İsrail kendine mezar kazsın
04:00, 10/01/2025, Cuma • Yeni Şafak Haber Merkezi
İsrail gözünü bize doğru çevirmeye başladı. (Beklenen gelişme.)
“Türkiye ile savaşa hazırlıklı olmalıyız.”
Basında çıkan haberler yorumlar bu yönde. Halk basını etkiler, basın halka yön verir. Karşılıklı etkileşim. Yani dar bir kesimin görüşü değil bu.
İyi, hazırlıklı olun bakalım.
Ama orada kalın. Daha ileri gitmeyin.
Baştan uyaralım da sonradan demedi demeyin.
Türkler ile savaşmayı göze alan, eline silahtan önce bir kazma, bir de kürek almalı.
Kendine bir mezar kazmak için. Kazma kürekle uğraşmaktan erinen, kepçe kullansın.
Bu konuda diyeceğimiz şimdilik bu kadar.
ÂDETA ENFLASYONU
Son günlerde kaza haberleri çoğaldı. Mevsim etkisi var gibi.
Muhabir anlatıyor: “Beton mikseri ile çarpışan otomobil âdeta hurdaya döndü. Kazada otomobilde bulunan iki kişi hayatını kaybetti.”
Ölenlere Allah rahmet eylesin.
Ama bu ifade ne demek şimdi?
“Âdeta hurdaya döndü” dedikleri otomobil, buruşturulmuş kâğıt gibi topak hâlini almış. İçinden insanın değil, dokuz canlı denilen kedinin bile sağ çıkma ihtimali yok. Hurdanın da hurdası.
“Âdeta” bunun neresinde?
“Tırıs” yahut “rahvan” deseler de fark etmez.
*
Aynı şekilde ilk kar haberinde de israf mahiyetinde “âdeta” kullanımı vardı: “Yılın ilk karı Erzurum’da her yeri âdeta beyaza bürüdü.”
Kar yağınca her yer beyaza bürünür. Mavi yahut kahverengi olmaz.
Bu kadarla kalsa iyi. Hemen ardından bir tane daha geldi: “Manzara âdeta kartpostalları andırsa da…”
Manzara her yerde kartpostalları andırır. Erzurum’da da öyle olur, Erzincan’da da.
Her cümleye bir “âdeta” eklemek hiç hoş durmuyor. İlgililerin dikkatine arz olunur.
*
Yine de ihtiyatlı olmak lazım. Belki onların söylediği doğru, bizim bildiğimiz yanlıştır. Sonra bir Molla Kasım çıkıverir karşımıza. Gerçi o zaman da İmam Ebu Yusuf’un sözünü hatırlatırız.
Hazret, bir soruya “Bilmiyorum” cevabını verince, “Hem Beyt-ül maldan maaş alıyorsun, hem de bilmiyorsun” diye eleştirilir. O da meşhur sözünü söyler: “Beyt-ül maldan, bildiklerim karşılığında maaş alıyorum. Bilmediklerim için alsaydım, hazine yetmezdi.”
İSTANBUL BİRİNCİ
“Dünyanın incisi” gözüyle baktığımız İstanbul, trafik sıkışıklığında dünya birincisi oldu.
New Yorklar, Tokyolar geride kaldı.
Çin, Hindistan, Rusya hep geçildi.
Direksiyondaki İstanbullu, varacağı yere son bir kilometre kala, on beş dakika sabretmek zorunda kalıyor.
Direksiyondakinin yanında oturan da aynı durumda.
Hesaplamışlar, İstanbul trafiğindekiler yılda fazladan 105 saat harcamaktaymış.
O hesapta bir yanlışlık var sanki.
Bize öyle geliyor ki o kadar fazladan vakti sadece bir günde harcıyoruz sanki.
Yıllık 105 saat açıklamasına itibar edersek, günde yirmi dakika kadar kayıp bile düşmez.
O hesap bir daha yapılmalı ama trafikteyken.
SATIŞA GELMEYİZ
Şu günlerde bir sattırma furyası başladı.
Firmalar birbiriyle kıyasıya yarış içinde.
Ev, araba, arsa, tarla ne varsa her şeyi sattırmak için çırpınıyorlar.
- Arabanı satmak için internetten fiyat al.
- Biriyle yetinme, çok yerden fiyat iste, açık artırmayla sat.
- Arabanın bilgilerini gir, fiyatını algoritma belirlesin.
- Yapay zekâyla evinin değerini öğren.
- Yatay zekâyla arsanı sat.
- İlle sat, hiç durma.
- Sat kurtul, satınca mutlu ol.
- Satacağım, satıyorum, sattım de rahatla.
- Sahip olduğun ne varsa elden çıkar.
Sormak lâzım onlara: “Nedir zorunuz?”
Diyelim ki vatandaş etkilendi ve güçlükle edindiği evini arabasını bu yöntemlerden biriyle sattı.
Sonra ne olacak?
Var mı bir teklifiniz?
“Satmıyorum ülen!” diye niye bağırtıyorsunuz adamları ekran karşısında?
O parayla daha iyisini değil, aynı evi tekrar alma, aynı arabayı yerine koyma ihtimali var mı?
Fakat adamlar bir türlü durmuyor. Habire sattırma çabası içindeler.
“Evinizin kıymetini bilin…
Değerini öğrenin…
Fiyatını belirleyin…
Ederine satın…
Bedeline razı olun…”
Başka bir arzunuz?
Kafada soru işaretleri belirmekle kalmıyor, peşinden ünlemler, parantezler, noktalı virgüller geliyor…
Ve daha bir sürü şey.