Kıssadan Hisse

SEMÛD, SALİH (A.S)'A TUZAK KURUYOR!

Allah Teâlâ, "Yalnızca Allah'a kulluk edin" desin diye Semûd kavmine de kardeşleri Salih'i elçi olarak göndermişti. Onlar, bunun üzerine, hemen birbirleriyle çekişen iki hizbe ayrıldılar. Salih (a.s) ilahî mesaja karşı çıkanlara, "Ey kavmim! İyiliği ummak yerine, neden kötülüğün çarçabuk sizi bulmasını istiyorsunuz? Belki acınıp-esirgeniriz diye niçin Allah'tan günahlarınızı bağışlamasını istemiyorsunuz?" dedi. Bunun üzerine inkârcılar, "Biz sende ve seninle beraber olanlarda uğursuzluk görüyoruz!" diye karşılık verdiler. Salih (a.s) ise, "Uğurumuz ya da uğursuzluğumuz Allah'ın elindedir! İşin gerçeği, sizler sınanan bir toplumsunuz!" diyerek onları uyardı. O şehirde bozgunculuk yapıp düzen ve uyumdan yana olmayan dokuz kişi vardı. Bunlar, Allah adına yemin ederek aralarında antlaşıp, "Ona ve ailesine geceleyin baskın yapalım ve onların hepsini öldürelim; sonra da ona arka çıkacak olan kimseye rahatlıkla, 'Onun ailesinin uğradığı kıyıma biz katılmadık; çünkü biz haktan yana kimseleriz!' diyelim" dediler. Ve böylece bir tuzak kurdular; fakat onların hiç fark edemeyecekleri biçimde, Allah da onlara bir tuzak kurmuştu. Onların kurduğu bütün tuzakların sonu kendi aleyhlerine oldu. Allah Teâlâ, onları ve onların peşinden giden toplumun hepsini yerle bir etti. Onların hayat sürmüş oldukları yerler, işledikleri haksızlıklardan ötürü şimdi bomboş kalmıştı! Allah, bu olayda da ve kendisine karşı sorumluluk bilinci taşıyan kimseleri kurtarmasında da, ibret almak ve öğrenmek isteyen insanlar için mutlaka bir ders olduğunu söylüyor. (Neml, 45-53)

Kur'ân'da anlatılan kıssalar, ahsenu'l-kasas (en güzel kıssalar) olmaları hasebiyle, çok derin hikmetleri ve ibretleri ihtivâ etmektedir. İnsanların anlatmış oldukları kıssalara zamanla insani unsurlar karışmış olabiliyor. Ama Allah'ın anlatmış olduğu kıssalar, Hz. Peygamber'e ve müminlere bazı hakikatleri hatırlatmak üzere anlatılmıştır. Kıssalar, Kur'ân-ı Kerim'de önemli bir yer tutmaktadır. Bu kıssalar, değişik peygamberler ve kavimlerle alakalı olsa da, hepsinin vermek istediği temel ders, bütün kâinata Allah'ın hâkim olduğu, O'nun kudretinin sonsuz ve sınırsız olduğu ve O'ndan başka ilâh olmadığıdır. Bundan dolayı yeryüzünde Allah'ın hâkimiyetini tanımayan, O'nun otoritesine başkaldıran, göndermiş olduğu resûl ve nebîlere kulak asmayan, onlara işkence ve zulüm yapmaya kalkışan toplumların hüsrana uğradıklarını görüyoruz. Yukarıdaki kıssada da bu hususa vurgu yapılmaktadır.