Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
40

Bildirimler

Pazarlar kalabalık içindeki sıradan biri gibi

Merve Akbaş04:00, 27/08/2023, Pazar
Yeni Şafak
Erhan İdiz.

Kendine vakit ayıramamaktan yakınan insanlar, pazar günü yapacak bir şey bulamadıklarını neden söyler? Bu yorum, Engin Geçtan’a ait. Erhan İdiz’e göreyse pazarları evde geçirmek günü değerli kılıyor. Ona göre, pazarlar kalabalıkların içindeki sıradan biri gibi.

Her hafta bu sayfaya bir alıntıyla başlamak, pazarlar hakkında sanatçıların, yazarların, düşünürlerin üstünde durduğu noktaları görmek adeta geleneğimiz oldu. Bu hafta için kitapları karıştırırken, arkadaşım Zeynep Tuba Kesimli, Turgut Uyar’ın “Yenilgi Günlüğü” isimli şiirini hatırlattı. Her gün için bu şiirde bir bölüm kaleme alan Uyar, pazara ayrı bir bölüm ayırmıyor, sadece birkaç mısra yazıyor: “Ve pazarsızlık kişiyi şaşkın eder/siner buğular gibi düşüncemize/her şeyin en haklısı en incesi.”

Uyar’ın “pazarsızlığını” düşünürken başka bir yorumla karşılaşıyorum: Engin Geçtan, Hayat adlı kitabında şöyle söylüyor: “Kendilerine ayıracak vakit bulamamaktan yakındıkları halde, pazar günü geldiğinde ne yapacağını bilmeyen insanların sayısı o kadar çok ki.” Pazarları adeta paralel evren gibi görebilir, bir dinlence, sınırsız okuma, film izleme, gezme günü ilan edebiliriz. Buna imkân var mı?

Tüm bu sorular eşliğinde gazeteci, yazar Erhan İdiz’in kapısını çalıyorum. İdiz’i sosyal medyadaki ses getiren projeleriyle (örneğin @etimoji sayfası) ve yaptığı seyahatlerle de tanıdığımızı not etmemiz gerek. Ona, “Klasik bir pazar gününüzü tarif eder misiniz?” diye sorduğumda şunları anlatıyor: “Her zaman olduğu gibi sabah erken uyanırım. İlla çok güzel olması gerekmiyor ama mutlaka ekmek, peynir, reçel ve zeytinin bulunacağı bir kahvaltı sofrası olmazsa olmazım. Kahvaltıdan sonra bir saat uzanıp eğlendiğim şeyler izlerim. Şu sıralar favorim The Office dizisi.”

YAZMAK, OKUMAK, ÜRETMEK

İdiz’in toplum tarafından dinlenme günü olarak bilinen pazarları The Office izlemesi, kendi içinde bir çelişki olabilir mi? Sanırım öyle, çünkü kendisi öğleden sonra dinlenmeyi değil, bir şeyler üretmeyi tercih ediyormuş: “Öğlene doğru artık yazmaya, okumaya, üretmeye başlarım. Sıralama değişir ama mutlaka akam 9-10’a kadar elimde kalem, defter ve kitap olur. Sonrasında yarına dair ufak bir planlama ve kapanış.”

Tabii ki ona, Geçtan’ı da anarak, pazarları sıkıntı olmaktan kurtaracak bir önerisi olup, olmadığını soruyorum. İdiz bu konuda oldukça şanslı gibi. “Pazar sıkıntısından kasıt ne bilmiyorum” diyerek başlıyor söze. Sonra da şunları anlatıyor: “Eğer öğrenciliğimde olduğu gibi ertesi gün sevmediğim bir yere gidecek olmanın huzursuzluğuysa buna yapacak tek şey var: Nefret ettiğin şeyden/yerden uzaklaşmak. Şehrin kalabalığını, özellikle hafta sonu keşmekeşini sevmediğim için kendimi evde, kitaplarımın arasında daha huzurlu hissediyorum. Eğer kırsalda yaşamış olsam muhtemelen dağa çıkar, bağda, bahçede oturmayı tercih ederdim. Maalesef şehirdeyim ve bu yüzden en huzurlu hissettiğim yerde, evimde, en sevdiğim şeyleri yaparak vakit geçirmek pazar gününü değerli kılıyor.”

ABD KIRSALINDA GEÇEN FİLMLERİ SEVERİM

İdiz’e şimdi de önce pazar günü izlediği filmleri, ardından da okuduğu kitapları soruyorum. “Bu hissiyatı nerden edindim bilmiyorum (belki de Amerikan kültürüne çok maruz kaldığımdan) ama ABD kırsalında geçen filmleri seviyorum” diyerek başlıyor cevap vermeye. Kendisi eski Amerikan filmlerini de severmiş, “Bu yüzden It’s a Wonderful Life (Şahane Hayat) diyebilirim.” diyor ve ekliyor: “Tabii en sevdiğim film bu mu? Hayır.” Ayrıca pazar günleri kurgu kitapları okumayı daha çok seviyormuş. “Beni dinlendirecek, iyi hissettirecek bir şeyler olmasını önemserim” diye de devam ediyor. İdiz, “Fakat şu sıralar meşguliyetim nedeniyle atasözleri ve kelimelere dair kitaplar okuduğumdan Kâşgarlı Mahmud’un Dîvânu Lugâti’t-Türk eserini okuyorum” ifadelerini kullanıyor.

KALABALIĞI SEVMİYORUM

İdiz’in özellikle pazar günleri görmek istediği arkadaşları yokmuş. Bunun yanında pazarları favori mekânı da eviymiş. İdiz bu durumu, “Kalabalığı sevmediğim için pazar günleri sokağa çıkmayı tercih etmem. Tüm günüm evde ve çoğunlukla çalışarak geçer.” cümleleriyle açıklıyor. “En güzel pazar günüm yok” diyor. Onun en güzel pazarları genelde Afrika’da, bölge seyahetlerinde geçermiş. Çünkü, “Orada günlerin önemi yoktur. Eğer planladığınız bir şey yoksa birkaç gün sonra ‘Bugün hangi gün?’ diye sorabilirsiniz” diyor.

PAZAR VE OKUL

İdiz, en kötü pazarını anlatırken de pek çoğumuz gibi okulla ilgili anılarını baz alıyor. İdiz şunları anlatıyor: “Okula gittiğim her pazar. Üniversite haricinde tüm eğitim hayatım boyunca her pazar okulumun bombalanması ve tamamen kapanması için dua ederdim.” İdiz’e pazar günleri çalışır mısınız, diye de soruyorum. Bu soruya “Evet” diyerek cevap vermeye başlıyor: “Pazar gününü diğerlerinden ayıran bir şey yok benim için. Sadece daha keyfi bir çalışma olur. Sevdiğim işlerle meşgul olurum.”

SLAYTTAN DERS DİNLEMEK GİBİ

Gelelim son soruya: Sayın İdiz, pazar günü bir insan olacak olsa sizce nasıl birisi olurdu? Buna cevabı ise şöyle: “Pazar gününü ikiye ayırmam gerekiyor. Çocukluğumun pazarları slayttan ders anlatan öğretmenler gibi olurdu. Kırk dakika bitsin diye kusa kusa dinlemek zorunda kaldığım hocalara benzerdi. Şimdiki pazarlarsa kalabalık içindeki sıradan biri gibi. Herkes gibi.”



Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...