Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
41

Bildirimler

Savaşın bitkin düşürdüğü yorgun insanların yurdu Irak. Halk açlık ve sefaletle savaşarak silahların gölgesinde Ramazan'ı yaşıyor. Savaşın adı değişmiş sadece bu ülkede. Savaşın yeni adı insan gibi yaşamak ve onurunu koruma savaşı olmuş. Ülkede yüzyıllardan beri gelen savaşın izlerinin her kare taşında rahatlıkla görmek mümkün. Türkmeneli Kerkük yüzyıllar boyunca savaşın merkezi olmuş. Çünkü petrol çıkıyor bu diyarda. Kerkükte çeşitli grubların hakimiyet olma savaşı bundan olsa gerek. Petrol iştahını kabartıyor insanların. Kerkük sokakları kırık dökük, yamalı asfaltlar. Her on metrede bir Talabani'nin askeri. Sokaklar tutulmuş. Altyapı yok. Evlerin işyerlerin kanalizasyonları sokaklarda dolaşıyor. Belediyenin bir çalışması yok gibi. Çöpler lağımlarla birlikte Kerkük sokaklarını süslüyor. Dünyada birçok ülkesinde yaptığı yardımlarla adını duyuran İnsani Yardım Vakfı (İHH) ile Irak'ın sorunlu bölgelerinden Kerkük'te yardım çalışmaları için bulunuyoruz.

YARDIM İSTEMİYOR

Kerkük, Saddam dönemini mumla arıyor şimdilerde. Yardım için Irak Türkmenleri Kardeşlik ve Kültür Derneği'ndeyiz. İki jeep ile Kerkük'ün arka sokalarına doğru ilerliyoruz. Ölüm sessizliğinin kol gezdiği sokaklarda yardım yapılacak bir ailenin evinin önünde duruyoruz. Kapı çalınıyor. Ayakları çıplak 6 çocuk ve bir anne bizi karşılıyor. Anenin ismi Sabah Ahmed. Kocası Amerika'nın Irak'a girdiği 2003 yılında Amerikalıların açtığı serseri kurşunların hedefi olmuş. Yardım takdim ediliyor. Soruyorum bu çocukların ayakları neden çıplak. Hemen anne cevap veriyor. Mahalleye bir araba girdiğinde teleşlanırız korkarız. Evden hemen çocukları dışarı fırladı ve kim olduğunuza baktı. Ondan ayakları çıplak yanıtını aldık. Yardımın Türkiye'den getirdiğimizi söylediğimizde aldığımız yanıt 'Evet öyle olmasa kapımızı açmazdık'. Evin 6 yaşında oğlu Abdüsselam annesine koşmuş ve 'Anne eğer gelenler Amerikalılar ise yardımlarını kabul etme' diye yalvarmış. Anne Sabah oğlunun haykırışını bize gururla söylüyor. 'Açız, ihtiyacımız var ama onurumuzda var. Eşimi öldüren, ülkemizi işgal eden bir toplumun sadakasına ihtiyacımız yok.' Evin büyük çocuklarının oruç tutuyor. Anne Sabah'a sahurda ne yediklerini soruyorum Aldığımız cevap 'Yoğurt ekmek' 15 metrekarelik bir göz evde 50 derece sıcaklıkta ülkesi işgal edilmiş Irak halkının düştüğü bu durum bizleri üzüyor.


Korku içinde yaşıyoruz

Irak Türkmenleri Kardeşlik ve Kültür Derneği Başkanı Muhammed B. Özebağ yardımları dağıtırken güvenlik açısından fazla kalmamamız için uyarıyor ve hemen oradan ayrılıyor, biz de yardım için başka bir aileye gidiyoruz. Mansur ailesinin annesi Hasna Mansur'un eşi kalp krizinden ölmüş. Aileyi en büyük oğul hamallık yaparak geçindiriyor. Arap ailenin annesi Hasna 24 saat korku ile yaşadıklarını anlatıyor. Bir çok baskınlar olmuş mahallede. Birçok suçsuz insan direnişci diye öldürülmüş. Sahurda komşularından gelen yardımları bile korkuyla açmakta tereddüt ettiklerini anlatan anne Hasna el sallayarak bizi uğruyor. Yetim ailelere İHH nakdi yardım yapıyor. Yardımlar her ay ailelere yapılmaya devam ediliyor. Yardım için yapılacak son aileye gidiyoruz. Onlarda bir yetim ailesi.


10 çocuğuyla kümeste yaşıyor

Matar ailesi için Kerkük'ün yine arka mahallelerinden birindeyiz. Ekip arkadaşlarımızdan İHH Yönetim Kurulu Üyesi Türker Saltabaş, çocuklara balon dağıtmak istiyor ama çocuklar korkuyor. Bir yetkili çocukları sakinleştiriyor. Selva Matar Muhammed, 10 çocuğu var, uzun yıllar önce kocasını kaybetmiş. Çocuklarıyla bir tavuk kümesinde yaşıyor.Muhammed ailesi hayatının büyük çoğunluğunu komşu evin duvarının gölgesinde geçiriyor. Anne Selva'ya soruyorum. İftara ne hazırlık yaptınız. O da cevaplıyor. Bin dinara (1TL) 5 yumurta aldım. Onu yiyeceğiz.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...