminaz diye sevdim” diyerek gözyaşları içinde o günleri anlatan Kaynak, “Yavrum iki aydan beri yatıyordu. Hiç göremedim. Yavrusunu 2-3 günlükken bana verdiler. Bu körpeyi gözyaşıyla büyüttüm şimdiye kadar.
Allah'ım mucize verdi, doktorlar ‘Teyze hazırlıklı olun’ dedi. ‘Nasıl hazırlıklı olayım?’ dedim. Teyze elimizden geleni yapıyoruz dediler ama umutları yoktu. Allah'ıma bin şükür olsun, İstanbul'a gitti kurtuldu geri geldi yavrum. Yuvasına döndü. Bu yuvayı daha yeni almışlardı. Hiç doğru düzgün oturamadan hastalandı. Ben haftalarca evine giremedim. Şimdi o kendi kuzusunu kokladı, ben de onu kokladım. İsminaz diye büyüttüm onun bebeğini, gecemi gündüzümü gözyaşıma kattım” şeklinde konuştu.
14 yıllık eşiyle ilk kez Kovid yüzünden ayrı kaldıklarını anlatan Kamuran Kılıçarslan (34) ise Tekirdağ’da hastanede yatarken doktorların hiç umut veremediğini, durumunun çok kötü olduğunu söyleyerek o zor günleri şöyle anlattı:
“Tekirdağ'da da sağ olsunlar ilgilendiler ama her aradıklarında ‘Elimizden geleni yapıyoruz ama durum umutsuz’ diyorlardı. Sonra İstanbul'la görüşmüşler. Orası bize bir ümit oldu. Eşimin iyileşmesinde en büyük etken, orada yapılan tedavi oldu.
ÇOCUKLARIM HER GÜN ANNELERİNİ SORUYORDU Ben de çok ağladım, ağlamadı dersem yalan oldu. İnsanın aklına her şey geliyor, 3 çocuğa nasıl bakarım diye düşünüyorsun. Çocuklarım her gün annelerini soruyordu, ‘İyileşecek oğlum, dönecek kızım’ diye bir yandan onlara teselli vermeye çalışıyordum.
Kayınvalidemler sağolsunlar ellerinden geleni yaptılar, bebeğimize onlar baktı. Herkes yardımcı oldu.
Ama çok zor. Allah kimsenin başına vermesin. Bayramda da yoğun bakımdaydı. Görüntülü görüştük. Bayramın birinci günü bir de benim doğum günümdü, o halde hatırladı, telefonda kutladı. Artık yanımda olsun başka bir şey istemem.”
Heyecandan ve sevinçten konuşmakta zorlanan baba Ali Kaynak ise 70 gündür kızının yolunu beklediğini söyleyerek, yuvasına döndüğü, bebeğine, çocuklarına kavuştuğu için binlerce kez şükrettiklerini söyledi.
