Bir dönemin Türk filmlerinde şoför Nebahatları eğlenerek izlerken, aklınıza bir gün bayan bir tır şoförüne rastlayacağınız gelir miydi? Ya da bayan şoförleri trafikte görmeye tahammül edemeyen erkeklerin bayan tır şoförüne şapka çıkartacağı? İşte Fatma Güler bu tabuları yıkıyor. Üç çocuğu 2 torunu olan Fatma Hanım, ilerleyen yaşına rağmen çok bakımlı ve sağlıklı. Sebebini ise makyajın yanından asla geçmemiş olmasına bağlıyor. Yaptığı iş fıtratıyla tezat oluşturmasına rağmen, üretken olmanın hayatta daima yeni kapılar açacağını vurguluyor. Bayanları trafikte daha rahat araç kullanabilmeleri için teşvik eden Güler, sürüş eğitiminde tedirginliğin birkaç dersten sonra kaybolduğunu dile getiriyor.
Fatma Güler, kadınların trafiğe ilk çıktıklarında çok tutuk ve tedirgin olduklarını çünkü erkeklerin çok ürkütücü hareketlerde bulunduklarını anlatıyor. Kendisinin başarısının ardında da babası varmış: "İlk günden otomobili terk eden bayanlar oluyor. Erkeklerin en büyük avantajı küçüklülükten beri direksiyon başında oldukları için trafiğe çıkma korkuları olmaması. Benim avantajım da babamdı. Her başarılı bayanın arkasında güçlü bir baba profili oluyor genelde. Babamın arabasını, ayaklarım yetişmese bile bir şekil bulup kullanırdım, buna müsaade ederdi. Eskiden kadınların erkek işine el sürmeleri, mesela araba kullanmaları ayıp sayılırdı. Fakat babam 'Ayıp yalan söylemek, komşusu açken tok yatmak, tembel olmak' derdi. Aslında beni daha çok teşvik ederdi, bir bayan olarak dimdik ayakta olmamdan çok gurur duyardı." Babasının hayatta çok sıkıntı çektiği için kadın- erkek ayrımından uzak durduğunu anlatan Fatma Hanım, "1970' lerde nerde görülmüş bir Karadeniz erkeğinin hanımının mutfağına girip yardım ettiği? Üretken olan insanın hayata dair her zaman umudu vardır." diyor.
Eşiyle kurdukları 33 tırlık nakliye şirketinde çalışan şoförlerden memnun olmayınca, Fatma Hanım kendisi direksiyon başına geçmiş. "Akşam alana geç gelirlerdi, yükü indirmezlerdi, malların tırın içinde günlerce beklediği olurdu. Kadınlık hislerim kuvvetli olduğu için eşime hep çalışanların hile yaptıklarını dile getirirdim. Baktık ki bunlarla baş edemiyoruz, ben de tır ile yük taşımaya başladım. Biraz da mecburiyetten bu işi yapmak zorunda kaldım. Düşünün ki bizim ailemizde erkek taksi şoförü bile yoktu. 25 günlük eğitimden sonra D sınıfı ehliyet aldım. Tabii sonrasında eşimle kurduğumuz şirket iflas edince, çok radikal bir karar alarak tır şoförü olmayı tercih ettim. Biraz aykırı geliyor olabilir ama geçimimi sürdürmem için bu mesleği yapmam gerekiyordu." Fatma Hanım bu mesleğin götürüsü olduğu gibi maddi getirisinin de fazla olduğunu ifade ediyor. 5 yıl bir fiil, yük getirip götüren Fatma Hanım, başlarda çok zorlandığını, ilk ve tek bayan tır şoförü olarak kimsenin onu dikkate almadığını söylüyor. Tabi bazı cinsiyet ayrımlarına da maruz kalmış. "Emekli olduğum iş yerine ilk başvurduğum zaman resmen ayrımcılığa tabi oldum, kontenjanımız kalmadı diyerek almak istemediler işe. Yılda 1500- 2000 erkeğin girdiği yerde bayan olarak bu işi nasıl yürüteceğimi anlayamadılar. En sonunda yine bayan olan müdürlerden biri bu işi başaracağıma inandı ve beni işe aldı."
İlk 20 - 25 günü garajlarda ağlayarak geçirmiş Fatma Hanım. Çünkü araca yük yüklemek için çok güç sarf edilmesi gerekiyormuş. "Hakim erkek egosunu çok fazla hissettim, onlar da haklıydı, çoğunlukla gücün ve erkeğin egemen olduğu bu sektörde benim de onların yanında yer almam abes geliyordu. Beni konu mankeni zannettiler, şoförün yanında oturup seyahat edeceğimi düşündüler. Beni tam bir yıl denediler, sonrasında kabul ettiler." Bir yandan da anne olan Fatma Hanım bu çalışma arasında çocuklarını da ihmal etmemiş. "3 tane evladım var. Hem çalışıp hem annelik yapmasını çok iyi bildim. Gece işten döndüğümde yarı gözüm kapalı çocuklarıma bir tas çorba pişirebilmenin sıkıntısı içindeydim. Her şeye rağmen yüzümün akıyla emekli oldum. Şirkette ki şefim bile şaşırdı nasıl bu kadar çabuk emekli olduğuma."
Şoför arkadaşlarının ablaları olarak kabul ettikleri Fatma Hanım, "Zamanla bu işi aslında mecbur kaldığım için yaptığımı anladılar. Uzun yola giderken tanınmamak için şapka takardım. Bir gün lastiğim patladı, sanayiye gidip birini çağırmam gerekiyordu. Lastikçiye girince benim kamera şakası yaptığımı zannettiler. Durumu izah edince helal olsun deyip, tamir parası bile almadılar. Bir seferinde de mola vermek için tırı otobüs durağına yakın bir yere çektim. Arabadan indiğim anda 'Bismillah' diye bir nida yükseldi, böyle bir şeyin gerçek olabileceğine inanamıyorlardı. Benim boyuma bakarlardı bir de tıra, ağızları açık kalırdı hayret ederlerdi." diyor.
Bayanların toplu taşımada daha fazla görev alması ve özellikle metrobüsü kullanmaları konusunda İstanbul Belediyesi'ne bir çok kez başvuruda bulundum. Fakat dikkate almadılar. Mesela Adana Belediyesi bayanların toplu taşımada yer bulmasında çok başarılı bir temsil oldu. Bir de artık insanların ruh hali o kadar bozuk ki, bunu trafiğe çıktığınızda hemen hissedebiliyorsunuz. Kadınlar bunu daha çabuk tolere edebiliyor, agresif halini trafiğe daha az yansıtabiliyor. Eğer bayan şoförler teşvik edilirse, toplum da bunu zamanla kabullenecektir.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.